Tag: EMDR

Let’s talk!, Psychotherapie

Kleurtjes

veel liefs, Renske

Vandaag was het weer tijd voor psychotherapie. “Hoe is het met je?” Daar moest ik even over nadenken. Het een en ander is er natuurlijk gebeurd. Dus ik som een beetje op wat dat allemaal was. Een daarvan was vrij heftig, niet zozeer qua gebeurtenis maar wel in de emotie die ik daarbij heb ervaren. Wat gelijk alle resterende energie opvreet die ik heb voor een dag. Zullen we er een “EMDR-retje” op doen, vraagt Drs. O.

Hoewel ik EMDR echt super mega heftig vind, sta ik er absoluut positief tegenover. Soms huil ik vanuit het diepst van mijn ziel zonder dat ik een uur daarvoor wist dat het betreffende onderwerp überhaupt een probleem was. Ik ben dan de rest van de avond HE-LE-MAAL stuk, maar het maakt me tegelijkertijd ook lichter. Opgeluchter dat ik weer iets mag weg doen uit mijn volledig afgeladen “fucked-up” hoofd.

Maar vandaag probeerden we wat nieuws. Na de eerste drie rondes zegt ze “we gaan met kleurtjes werken. Jouw werkgeheugen is erg groot. Je kan veel aan. Wat maakt bij een lagere belasting dat je goed tot inzichten kan komen. Het haalt alleen in sommige gevallen niet voldoende de emotie er vanaf. Dus gaan we met kleurtjes werken zodat je werkgeheugen tot de max belast wordt. Zodra de EMDR ronde weer start snap ik direct wat ze bedoelt. De balk die normaal één enkele rustig heen en weer gaande lichtgroene kleur laat zien is veranderd in een kermis attractie. De snelheid is opgevoerd en in oog tempo verandert de kleur in groen, blauw, wit, rood en paars welke ik in mijn hoofd steeds moet benoemen náást het proberen op te halen van de gebeurtenis, het gevoel en de emoties. “WAAAAAH!”

“Ik denk dat ik vannacht ga dromen over die gekke kleurtjes hoor”, zeg ik lachend als ik na 1,5 uur haar praktijk verlaat.

Let’s talk!, Psychotherapie

Dat weet je zelf wel!

veel liefs, Renske

“Omaaaa, ik ga naar Danielle!” roep ik enthousiast als ik net op de camping ben gearriveerd. Ik sta te trappelen om naar een van mijn vriendinnetjes te gaan met wie ik de vorige vakantie heb doorgebracht. Ik word tegen gehouden. “Danielle wil niet meer met jou spelen“. Vol ongeloof kijk ik haar aan, ik snap het niet en vraag om uitleg. “Dat weet je zelf wel“. He? Maar ik heb de vorige keer echt een ontzettend leuke vakantie gehad, we hebben ook uitgebreid afscheid genomen toen ik weg moest. Dus grote vraagtekens komen op. “Dan moet je daar maar eens goed over nadenken” zegt mijn Oma.

Moeilijk vind ik dat, vertel ik drs. O. tijdens mijn EMDR sessie. Dat je dan een jaar of 13 bent en dat als iemand dan iets vertelde, dat het werd aangenomen voor het juiste. Want ja ik was dat brutale meisje die altijd een grote mond had naar haar ‘lieve vader’, dus was mijn kant in van het verhaal in andere situaties ook niet relevant.

Doorgaan met lezen “Dat weet je zelf wel!”

Let’s talk!, Lifestyle, Psychotherapie, Woordenbrij

Jakhalzen & Giraffes

veel liefs, Renske

Mijn psychotherapie wisselt af. Waar we de ene sessie alleen praten, is de andere sessie er een met EMDR. Zo duren sommige sessies een uur, maar stond ik vandaag pas na een uur en drie kwartier weer buiten. Toch allemaal voor hetzelfde resultaat, dat ik weer een stukje over mezelf te weten kom en daarvan kan leren en waar ik mee aan de slag kan. Bij iedere EMDR sessie kiezen we een situatie die mij raakt, of irriteert of boos maakt. Vandaag koos ik een vrij recente. Een gesprek waarbij iemand een opmerking maakte naar aanleiding van een aanname over hoe ik zou reageren.

Ik weet dat ik een temperament heb. Is het niet deels mijn Hongaarse roots dan wellicht wel het feit dat ik opgegroeid ben met een narcistische vader. Ik heb al jong moeten leren op mijn strepen te staan en te vechten voor mijzelf. Daardoor heb ik een bepaalde stijl in gedrag ontwikkeld, mijn zogeheten blauwdruk, die vaak hard en direct over kan komen. Dat in combinatie met mijn temperament maakt dat mensen soms de aanname doen dat ik boos ben of mij opwind, terwijl dat niet altijd het geval is. En in een deel van die gevallen blijf ik er dan (te lang) mee lopen.

Ik bespreek de situatie met Drs. O. en zij vraagt “wat had je zelf anders kunnen of willen doen?”. Dit is een vraag die zij bij iedere situatie stelt, alleen deze keer heb ik er niet zo’n goed antwoord op. Ik vond het gewoon een rotopmerking en daar heb ik ook op gereageerd. Terwijl ik dat uitspreek besef ik mij wat voor een lastig vak mijn psychotherapeut heeft. Ik weet het niet, maar zij moet het wel weten? Tijd voor EMDR. Tijdens EMDR gaan we de situatie ontleden tot duidelijk is waarom ik er mee blijf lopen. Ik word voorzien van een de koptelefoon en trilmechanismes. En mag naar het lichtje kijken dat maar heen en weer blijft gaan.

Op zo’n moment, in combinatie met de vragen die me gesteld worden, ontdek ik meer van zo’n gesprek. Waarom is het gesprek gegaan zoals het ging. Waar ik het zelf snel af doe als irritatie, is het dat dus niet. Als het slechts irritatie is dan zou het me niet zo raken. En aangezien ik er mee blijf lopen, heeft het mij op een bepaalde manier toch geraakt. Maar wat heeft mij dan geraakt en waarom? De wat werd langzaamaan duidelijk.. En heeft te maken met hoe ik dingen zie. Als ik ergens hard aan werk en iemand daarmee vertrouw, om het op een onbenullig moment terug in mijn gezicht gegooid te krijgen dan voelt dat heel naar. Maar in plaats van wat met dat nare gevoel te doen, reageer ik op dezelfde manier terug.

De giraf en de jakhals in ons

Op de zogeheten “jakhalzen” manier. Waarmee je bij een ander, die mogelijk al in zijn of haar “jakhals” zit dit nog meer triggert. Wat Jakhalzen en Giraffen met elkaar doen? Dat ga ik lezen in een boek over ‘geweldloos communiceren’ die met dank aan Drs. O. weer op mijn boekenlijst is toegevoegd. Wil je daar ook mee over weten? Het boek heet de giraf en de jakhals in ons.