Tag: discipline

Fitgirl, Intake & Aanvraag Armlift, Lifestyle, Maagverkleining, Mediale Armlift, Natraject, Plastische Chirurgie

Get a f*ckin’ Grip

veel liefs, Renske

Ik sta op de weegschaal voor mijn maandelijkse weeg- en meetmoment. Hoewel ik niet verbaasd mag zijn schrik ik toch wel een beetje. +4,7 kilo ten opzichte van de intake-afspraak met dr. Jaquet, welke nog maar enkele weken geleden is.

Ik wil zeggen dat ik de afgelopen weken enorm gestruggled heb, maar eigenlijk is het al wel iets langer. De intake met de plastisch chirurg had nogal wat voeten in de aarde en de tijd om dat in te kunnen doen werd steeds minder. Eind November wist ik hoeveel kilo er af moest, maar toch bleef m’n gewicht op en neer gaan. Dus zo bleef ik bezig. Voor de aftrap van de feestdagen wist ik dat het echt niet anders kon, er moest iets veranderen want anders werd die afspraak wéér geannuleerd. Met nog maar een krappe 2 weken te gaan gooide ik alles overboord en ging aan een rigoreus ‘dieet’. Of nouja in de sportwereld noemen ze het cutten, waarbij je je inname beperkt tot heel veel water en eiwitten. En verder eigenlijk niet zo heel veel. Het werkte, want prompt kwam er ineens die mijlpaal van -80,0 kilo voorbij zetten.

Toch was het nét niet genoeg, in de laatste week stagneerde mijn gewichtsverlies ondanks de grote hoeveelheden water die ik dronk en het weinige eten dat ik at. Toen deed ik iets wat ik mezelf nooit had voorgenomen te doen, ik ging tijdelijk (!) aan de laxeermiddelen. Het bracht me absoluut waar ik heen wilde, namelijk het gewicht wat het ziekenhuis (en de zorgverzekeraar) van je eist om in aanmerking te komen voor zo’n ingreep. Maar na de intake afspraak ben ik daar natuurlijk direct weer mee gestopt, met alle gevolgen van dien.

Doorgaan met lezen “Get a f*ckin’ Grip”

Fitgirl, Intake & Aanvraag Armlift, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

50 dagen….

veel liefs, Renske

Ik ben even snel op de homepage van mijn blog als mijn aandacht wordt getrokken door de teller. De teller tot mijn intake afspraak met dr. Jaquet. Ik slik even, nog maar 50 dagen.

50?!?!?! Hoe heeft de tijd zo snel kunnen gaan? Ik weet nog dat ik “Nog maar 5!” schreef. Wist ik veel dat de periode erna heel pittig zou worden en dat ook mijn gewicht weer iets omhoog zou gaan. Inmiddels heb ik mijn routine wel weer soort van te pakken. Ik ben niet altijd gemotiveerd als het om sporten gaat, maar inmiddels wel weer meer gedisciplineerd. Dat maakt dat de eerste aangekomen cijfertjes er ook wel weer relatief snel af gaan. Maar dat is natuurlijk niet genoeg.

Op dit moment ben ik nog 6,7 kilo verwijderd van het gewicht dat ik maximaal mag wegen tijdens mijn afspraak op 8 januari. 6,7 kilo in 50 dagen. Ik heb altijd gezegd dat ik dit niet meer wilde, dat hele diëten en zo’n strijd aangaan om af te kunnen vallen. Het is ook enorm lastig als je eigenlijk wel blij bent met waar je nu staat. Ik werk hard aan wie ik ben, maar fitter en sterker worden zijn nu eigenlijk mijn voornaamste doelen.

Doorgaan met lezen “50 dagen….”

Just life, Let’s talk!, Lifestyle, Woordenbrij

It’s okay..

veel liefs, Renske

Ik wil er enerzijds over schrijven, aan de andere kant ook weer niet. Ik struggle met m’n hoofd, maar ook met m’n hart. Waar moet ik beginnen? Na de begrafenis afgelopen woensdag gaf m’n lichaam er de brui aan. Ik werd ziek. Woensdag op donderdagnacht zette de buikkrampen waar ik de hele week al een beetje last van had door. Heerlijk even bijkomen op zo’n toilet en dat keer 100. En dan een intense hoofdpijn waar ik heel naar van werd. Zelfs de hond uitlaten was een immense uitdaging. De rest van de week, inclusief de babyshower van één van m’n liefste vriendinnen, ging aan me voorbij.. Het ging gewoon niet. Maar aangezien het leven doorgaat en de verantwoordelijkheden die daar bij horen ook besloot ik toch maar naar kantoor te gaan. M’n maag kan nog steeds niet alles verdragen, maar het gaat al iets beter. En met de wetenschap dat ik zo weer thuis kan zijn en de deadlines die me te wachten staan ga ik aan de slag met mijn “favoriete” bezigheid: rapportages maken en opleveren.

Eenmaal thuis wilde ik het allerliefst op de bank ploffen en er niet meer vanaf komen. God wat was ik moe, de zin is echt vér te zoeken. Ook niet in de bokstraining die me te wachten stond. En dat is wel vaker, want ja maandag. Dus daar begint de alom bekende struggle: Ik ga niet/ik ga wel/ik ga niet/ik ga wel. Maar dan komt de discipline om de hoek zetten. Juist nu is het belangrijk om te gaan, weer even alles alles van je af zetten en lekker los gaan. Ik heb immers een doel en die ga ik niet behalen door trainingen zomaar over te slaan. Dus na het eten knapte ik wat op en sjokte ik naar de training. Want hoewel het lastig is om te gaan, krijg je zelden spijt van wél te zijn geweest naar een training. Toch?

Doorgaan met lezen “It’s okay..”