Tag: sporten

Fitgirl, Lifestyle, Maagverkleining, Natraject

Aquarobics

veel liefs, Renske

Een tijdje geleden tijdens de maagverkleinerslunch vertelde iemand dat ze altijd aquarobics deed. We wonen in dezelfde buurt dat ik was benieuwd en vroeg haar of dat niet voor oude mensjes was. Dat was wel het geval, maar met de instructeur was het, volgens haar, wel echt een leuke les.

Toen vorige week na mijn sporten onder begeleiding uurtje het pijnlijk duidelijk werd dat de duizeligheid mij toch weer dwars zat, zag ik het somber in. Ik deelde dat op mijn Instagram account en kwam toen in gesprek met medemaagverkleiner S. en ik bracht aquarobics ter sprake. Ze is zwemjuf, dus ik was benieuwd naar haar gedachten erover. “Ik denk oprecht dat in het water de impact een stuk minder kan zijn”. Niet geheel overtuigd legde ik het even naast me neer.

Maar vandaag bedacht ik mij ineens. Ondanks dat ik gewerkt heb voel ik mij best goed. Zal ik het doen? Dus kwam ik uit bed en at ik de helft van m’n avondeten om 16:00 en vertrok tegen half 5 naar het zwembad. Voor de les startte informeerde ik de instructeur dat dit mijn eerste “intensievere” beweging weer zou zijn sinds m’n operatie 6 weken geleden. Maar mocht het niet goed gaan dan zal ik eerder stoppen.

Maar wat ben ik blij! Hoewel ik eventjes gestopt met voor een slokje drinken en een moment om op adem te komen heb ik vrijwel alles gewoon mee kunnen doen. Ruim 45 minuten!! Ik ben de torenhoge drempel overgestapt en heb het gewoon gedaan! Zo blij ben ik!! Op naar volgende week!

Herstel, Maagverkleining, Natraject

6 weken PO

veel liefs, Renske

Z-E-S W-E-K-E-N PO (!!!!) Echt wát een beleving is dit. Officieel is mijn herstel voorbij en ga ik nu het natraject in. Als het goed is ben ik van binnen nu helemaal genezen en mag ik dingen als (intensief) sporten weer gaan oppakken.

Maar wat kijk ik met gemengde gevoelens terug op de afgelopen 6 weken. Van me best goed voelen, tot me heel naar voelen. Dumpings, vastlopers, ‘gewone’ misselijkheid en laten we de duizeligheid en gebrek aan energie ook nog even toevoegen aan de bingokaart. Om te zwijgen over de struggles met de weegschaal en de hoge verwachtingen die je hebt.

Zo relaxed als dat ik was op het moment van dat ik de operatiekamer in ging, zo waren de afgelopen weken in ieder geval niet. Ik denk dat ik mij echt best wel goed voorbereid had als het aankomt op wat er komen ging. Maar iets weten en iets ervaren zijn 2 zo ontzettend verschillende dingen. Feiten die ik mijn vriendinnen vertelde als ze zich onzeker voelden, die wist ik niet meer of ik negeerde het. Voelde me rot als er in een week nog maar 4 ons af was. Mezelf afvragend waar ik dit allemaal voor doe? Terwijl ik het dan eigenlijk nog makkelijk had. Ik kan goed eten, redelijk goed drinken en heb weinig pijn gehad.

Maar die mentale achtbaan in je hoofd is echt verschrikkelijk. Maar momenteel rijdt die van mij weer omhoog. Ondanks de vastlopers en de dumpings die ik heb gehad gaat het nu steeds wat beter. Ik probeer wat meer te gaan werken en morgen is m’n eerste stap naar meer beweging. En afgelopen weken was ook fijn om naar het getal op de weegschaal te kijken.

Wel heb ik afgesproken met vriendin C. dat ik vanaf dit moment niet meer dagelijks mag wegen. En gaan we samen strijden voor slechts 1 keer per week. We weten allebei dat het beter is voor onze mentale gesteldheid, maar je kan je gewoon niet voorstellen wat voor een obsessie het haast is op dit punt van de reis. Maar nu ik weer wat meer om handen heb ga ik proberen het proces te vertrouwen en af te kicken van de weegschaal.

Vandaag was mijn officiële weegmoment en ik ben 1,9 lichter dan vorige week! Wat het totaal nu brengt op: – 26,7! Dat is fijn, ik heb ook een lager tiental bereikt. En nu op naar nog veel minder dan dat!

Fitgirl, Lifestyle, Maagverkleining, Natraject

Aanstaande vrijdag!

veel liefs, Renske

Komt het uit dat ik bel? vraagt J.B. als ik m’n telefoon opneem. Ik ben net wakker van m’n instortmomentje nadat ik een ochtend was wezen werken. Dus wat mij betreft wel.

“Ik bel omdat je hebt aangegeven met het sporttraject mee te willen doen na je operatie. Je bent op 16 juni geopereerd dus ik zou graag even een afspraak willen maken met je”. Ik schiet in de lach en geef aan dat ik gister al een afspraak heb gemaakt. “Oh bij wie dan?” vraagt hij, niet wetende dat ik in zijn agenda sta. Ik leg tevens uit hoe mijn gesprek met de verpleegkundig specialist is verlopen. Dat ik op zich wel weet waar ik naartoe wil met sporten (bodypump / bodycombat), maar qua fitness en dergelijke dat ik niet zo goed weet hoe ik moet starten of m’n m’n draai daarin moet vinden. En dat met een intake afspraak zover weg het “nut” misschien een beetje wegvalt voor de komende weken. Dus gaat hij even kijken of anders een andere collega het over kan nemen op een eerder moment.

“Op zich kan een andere collega het ook prima af en in jouw dossier staat alles wat wij samen gedaan hebben. Je zal hooguit wat dubbele vragen krijgen misschien” geeft J.B. aan. Nu heeft dat niet mijn voorkeur, maar nog weken lang niks doen terwijl sporten mij misschien juist beter kan laten voelen is ook niet echt een de betere optie. Zodra ik instem vraagt de bewegingstherapeut ineens of ik ook aanstaande vrijdag kan. Want dan heeft hij zelf nog een gaatje vrij.

Doorgaan met lezen “Aanstaande vrijdag!”