Tag: maagbeschermers

Complicaties, Galblaas, Maagverkleining, Natraject

1 jaar controle arts

veel liefs, Renske

Vandaag was mijn 1 jaar controle van de gastric bypass met de physician assistent M.R.. Als ik ga zitten vraagt hij hoe het met me gaat en ik zeg dat het best goed gaat en sinds wanneer ik geen pijn meer had van de galblaas operatie. “Je ziet er anders niet uit alsof je geen pijn hebt”. Ik vertel dat ik gister het niet zo geniale plan had om de kussens van m’n hoekbank te wassen en de hoes om het grote kussen te krijgen resulteerde in nu een wat pijnlijk gevoel.

Dus gaat het al snel over het herstel, rustig aan doen en sporten. En met name wat allemaal dus niet mag. “Het officiële herstel na een operatie is acht weken. Gezien hoe je lichaam reageert lijkt het me goed om toch de 8 weken aan te houden voor je echt weer van start gaat met de intensievere sporten. Want anders ga je jezelf echt voorbij lopen”. Ik had wel echt op wat positiever nieuws gehoopt, stiekem had ik zelfs al een beetje in gezet op aanstaande maandag om weer aan bokstraining te beginnen. Maar helaas. Wel mag ik wandelen, fietsen én dansen! Ik ga in juli een zomercursus salsa dansen doen met vriendin S. Daar kreeg ik gelukkig wel groen licht voor.

Uiteraard is mijn eten en drinken ter sprake gekomen. Dat het momenteel vrij zwaar valt. Dat ik er ook regelmatig misselijk van word. Dat is niet gek en zou mettertijd beter moeten worden. M’n eetpatroon zelf heb ik onlangs nog met de diëtiste besproken dus dat hoeft nu dus niet.

Doorgaan met lezen “1 jaar controle arts”

Complicaties, Galblaas, Maagverkleining, Natraject

Uitslag buikecho

veel liefs, Renske

Afgelopen vrijdag kreeg ik mijn buikecho. Met een zo goed mogelijke volle blaas ging ik naar het ziekenhuis. En deed de arts zijn echo onderzoek. Met de technologie van deze tijd stond diezelfde dag de uitslag al in mijn online dossier.

Conclusie: cholecystholithiasis. Oftewel galstenen. Maar nu dan? Ja nu wordt m’n ongeduld beloond met een goede dosis wachten. Tot m’n officiële afspraak met de physician assistent.

“Nou.. tóch weer klachten gekregen? In overleg heb je een echo laten maken van de buik en daar hebben we galstenen op gezien” valt M.R. met de deur in huis. Dat had ik natuurlijk ook al ontdekt, maar ik heb vragen. Veel vragen. Is dit dan de oorzaak en is er niks aan de hand met m’n maag? Of is het misschien toch allebei? Hoe kan dit überhaupt tot stand komen.

Doorgaan met lezen “Uitslag buikecho”

Complicaties, Galblaas, Maagverkleining, Natraject

Here we go again

veel liefs, Renske

Waar ik vrijdag nog groen licht kreeg om weer terug te gaan naar m’n normale eetpatroon (op pittig eten na), is het vandaag toch wel weer een beetje mis.

Gister heb ik een verjaardag gehad en wat lekkere dingen gegeten. Klein stukje taart, paar kippenvleugeltjes en een pastei-flapje. Het viel allemaal goed, weinig last. Dus je kan je voorstellen dat ik erg blij was. Vanmorgen met wakker worden braaf m’n maagbeschermer en maagwandbeschermer ingenomen toen ik wakker werd. Echter had ik nog niet zoveel zin in eten. Tegen half 12 dacht ik dat het wel eens tijd werd om wat zinnigs te gaan doen. Dus ik had me klaar gemaakt om nog even de deur uit te gaan, liet Bella uit en bij thuiskomst nam ik opnieuw een maagwandbeschermer. Dit is een granulaat die je op moet lossen in water. Ik had een beetje veel water gebruikt en voelde gelijk dat deze wat zwaarder viel. Maar ik had er nog niet direct iets van gedacht dus ik zette koers naar de AH voor m’n “paaslunch”.

Terwijl ik besluiteloos door de appie loop begint m’n maag ineens te prikkelen. Ik schrok een beetje want dat had ik totaal niet verwacht. Ik ga snel afrekenen en terwijl ik in de lift sta voel ik de pijn erger worden. Thuis pak ik snel m’n bakje kwark en paracetamol. Na een hap kwark neem ik twee paracetamol in en probeer zo goed en kwaad als kan de pijn weg te puffen. Het is niet de ondraaglijke pijn, zoals de voorgaande keren. Maar het voelt alsof het wel wil opbouwen daarnaartoe. M’n ademhaling probeer ik bewust rustig te houden, maar het voelt niet verzadigend. Eerder benauwend. Liggen lukt ook niet omdat het voelt alsof alles dan omhoog “loopt”. Dus half over het voeteneind van m’n bed hangend wacht ik tot de paracetamol gaat werken en neem ik nog een hap kwark. Dat was niet slim. Ik word ontzettend misselijk en ik voel dat m’n lichaam zich klaarmaakt om over te geven.

Doorgaan met lezen “Here we go again”