Tag: moeheid

Let’s talk!, Lifestyle, Woordenbrij

Echt even kut..

veel liefs, Renske

Waar begin ik? Hoe gaat het? Het gaat echt even kut. Het is begonnen denk ik toen ik ziek werd. Sindsdien ben ik veel meer moe dan eerst. Misschien omdat m’n lichaam toen even een klap kreeg en ik al niet zoveel weerstand heb momenteel. Aan de andere kant doe ik het ook een beetje mezelf aan. Ik gebruik namelijk het slaapapparaat momenteel ook niet. Wat m’n moeheid wellicht enorm kan verminderen, maar ik kan het gewoon niet opbrengen om het weer uit elkaar te halen, nieuwe masker te koppelen, schoon te maken en terug in elkaar te zetten. Hooguit 10 minuten werk, maar ik doe het dus gewoon niet. Beetje vicieuze cirkel zo, stom hè!?

Daarnaast extreem meer last van m’n menstruatie deze week. Sinds ik aan de pil ben probeer ik soms 2 strips te slikken zodat ik het wat minder vaak ben. Want ik heb altijd wel een dag of 2 dat het vrij heftig is. Dat ging eigenlijk best oké de eerste keren. Maar nu is het echt extreem. Een interne bloeding is er niks bij denk ik! Jeez. Maar dat zorgt ook voor meer pijn in m’n rug, onderin m’n buik en ontzettende hoofdpijn. En hoewel ik het minder probeer te gebruiken, slik ik nu toch ibuprofen. Maar die laat het zelfs amper zakken. Wat een verschrikking.

Als je lichaam je zo tegenwerkt, draagt dat niet echt bij om goed in je vel te zitten. Daar dan bovenop ben ik ook nog eens enorm gefrustreerd. Door dingen op het werk, dingen thuis. Misschien juist ook wel omdat ik ongesteld ben, geen idee. Maar ik kom mijzelf op die manier ontzettend tegen. Ik denk dat ik op een punt ben dat het allemaal even teveel is.

Het blijft maar stapelen en het komt er momenteel ook slecht uit. Ik zou allang psychotherapie hebben gehad, maar toen werd ik ziek. Maar goed dat is op korte termijn weer. Ook heb ik deze week die proef-dansles. Dus wellicht weet ik daarmee de cirkel een beetje te doorbreken.

En tot die tijd bikkelen we maar gewoon even door.

Let’s talk!, Psychotherapie

Het zegt niks over jou

veel liefs, Renske

Afgelopen week was mijn weekje vakantie. Slechts een weekje omdat door de moeheid en het traject ik verlofdagen gebruik als ik mij niet zo lekker voel. Resultaat? Verlofdagen die er doorheen vliegen. Maar dat mocht de pret niet drukken. Even een weekje alleen maar dingen doen die leuk zijn.

Totdat ik afgelopen maandag te horen kreeg dat er dingen gedaan en gezegd zijn die mij heel boos maakten. Boos, gefrustreerd en een gevoel van oneerlijkheid. Daarna een stukje teleurstelling. En dat net in m’n vakantie. Toch verbaasde ik mij over het feit dat ik het relatief goed van mij af kon zetten. Ik kon op dat moment niets aan de situatie veranderen. En ik wist dat ik op zaterdag psychotherapie zou hebben. Dus mooi om EMDR even goed z’n werk te laten doen.

Toen ik eenmaal mijn hart had gelucht, gingen we aan de slag. Met EMDR zijn we de vorige keer overgeschakeld op kleurtjes en daar bleven we nu ook bij. Terwijl ik dacht dat ik het al best een beetje had laten zinken allemaal, viel dat even onwijs tegen. Alle emotie kwam eruit en zelfs met de EMDR bleef er een gevoel achter van als ik dit op wil lossen, of minstens er niet meer door geraakt wil worden moet ik op bepaalde vlakken enorm veranderen in hoe ik ben als persoon. “Nou nee helemáál niet” zegt Drs. O. als ze mijn gedachte aanhoort. “Als jij blijft bij waar je voor staat en wat je doet, dan is dat goed. Wat een ander zegt of doet zegt namelijk helemaal niets over jou”.

En dat is het huiswerk voor de komende periode. Mij niet druk maken (of althans, proberen) om wat een ander doet of zegt. Zolang ik maar ben wie ik zijn wil. Want wat een ander vindt zegt niets over mij!

Dus we gaan zien of dat gaat lukken. Drs. O. is nu 3 weken met vakantie. Wie weet wat het ons gaat brengen.

Here we go.., Let’s talk!, Psychotherapie

Moeheid, therapie & tekens aan de wand

veel liefs, Renske

Drs. O. vraagt aan me hoe het met gaat. Tsja hoe gaat het met me…? Op zich niet onaardig. Ik heb goede dagen, ik heb slechte dagen. Helaas zijn er van die laatste wat meer. En op een goede dag heb ik maar weinig nodig om overprikkeld te raken en dat het dan toch een slechte dag wordt. Ook is mijn energielevel zo beneden peil dat ik soort van burn-out klachten ontwikkel, terwijl de moeheid en het gebrek aan energie de enige reden daartoe zijn. Het traject is wel zwaar, maar het komt nog niet per se in de buurt van een burn-out. Althans, dat denk ik…

“Heb je al iets gehoord van je slaapapparaat?“. Eerder heeft Philips een terugroepactie gedaan voor mijn slaapapparaat omdat het veiligheidsrisico’s met zich meebracht. Maar de berichtgeving is steeds vaag en het ziekenhuis is op zich wel van mening dat het apparaat zonder risico gebruikt kan worden. Maar officieel uitspreken doen ze dan weer niet.

Toch vindt psychotherapeut (en ik zelf eigenlijk ook wel) dat het niet gebruiken van het apparaat waarschijnlijk een grote impact heeft op mijn gebrek aan energie. Naar aanleiding van de laatst ingevulde vragenlijst (deze vul ik periodiek in) ziet ze dat alles aardig goed in balans is maar dat de cognitieve klachten weer toenemen. En dat voel ik zelf ook heel erg. Ik heb weinig concentratie, ik ben vergeetachtig en chaotisch. En dat past totaal niet bij wie ik ben. En dat maakt me heel erg aan het twijfelen aan mijn keus om te stoppen met de slaaptherapie.

Doorgaan met lezen “Moeheid, therapie & tekens aan de wand”