Let’s talk!, Lifestyle, Psychotherapie, Selflove

Gewoon loslaten..

Loslaten en gelukkig zijn. Het klinkt zo makkelijk, laat los en wees gelukkig. Maar is het dat ook? Er zijn dingen waarvan ik weet dat ik mij er niet druk om moet maken, dat loslaten mij veel rust zal geven. Maar hoe dan? Ik zeg wel eens dat ik niet echt verslavingsgevoelig ben. Maar wat is nou precies een verslaving?

Letterlijk betekent het; een onweerstaanbare behoefte om middelen te gebruiken. Dit verlangen noemen we ook wel ‘trek’ of een ‘craving’. … Je spreekt van verslaving als je: niet meer zonder een middel kunt, lichamelijk of psychisch.

Als je dan het ‘middel’ wegdenkt blijft er een onweerstaanbare behoefte over. Ik heb een paar behoeftes die voor mij onweerstaanbaar zijn. Ik houd vast, kan niet loslaten. Zonder dat ik altijd goed kan verklaren waarom. Of misschien ontken ik het, zodat ik er niet aan toe hoef te geven. Niet hoef uit te zoeken waar het vandaan komt. Uit onzekerheid of angst voor de pijn die ik zal voelen als ik het erken en los laat. Zonder te beseffen dat vasthouden misschien wel veel meer pijn doet of energie kost.

Doorgaan met lezen “Gewoon loslaten..”

Let’s talk!, Lifestyle, Maagverkleining, Psychotherapie, Woordenbrij

Vette zeug

Het heeft een tijdje geduurd voor ik zeker was of ik iets wilde schrijven over dit onderwerp. Want ik weet niet zeker of er ruchtbaarheid aan geven helpt en of dat zulke mensen überhaupt de aandacht verdienen. Maar als dingen mij maar vaak genoeg gaan irriteren, dan komt het vanzelf!

Feit; Mensen zijn judgemental. Je kan wel zeggen dat je dat niet bent. Maar hoe je het ook went of keert, er zal altijd een punt zijn dat je een mening hebt (en vindt dat je die mag hebben) over iemand. Omdat iemand iets doet wat jij nooit zou doen, omdat je ergens iets van vindt wat niet in je straatje past. Of in een aantal gevallen omdat iemand gewoon vindt dat ze alles maar mogen zeggen wat er in ze op komt. Dat is de maatschappij waar we in leven, eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ikzelf mij daar ook wel eens schuldig aan maak.

Alleen als je niet voldoet aan het “perfecte plaatje” van de maatschappij, dan krijg je toch veel vaker dan gemiddeld ‘zomaar’ opmerkingen naar je hoofd geslingerd.

Vandaag werd ik bijvoorbeeld zomaar een vette zeug genoemd. Ik was eigenlijk best verbaasd. Ja ik weet wel dat ik dik ben hoor, begrijp mij niet verkeerd. Maar dit werd gezegd door iemand die achter mij liep en wie ik geen enkele aanleiding gaf voor deze uitspraak. Of nouja, behalve overgewicht hebben dan 😉

Doorgaan met lezen “Vette zeug”