Biker Girl, Just life, Lifestyle

Oh my (AV)D-Day

Motor rijden. Ik vond het altijd echt fascinerend en geweldig stoer. Zeker als een vrouw op een motor rijdt. Toch voelde ik me nooit zeker genoeg om de daadwerkelijke stap te zetten en motorrijlessen te nemen.

Daarom zette ik deze op mijn doelenlijstje. De lijst met doelen die ik samenstelde toen ik het traject inging voor de maagverkleining. Eigenlijk is het een Bucket-list, maar dan met dingen die ik niet alleen heel graag wil doen maar ook echt ga doen… Als ik eenmaal het gewenste gewichtsverlies had bereikt. En eerlijk, die ruimte 75 kilo was er toch echt al een tijdje vanaf. Ik kon twee van die 4 dingen op dat lijstje toch ook al afvinken; namelijk weer gaan dansen én meedoen aan een obstakel run!

Op een gegeven moment vroeg één van mijn vriendinnen Geeta wat me tegenhield. En ik kwam met enkele excuses, waaronder de financiële kostenpost. Op dat moment liet ze me inzien dat als ik echt wilde, ik zeker een oplossing ervoor zou vinden. En dus hakte ik de knoop door en boekte via de ANWB een proefles via een “opstapdag” de eerste zaterdag na mijn verjaardag.

Ik was helemaal excited en vervolgde mijn bikergirl-journey, waarbij ik voor m’n verjaardag onder andere de materialen voor het theorie-examen kado kreeg en bijdrages voor de rijlessen van familie en vriendinnen 💖 . Zowel m’n theorie als m’n AVB examen haalde ik in één keer. Tegen al m’n eigen faalangst-achtige verwachtingen in. Maar wat was ik opgelucht!

Doorgaan met lezen “Oh my (AV)D-Day”

Biker Girl, Lifestyle

AVB Examen

There we go. Na inmiddels nacht drie dat ik wakker schrik van rare dromen over AVB-oefeningen, motoren die niet doen wat ik wil en andere examenstress, sta ik enigszins moe op uit m’n bed. De afgelopen nacht heb ik, om m’n hoofd wat rustiger te krijgen, nog wat filmpjes zitten kijken met tips voor de oefeningen. Vandaag moet het gaan gebeuren. “Ik kan het“, zeg ik tegen m’n spiegelbeeld.

We hebben er zin in……

Als ik op de fiets richting de rijschool zit, begint het licht te druppelen. Dat kan er ook nog wel bij. Nog geen enkele les met regen gehad en dan nu examen in de regen? Gelukkig trekt het weer redelijk snel bij. Zodra we vertrekken richting het examenterrein merk ik dat de zenuwen wat verder toenemen. Zo dusdanig dat ik bijna een fietser van z’n sokken afjaag. Ik zie hem namelijk wel, maar ik registreer hem niet snel genoeg. Gelukkig heeft de motor één groot voordeel: met een beetje extra gas bij kan ik er nog nét voor langs.

Eenmaal gearriveerd op het examen terrein beginnen we rustig met oefeningen. Mijn nieuwe rij-instructeur Jason vertelt rustig aan wat ik moet gaan doen en stap voor stap lopen we alles door. Tussendoor moeten we ons even melden bij de examinator om vast de uitleg te horen. Daarna voeren we de laatste oefeningen uit en krijg ik nog wat tips mee voordat het tijd is om ons officieel te gaan melden voor het AVB-examen. Het is vrij druk, maar wij mogen gelukkig tussen twee groepen door.

Doorgaan met lezen “AVB Examen”

Biker Girl, Lifestyle

Examen Stress

Angst om te falen, het klinkt heel suf maar het is echt een legit gevoel die belangrijke events helemaal door de war schopt voor je. De eerste keer dat ik te maken kreeg met faalangst was tijdens mijn opleiding voor schoonheidsspecialist en het praktijkexamen. Al had ik het toen nog niet echt door. Dat kwam pas later met afrijden voor mijn autorijbewijs. Mijn hoofd kon niet meer nadenken en simpele opdrachten gingen niet meer vanzelf. Maar liefst drie keer deed ik een poging tot afrijden en toen verliep mijn theorie. Ik stopte ermee en pas jaren later, toen mijn vijf jaar jongere broertje zijn rijbewijs had gehaald ging mijn ego aan de haal en vervolgde ik de struggle tot het halen van mijn rijbewijs. Ik wisselde van rijschool, om te zien of dat iets hielp. Mijn huidige rijinstructeur heb ik altijd een fijne rustige man gevonden. Maar ik had meer prikkels nodig tijdens het lessen om de heftigheid van alle zenuwen en angst het hoofd te kunnen bieden tijdens het examen. Helaas lukte het me toen niet gelijk de eerste keer, maar het scheelde niet veel. En bij mijn tweede keer (in totaal dus 5!) afrijden huilde ik van opluchting toen de examinator zei dat ik geslaagd was.

In de jaren daarna merkte ik nog altijd wel iets van de faalangst, op school tijdens de praktijkexamens of als ik een presentatie moest geven. De altijd bijdehante en mondige Renske bleef niets van over. Ik kwam soms niet eens meer uit m’n woorden. En dat laatste heb ik soms nog steeds. Als ik voor het werk een presentatie moet geven waarbij ik “voor de klas” moet staan, dan krijg ik het warm (lees: heet) en weet ik niet altijd meer precies wat ik zeggen moet. Als ik de presentatie in het engels moet geven maakt me dat nog meer onzeker omdat ik dan extra factoren heb die het mij lastig maken.

Toch red ik mij er over het algemeen wel mee. Maar echt nieuwe dingen leren waarbij examens komen kijken heb je natuurlijk niet meer zo. Tot ik besloot om voor mijn motorrijbewijs te gaan en ik nu naast mijn theorie maar liefst 2 praktijkexamens moet gaan doen. Ik vind het absoluut spannend, zeker nu het zo dichterbij komt. Zeker nadat ik laatst gevallen ben en de oefening nog steeds niet altijd goed voor elkaar krijg. En nu blijkt dat ik op de dag van mijn examen niet mijn eigen rij-instructeur aan mijn zijde heb maar iemand van een andere rijschool die het van hem overneemt in verband met vakantie. Natuurlijk gun ik hem wel zijn vakantie, maar het zijn tegelijkertijd factoren die ik zelf best een beetje lastig vind, omdat ik weet hoeveel impact de faalangst in het verleden had. En een simpel “ga anders naar de huisarts voor een pilletje” werkt voor mij helaas niet.

Doorgaan met lezen “Examen Stress”