Maagverkleining, Natraject

Eerste week

Ik vind het altijd een beetje lastig als ik vrij ben geweest om dan weer op te starten. Maar zo in het nieuwe jaar vind ik het nog veel lastiger. Vorige week was ik vrij, maar in plaats van allerlei leuke dingen te gaan doen was ik aan huis gekluisterd door de Kerst naweeën (ook wel diarree genoemd 💩💩) En eerlijk, hoewel tot rust komen niet verkeerd is word ik van thuis zitten echt kapot lui. Of misschien was het gewoon omdat ik niet helemaal fit was, ik vond het in ieder geval erg pittig om gelijk weer in het ritme te stappen op maandag 2 januari.

En als het dan nog mn normale ritme was. Maar het was een zeer afwijkende week, waarin ik mij niet lekker voelde. Als heerlijk extraatje onverwachts ongesteld werd omdat ik m’n anticonceptie vergeten was *OEPS*. Dus niet ging sporten, veel afspraken had waardoor ik veel weg was van werk en dus op de dagen dat ik er wel was het mega druk had, een moment het gevoel had dat ik ging flauwvallen, een vrije dag had om mn vrijwilligerswerk te doen, een gek bultje aan de binnenkant van mn arm tegenkwam zo nét boven mn oksel wat me toch wel even liet schrikken en twéé losse afspraken had in het ziekenhuis. Jeez houdt het nog op deze week?

Maar, vooralsnog geen zorgen. Het bultje in de vorm van een knikker is even aankijken. Door alle losse huid bij mn arm kan ik hem soort van vastpakken waardoor het wellicht erger aanvoelt dan het lijkt. Maar een vriendin die tevens doktersassistente is vermoed dat het misschien een ontstoken haarzakje is waardoor de ergste schrik wel is afgezakt. Even in de gaten houden en hopelijk verdwijnt hij snel weer.

En dan sluiten we de week af met maar liefst 2 ziekenhuisbezoeken, zowel op donderdag als op vrijdag. Mijn 6 maanden controle bij de diëtiste en de physician assistent, welke blijkbaar onmogelijk zijn om aaneensluitend te plannen.

Doorgaan met lezen “Eerste week”

Dumpings, Herstel, Maagverkleining

Dump & Dumper

Als ik wakker word voel ik direct hoe laat het is. Vorige week vrijdag voelde ik me namelijk ook al zo. Alleen vandaag lijkt het nog wat erger. M’n lichaam is moe. Er is geen enkel spoor van energie te bekennen. Ik sta op om naar de wc te gaan, ik grijp het bed vast. Duizelingen en licht in mijn hoofd. Oef.. Zo maar direct terug naar bed.

Slapen komt er niet van, maar ik lig en scroll wat af op m’n telefoon. Rust. Toch voel ik me steeds futlozer in plaats van dat het enigszins beter voelt. Tegen half 10 besluit ik om toch m’n gemiste eetmomenten van die ochtend te gaan pakken; een beschuitje en een glas Optimel (150 ml). Die neem ik mee terug naar bed.

Hoewel ik mijn eetmoment van 11:00 mis neem ik om half 1 wel braaf weer wat te eten. Een beschuitje met het groente-eimengsel dat gister overbleef. Vorige week voelde ik me duidelijk beter na de lunch, hetgeen wat nu helaas niet het geval is. Dus ga ik toch maar weer terug naar bed. De middag sluipt voorbij en ik eet nog 100 gram aardbeien en 100 gram magere proteïne vruchtenkwark in etappes en met flinke tegenzin op.

Tegen 17:00 besluit ik dat het maar eens tijd wordt om op te staan. Hier wordt het toch allemaal niet beter van. Ik haal nog snel een bakje met eten, die m’n vriendin vorige week maakte, uit de diepvries en zet die in de magnetron op ontdooistand. Het voordeel aan de kleine hoeveelheden is dat ook al is het bevroren, dat het snel te ontdooien is. Het eten smaakt me bijzonder goed, al krijg ik het niet in 1x erin. Ik ben amper op de helft als m’n maag in opstand komt. “Allejezus…” verzucht ik geïrriteerd, op deze manier ga ik me vast niet minder gammel voelen. Ik zet het bakje weg en een half uurtje later probeer ik het restant op te eten. Dat lukt, maar het gebrek aan energie blijft.

Doorgaan met lezen “Dump & Dumper”