Here we go.., Let’s talk!, Maagverkleining, Voortraject, Woordenbrij, Working girl

Afspraken, onderzoeken, training & examen

“Ik wil graag mijn ITIL 4 Specialist: Create, Deliver & Support certificaat halen” zeg ik tegen mijn manager tijdens ons voortgangsgesprek. Ik krijg akkoord en plan dit in. 2,5 dag intensieve training volgen op locatie en aansluitend het 2-uur durende examen maken. Destijds vond ik dat nog wel een strak plan. Nog even voor alle gekte dat certificaat halen, kan ik die toch mooi weer bijschrijven op mijn lijstje. En heb ik mijn zakelijke doelen toch ook weer deels gehaald dit jaar.

Dit was zo’n 2 a 3 maanden geleden. Daardoor was het eerlijk gezegd enigszins ontsnapt aan mijn aandacht tot ik vanmorgen een mailtje kreeg, dat ik mijn examen deelname moest registreren.

OHJA! SHIT. KUT. Ik weet niet waarom ik destijds dacht dat dit een goed idee was, maar pfoe dat heb ik wel even onderschat! Zoals bijna alles rondom het traject, daar niet van. Behalve de onderzoeken die vooral veel tijd en energie kosten, is ook het psychotherapie traject best pittig. Het stukje waar EMDR wordt ingezet voor traumaverwerking trekt wel flink wat deurtjes open.

Als ik er nu aan denk wil ik liever onder de dekens kruipen en niet meer thuis geven. De komende 2 weken staat mijn agenda ook bol van afspraken, zowel dingen als tandarts, diëtiste, (4 uur durend) psychologisch onderzoek maar ook een zomerevent van mijn werk, avondje met vrienden en ook nog een bbq met vrienden. En dan training. 3 dagen even afschakelen van alles. Geen werk, geen ziekenhuis of traject taferelen, geen sociale dingen. Alleen maar even focussen op ITIL zodat ik ook dat examen in 1x haal. Kan ik daarna gelijk weer verder met de huidtherapeut, gesprek met de longarts en wederom tandarts en mondhygiëniste. Is het al 17 juli?

Here we go.., Let’s talk!, Maagverkleining, Psychotherapie, Voortraject, Working girl

Instort momentje

Ik wist van tevoren dat ik niet zomaar door de trajecten zou huppelen die ik heb gekozen. Maar dat het op momenten zo ontzettend zwaar zou zijn, of zwaar zou vallen dat heb ik misschien wat onderschat.

Ik heb een goede baan, maar ook een die soms veel van me vraagt. Soms is dat in extra werk verrichten, soms heeft het te maken met frustratie of gewoon stressen om het een of ander. Het helpt dan niet echt als je altijd maar moe bent. Na een dag werken heb ik meestal ook weinig zin nog in sociale interactie, want dan ben ik gewoon klaar. Niet heel gezellig, maar de afgelopen periode met de lockdown was het ook niet per se dat je dan ook iets kan doen.

Inmiddels begin ik te merken dat de psychotherapie ook zijn werk begint te doen. Er wordt het een en ander opgerakeld, ontleed en geanalyseerd tijdens de sessies die ik heb en dat is vermoeiend. Het lastige daaraan is alleen dat als je niet zo veel energie hebt, dat er dan nog maar weinig over blijft. En dat is allemaal niet zo erg. Maar als je daar dan bovenop wat ‘tegenslagen’ hebt, dan valt dat soms extra zwaar.

Doorgaan met lezen “Instort momentje”

Let’s talk!, Lifestyle, Psychotherapie, Woordenbrij

Jakhalzen & Giraffes

Mijn psychotherapie wisselt af. Waar we de ene sessie alleen praten, is de andere sessie er een met EMDR. Zo duren sommige sessies een uur, maar stond ik vandaag pas na een uur en drie kwartier weer buiten. Toch allemaal voor hetzelfde resultaat, dat ik weer een stukje over mezelf te weten kom en daarvan kan leren en waar ik mee aan de slag kan. Bij iedere EMDR sessie kiezen we een situatie die mij raakt, of irriteert of boos maakt. Vandaag koos ik een vrij recente. Een gesprek waarbij iemand een opmerking maakte naar aanleiding van een aanname over hoe ik zou reageren.

Ik weet dat ik een temperament heb. Is het niet deels mijn Hongaarse roots dan wellicht wel het feit dat ik opgegroeid ben met een narcistische vader. Ik heb al jong moeten leren op mijn strepen te staan en te vechten voor mijzelf. Daardoor heb ik een bepaalde stijl in gedrag ontwikkeld, mijn zogeheten blauwdruk, die vaak hard en direct over kan komen. Dat in combinatie met mijn temperament maakt dat mensen soms de aanname doen dat ik boos ben of mij opwind, terwijl dat niet altijd het geval is. En in een deel van die gevallen blijf ik er dan (te lang) mee lopen.

Ik bespreek de situatie met Drs. O. en zij vraagt “wat had je zelf anders kunnen of willen doen?”. Dit is een vraag die zij bij iedere situatie stelt, alleen deze keer heb ik er niet zo’n goed antwoord op. Ik vond het gewoon een rotopmerking en daar heb ik ook op gereageerd. Terwijl ik dat uitspreek besef ik mij wat voor een lastig vak mijn psychotherapeut heeft. Ik weet het niet, maar zij moet het wel weten? Tijd voor EMDR. Tijdens EMDR gaan we de situatie ontleden tot duidelijk is waarom ik er mee blijf lopen. Ik word voorzien van een de koptelefoon en trilmechanismes. En mag naar het lichtje kijken dat maar heen en weer blijft gaan.

Op zo’n moment, in combinatie met de vragen die me gesteld worden, ontdek ik meer van zo’n gesprek. Waarom is het gesprek gegaan zoals het ging. Waar ik het zelf snel af doe als irritatie, is het dat dus niet. Als het slechts irritatie is dan zou het me niet zo raken. En aangezien ik er mee blijf lopen, heeft het mij op een bepaalde manier toch geraakt. Maar wat heeft mij dan geraakt en waarom? De wat werd langzaamaan duidelijk.. En heeft te maken met hoe ik dingen zie. Als ik ergens hard aan werk en iemand daarmee vertrouw, om het op een onbenullig moment terug in mijn gezicht gegooid te krijgen dan voelt dat heel naar. Maar in plaats van wat met dat nare gevoel te doen, reageer ik op dezelfde manier terug.

De giraf en de jakhals in ons

Op de zogeheten “jakhalzen” manier. Waarmee je bij een ander, die mogelijk al in zijn of haar “jakhals” zit dit nog meer triggert. Wat Jakhalzen en Giraffen met elkaar doen? Dat ga ik lezen in een boek over ‘geweldloos communiceren’ die met dank aan Drs. O. weer op mijn boekenlijst is toegevoegd. Wil je daar ook mee over weten? Het boek heet de giraf en de jakhals in ons.