Het is inmiddels (precies!) 22 maanden geleden dat ik met gemengde gevoelens m’n huisarts belde. Ik was zo ontzettend verstrikt geraakt in negatieve gevoelens , dat ik mijzelf helemaal kwijt was. De -32 kilo van voor de Corona zaten er allemaal weer aan, met nog een beetje extra.
Ik ben nooit slank geweest, maar ik was wel relatief gezond. Nu was het allemaal verdwenen en heb ik rock bottom ervaren. Pluspunt? Het kon alleen nog maar beter gaan. En dat bleef ik mijzelf voorhouden in het 12 maanden durende voortraject. Maar makkelijk was het niet. Ik had gehoopt dat voor het traject kiezen zou betekenen dat er een knop omging en de motivatie met bijbehorend resultaat zou komen. Ik had dat immers wel vaker gedaan.
En hoewel ik wel iets fitter werd, bleef het gewichtsverlies uit. Net als de motivatie. Als kers op de taart scheurde mijn kuitspier (zweepslag) en was ik een aantal maanden uit de running, waarbij ik niks anders kon dan met m’n been omhoog. Resultaat? + nóg eens 7,5 extra kilo.
Veel liefs, Renske 