Eten & drinken, Lifestyle, Maagverkleining, Natraject

1 jaar controle diëtiste

Niet zo lang geleden kreeg ik een afspraak in mn agenda in het ziekenhuis account. De 1 jaar controle met de diëtiste is telefonisch. Nou prima, op zich ging het redelijk. Ik was wel aan het stabiliseren, maar op zich was ik redelijk in balans qua eten en bewegen. Toch? Er zijn best nog wel eens momenten dat ik namelijk enorm twijfel aan de dingen die ik doe, of het niet anders had kunnen zijn.

Zo kan ik namelijk best veel eten, voor een maagverkleiner. Toch ben ik veel kwijt en zit ik zoals iedereen dat dan roept echt op een goede lijn. Natuurlijk is dat ook zo, nu ik bijna de -70 kilo nader, ben ik mij daar écht wel van bewust. Maar er zijn qua gewicht nog wel een paar doelen die ik zou willen halen. Ook vooral met het oog op eventuele corrigerende operaties in de toekomst, is het belangrijk een specifiek BMI te halen. Maar veel zorgen had ik daar nog niet over. Tot de operatie van mn galblaas kwam. Tijdens mijn bezoekje aan de spoedeisende hulp, enkele dagen later, werd er bloed geprikt en die waarden heb ik gedeeld in mijn blog.

Een van mijn lieve insta-volgers, wees mij er op dat mijn albumine waarde ruim onder de ondergrens zat en ze vroeg zich af of het ziekenhuis mij hier op gewezen had. Haar behoorlijke heftige complicaties zijn namelijk (o.a.) een gevolg van een te lage albumine waarde. God wat schrok ik daarvan!

Doorgaan met lezen “1 jaar controle diëtiste”

Maagverkleining, Natraject

Afspraak met de diëtiste

Eindelijk was het zover! Mijn eerste 1-op-1 afspraak met de diëtiste na de operatie. Ik had die afspraak al veel eerder kunnen hebben, maar ik had het ziekenhuis gevraagd een afspraak in te plannen bij dezelfde diëtiste als in het voortraject. Behalve de historie die zij kent, had ik ook een klik. En word ik een beetje simpel van alle wisselende gezichten. Ik heb nog een natraject van 5 jaar, dan is het fijn dat je bij de juiste specialist terecht komt. Dus werd mijn afspraak in verband met vakantie zo’n 5 weken opgeschoven en mocht ik eindelijk langskomen!

Hoe gaat het nu met je?” vraagt M.B. Dat is natuurlijk geen vraag die onbekend is. Mensen die ik zie en weten van mijn operatie stellen die vraag. Maar in dit geval mag het antwoord wat uitgebreider zijn. En terwijl ik vertel over mijn gebrek aan energie en duizeligheid besef ik mij ineens dat de duizeligheid eigenlijk is afgenomen. Alleen met opstaan uit bed onderweg naar de badkamer wordt de wereld soms nog wel even wat draaierig. Maar verder? Goh wat raar eigenlijk, de duizeligheid was zo’n grote hinder gedurende de dag. Ik heb niet eens gemerkt dat hij weg was……

Verder nemen we qua eten mijn dag door. Dat ik het lastig vind om te blijven variëren met verschillende producten. Dat soms de zuivel echt m’n neus uit komt. En hoe ik dat heb geprobeerd op te vangen, met bijvoorbeeld de “Bolletje tussendoortje crackers” of de “Nature valley proteine notenrepen” die ik door tips vanuit de Instagram WLS community was gaan gebruiken.

Doorgaan met lezen “Afspraak met de diëtiste”

Herstel, Maagverkleining, Natraject

6 weken PO

Z-E-S W-E-K-E-N PO (!!!!) Echt wát een beleving is dit. Officieel is mijn herstel voorbij en ga ik nu het natraject in. Als het goed is ben ik van binnen nu helemaal genezen en mag ik dingen als (intensief) sporten weer gaan oppakken.

Maar wat kijk ik met gemengde gevoelens terug op de afgelopen 6 weken. Van me best goed voelen, tot me heel naar voelen. Dumpings, vastlopers, ‘gewone’ misselijkheid en laten we de duizeligheid en gebrek aan energie ook nog even toevoegen aan de bingokaart. Om te zwijgen over de struggles met de weegschaal en de hoge verwachtingen die je hebt.

Zo relaxed als dat ik was op het moment van dat ik de operatiekamer in ging, zo waren de afgelopen weken in ieder geval niet. Ik denk dat ik mij echt best wel goed voorbereid had als het aankomt op wat er komen ging. Maar iets weten en iets ervaren zijn 2 zo ontzettend verschillende dingen. Feiten die ik mijn vriendinnen vertelde als ze zich onzeker voelden, die wist ik niet meer of ik negeerde het. Voelde me rot als er in een week nog maar 4 ons af was. Mezelf afvragend waar ik dit allemaal voor doe? Terwijl ik het dan eigenlijk nog makkelijk had. Ik kan goed eten, redelijk goed drinken en heb weinig pijn gehad.

Maar die mentale achtbaan in je hoofd is echt verschrikkelijk. Maar momenteel rijdt die van mij weer omhoog. Ondanks de vastlopers en de dumpings die ik heb gehad gaat het nu steeds wat beter. Ik probeer wat meer te gaan werken en morgen is m’n eerste stap naar meer beweging. En afgelopen weken was ook fijn om naar het getal op de weegschaal te kijken.

Wel heb ik afgesproken met vriendin C. dat ik vanaf dit moment niet meer dagelijks mag wegen. En gaan we samen strijden voor slechts 1 keer per week. We weten allebei dat het beter is voor onze mentale gesteldheid, maar je kan je gewoon niet voorstellen wat voor een obsessie het haast is op dit punt van de reis. Maar nu ik weer wat meer om handen heb ga ik proberen het proces te vertrouwen en af te kicken van de weegschaal.

Vandaag was mijn officiële weegmoment en ik ben 1,9 lichter dan vorige week! Wat het totaal nu brengt op: – 26,7! Dat is fijn, ik heb ook een lager tiental bereikt. En nu op naar nog veel minder dan dat!