Tag: opname

Herstel, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

6 weken PO!

veel liefs, Renske

Zes weken PO, oftewel post operatief. ZES WEKEN?!?! Hallo, waar blijft de tijd? Het voelt enerzijds als gisteren dat ik mij meldde in het ziekenhuis voor de opname en m’n ingreep. De eerste week was nog best wel pittig, zeker met de drains. Maar sinds die eruit zijn, is het meest lastige geduld hebben. Geduldig zijn en blijven en m’n lichaam veel rust geven.

Maar het is gelukt en vandaag ben ik dan EINDELIJK 6 weken PO. Waarbij het grootste gedeelte van mn eerste herstel (6-8 weken) er nu op zit. Het daadwerkelijke resultaat zal nog even op zich laten wachten. Maarrrrr…. Vanaf vandaag mag ik rustig aan gaan beginnen met sporten waarbij ik ook mn armen mag belasten.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik het ook wel een beetje spannend vind. Omdat zeker nu ik (bijna) geen hechtpleisters meer draag, m’n littekens ineens heel fragiel aanvoelen. Zelfs met mn compressiemouwen aan.

Maar goed geleidelijk aan zal dat vast beter gaan. En hopelijk neemt het vocht straks ook wel echt meer af. Want gister was mn linkerhand ineens een hoopje vocht. Dus naast mn lymfedrainage massages ben ik een klein beetje in de weer geweest met een stress balletje en wat knijpbewegingen, in de hoop dat het voldoende doet om het vocht te verminderen. Want m’n drukmouwen hoeven in principe “nog maar” 3 weken aan en dan zitten die 8 weken er ook EINDELIJK op! Maar het is wel fijn als dat vocht dan een stuk minder is!

Doorgaan met lezen “6 weken PO!”

De Ingreep, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

Armday!

veel liefs, Renske

Het is zover!! Nadat ik gister redelijk laat ben gaan slapen was ik al vroeg wakker.. 05.20, wat inmiddels na de start van mn nuchterbeleid was, dus eten was geen optie meer. Daarom bleef ik nog lekker even liggen tot het écht nodig was om op te staan. Daar heb ik de laatste foto’s en video’s nog gemaakt van m’n armen. Een laatste keer vastleggen hoe alles eruit ziet vóór m’n operatie.

Een uurtje van tevoren neem ik nog even 2x paracetamol (500mg) in en voor ik het weet is het al tijd op pad te gaan. Uiteraard kom ik veel te vroeg aan bij het ziekenhuis, maar laat of op het laatste moment pas ergens zijn zit gewoonweg niet in mijn aard. Na een korte vragenlijst word ik doorgestuurd richting opname. Ik mag naar de eerste verdieping, opname B.

Eenmaal bij de balie aangekomen blijkt dat ik net in de koffiepauze ben beland en zo’n 10 minuten nog moet wachten tot iemand me verder kan helpen. Gelukkig heb ik geen haast!

Doorgaan met lezen “Armday!”

Mediale Armlift, Plastische Chirurgie, Wachtlijst & Afspraken Armlift

Oke en dan?

veel liefs, Renske

Na het telefoontje van gisteren had ik de hele middag zoveel willen doen, maar uiteindelijk kreeg ik nauwelijks iets gedaan. Van rustig nadenken was weinig sprake. Ik merk hoe onrustig het in mijn hoofd is en hoe moeilijk ik het vind om alles op een rijtje te krijgen. Ik spreek wel eens van kortsluiting in m’n bovenkamer, maar dit slaat werkelijk alles.

Ergens is het logisch natuurlijk dat ik zo onrustig ben – ik vind het spannend. Misschien zelfs nog spannender dan toen met m’n maagverkleining. Dat komt ook doordat ik dit ziekenhuis niet ken. De arts? Ja, zijn werk ken ik. Meer dan genoeg om erop te vertrouwen dat hij er iets prachtigs van maakt. Maar toch voelt het anders.. Het traject rond de maagverkleining zorgde ervoor dat je het ziekenhuis en de mensen die er werken echt leert kennen. Zelfs als je de chirurg dan nooit ziet, ontstaat er een band – en dat schept vertrouwen. Nu, met de overstap naar een ander ziekenhuis, voel ik me een beetje onthand.

Ik ben tot nu toe slechts één keer in het SMC geweest voor de pre-operatieve screening. Dat ging allemaal prima, maar dat vertrouwde gevoel ontbreekt nog een beetje. En nu het allemaal zo snel gaat, vind ik het niet alleen spannend, maar ook best een beetje eng. Het ziekenhuis is veel kleiner, al zou dat eigenlijk niet uit moeten maken. En toch.. op de een of andere manier doet het dat wel.

Ik blijf veel nadenken. Gisteravond had ik nog van alles willen doen, maar al dat geratel in m’n koppie eindigde in een fikse hoofdpijn. Ik zag de bui al hangen; slapen zou wel eens lastig kunnen worden. En dat terwijl ik de komende dagen weer even met m’n slaapapparaat moet slapen.

Via de online community voor plastische chirurgie na een maagverkleining kwam ik in contact met een vrouw die voorstelde om even te bellen. Zij is in januari geopereerd – in hetzelfde ziekenhuis en ook door dr. Jaquet. En ik kan je eerlijk zeggen dat ons gesprek echt heeft geholpen alles een beetje een plek te geven. Het gaf me wat meer rust, en ze kon – zover mogelijk – antwoord geven op alle vragen die ik had. Ik vind het nog steeds wel heel spannend, maar de dingen begonnen eindelijk een beetje op z’n plek te vallen.

Doorgaan met lezen “Oke en dan?”