Herstel, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

3 weken PO! 💪🏻

Hoewel mijn plastische avontuur met wat tegenslagen begon, waardoor deze later van start ging dan gehoopt ging het uiteindelijk sneller dan verwacht. Mijn eerste afspraak zou zijn op 12 augustus, dat werd uiteindelijk 8 januari. Eenmaal na de goedkeuring van de zorgverzekeraar voor de ingreep kreeg ik een vervolgafspraak voor 14 mei.

Met de tip om af en toe te bellen voor uitvallers was het gelijk de eerste poging al raak. Diezelfde dag kon ik al terecht en dat resulteerde in een plaatsing op de wachtlijst waarbij ik van het Maasstad Ziekenhuis gewisseld werd naar de locatie in Spijkenisse. De wachttijden voor dr. Jaquet zouden daar ongeveer 3-6 maanden zijn, maar in ieder geval vóór september. Naar verwachting een stuk korter dan in het Maasstad, waar de wachttijd al richting een jaar gaat.

Na diverse keren contact te hebben gehad met het intakebureau, werd ik op de uitvallijst geplaatst. Een soort reservelijst voor als er iemand uitviel. Daar kreeg ik enorm veel hoop van, maar na mijn pre-operatieve screening werd het duidelijk dat de kans op uitvallers écht heel klein is. Dus toen ik gebeld werd door het ziekenhuis kon ik me echt niet voorstellen dat het voor de operatie was. Maar toch was dat wel het geval! En na een paar pittige dagen ging het herstel vooral heel erg goed. En hoewel enerzijds de dagen soms heel lang aanvoelen, werd het na het verwijderen van de drains een stuk sneller en zijn er nu ook ‘alweer’ 3 weken voorbij.

Doorgaan met lezen “3 weken PO! 💪🏻”

Just life

Dromen & Duizeligheid

Ze springt bovenop mij en helemaal verrast word ik wakker uit m’n droom van het feit dat mijn wereld begint te spinnen alsof ik in een op hol geslagen ‘Breakdance kermisattractie’ zit, die ene waar ik eigenlijk niet in durf. Bang dat ik zo misselijk word dat ik ga spugen.

Als het draaien niet stopt, denk ik heel even dat dit het was. Ik heb een beroerte ofzo, schiet er door mn hoofd. Moest ik dan niet kuchen? Of was dat bij een hartaanval? Ik merk dat paniek een beetje de overhand neemt en probeer overeind te komen. De droom en de nare intense manier van wakker worden hadden me even uit het veld geslagen, ik heb hier nul ervaring maar tegelijkertijd accepteer ik echt niet dat ik zomaar dood ga. Ik moet toch iets kunnen doen om dit te doorbreken?

Als het draaien wat zakt, doe ik m’n smartwatch om. Eens even kijken wat mn hartslag zegt. Hartslag 67, zo laag heb ik hem normaal niet maar ja ik meet hem dan ook nooit als ik slaap of amper wakker ben. Ik google even op wakker worden, duizelig en misselijkheid. Diverse resultaten waaronder draaiduizeligheid komen voorbij maar zeggen me op dat moment nog niet zoveel. Ik zoek naar een manier om er uit te komen. Ergens lees ik dat het helpt om te gaan zitten, dan even op je linkerzijde te gaan liggen en te blijven liggen en dan dat ook te doen voor je rechterzijde en te herhalen tot het volledig afneemt. Dat dit het allerslechtste plan EVER was had ik graag van te voren geweten als bij de 2e keer dat ik op links ga liggen de wereld zo hard gaat spinnen dat ik even denk dat m’n hersenen ermee stoppen en het lichtje uit gaat.

Doorgaan met lezen “Dromen & Duizeligheid”

Maagverkleining, Natraject

Here we go again

Een tripje naar het ziekenhuis voor bloedafname. Dat is niet de eerste keer en ik verwacht ook zeker niet de laatste keer. Maar laat ik voorop stellen dat ik het proces wat ik ben ingegaan enorm dankbaar ben voor waar ik nu sta en ik hoop nog een aantal stappen te mogen zetten. Dus klagen zal ik zeker niet. Toch voel ik me niet helemaal fit de afgelopen weken. Ik heb al langer wat last van moeheid. En hoewel ik denk dat ik met voeding en natuurlijke supplementen die ik neem ter ondersteuning al goed mijn best doe om te zorgen dat ik alles binnenkrijg wat ik binnen moet krijgen, lost zich dat nog niet op.

Tijdens mijn laatste halfjaarlijkse controle bespreek ik dat ik mij wat zorgen maak over mijn bloedwaarden. Maar de arts-assistent geeft aan dat dat nergens voor nodig is. Oke prima, maar de moeheid blijft. De laatste weken en met name na de Strong Viking Run merk ik dat mijn lichaam vermoeider is. Wanneer ik op een vrije dag bloed doneer krijg ik een brief terug dat ik voorlopig niet meer mag doneren omdat volgens Sanquin op dit moment mijn ferritine te laag is. Hoewel ik terugdenk aan mijn gesprek van in maart laat ik het voor wat het is.

Maar de dagen en ook weken erna neemt de duizeligheid toe. Zover dat ik gister tijdens mijn bokstraining regelmatig een duizeligheid ervaar, vlekken zie en m’n hartslag in mn hoofd tekeer voel gaan. Op een gegeven moment zegt zelfs mn trainer dat als het niet gaat ik moet stoppen (wat ik overigens niet deed, maar dat is een kwestie van vertrouwen). Toch vind ik het niet onverstandig er maar weer eens naar te laten kijken en bel ik het ziekenhuis. Er is donderdag nog een plekje voor een (bel)afspraak, maar dan moet ik wel vandaag nog gaan bloedprikken. Dus dat doen we dan maar. Ben heel benieuwd of er nog iets zinnigs uit komt. Ik hoef niet per se iets te hebben, liever niet zelfs! Maar een oplossing voor wat ik momenteel ervaar zou wel fijn zijn.

Dus nu even de uitslagen en het gesprek van donderdag maar weer afwachten!