Just life, Lifestyle

Dromerige verjaardag ❤️

Ik word wakker met een warm maar ook wat weemoedig gevoel. Ik droomde over Bella. Eentje waar ze kwam kroelen in bed, samen even knuffelen. De afgelopen weken vliegen voorbij dus ik sta er iets minder bij stil, daarom voel ik me nog meer overweldigd door deze droom. Want ondanks dat ik niet iedere dag erbij stil sta, mis ik Bella nog altijd vreselijk. Mijn lieve aanhankelijke meisje ❤️

De dagen verstrijken en de droom verdwijnt naar de achtergrond. Ineens besef ik me dat het de 21ste is, de winter is officieel van start maar tegelijkertijd zullen de dagen ook weer lichter worden. En ineens besef ik me dat het ook de 17e is geweest. Bella’s verjaardag. Ze zou 13 zijn geworden.

En ineens denk ik aan die droom van dinsdag. Dinsdag? Was het de 17e. En toen droomde ik over Bella. Het klinkt heel zweefteverig, maar ik denk dat Bella een bezoekje heeft gebracht zodat we even samen konden knuffelen op haar verjaardag.

Beter laat dan nooit, maar gefeliciteerd met je verjaardag meisje. Dankjewel dat je die even met me kwam vieren. 🫶🏻

Just life, Let’s talk!, Woordenbrij

Allerlaatste afscheid

12,5 jaar.. Het is een lange tijd, maar als ik er op terugkijk was het veel te kort. Hoewel jou laten gaan de enige optie leek, vind ik het in mijn hoofd nog steeds erg moeilijk. Heb ik te snel opgegeven? Had ik meer moeten doen? Was er meer wat ik kon doen? Die vragen schieten soms door m’n gedachten. Er zijn momenten dat het al best oke met mij gaat, maar snel voel ik me dan schuldig. Hoe kan je iets leuks doen terwijl zij er niet meer is? Zij had ook nog moeten genieten van het leven. Maarja, als ze er wel was geweest, was het dan nog wel genieten? Fijn hoor, die rouw.

Toch denk ik ook veel aan alle mooie momenten die er zijn geweest. Als ik dan door de foto’s en video’s klik en ik zie jouw sprankelende karakter. Je was echt zo’n geweldig lief en puur beestje. Nee ik kon nooit alleen naar de wc of rustig visite ontvangen. Maar jouw liefde was onvoorwaardelijk. Je hebt me ook door zoveel moeilijke dingen heen gesleept. Je bent een van de mooiste dingen die mij is overkomen.

Doorgaan met lezen “Allerlaatste afscheid”

Let’s talk!, Psychotherapie

Ordenen

Het is eventjes een beetje stil geweest. Ik had ook eigenlijk niet zoveel te vertellen. Of misschien wel, maar kan de inspiratie niet zo goed vinden. De drukte van het leven slokt me op en ik probeer zo goed als mogelijk met de stroom mee te gaan.

Gister was mijn eerste afspraak sinds een jaar met de psychotherapeut. Ik keek er naar uit maar zag er tegelijkertijd toch ook wel tegenop. Toch voelt het gelijk wel goed, als ik de ruimte binnenstap. Zo vertrouwd. “Hoe gaat het met je?” vraagt M.O. Natuurlijk was ik hier niet als het echt goed met me ging, maar goed het kan ook slechter.

Ik praat haar bij over een heleboel dingen. Want er is echt heel veel veranderd in het afgelopen jaar. Afvallen, stabiliseren, werk, fitter worden en dan het overlijden van m’n Opa. Dat ik de afgelopen periode al merkte soms wat terug te vallen in oud gedrag, niet eens zozeer in situaties. Want het reguleren van emoties gaat op zo’n moment best goed. Maar ik uit daardoor een stuk minder gevoel, frustratie of andere emoties en dan blijf ik daar in hangen, waardoor het me (te) lang bezig blijft houden. Er is veel te bespreken en ik merk dat het kunnen uiten van al die dingen maakt dat het in m’n hoofd alweer een beetje meer geordend voelt.

Als we een afspraak plannen voor een EMDR sessie besef ik mij dat ik nog een heleboel dingen ook ben vergeten te vertellen. Maar dat komt nog wel, het kan ook niet allemaal tegelijk. Hoeft ook niet.