Tag: Baer Lifestyle

Fitgirl, Herstel, Let's do this!, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

September

veel liefs, Renske

Het klinkt mega cliché, I know… maar jeetje, wat is de tijd voorbijgevlogen. Dat komt waarschijnlijk ook doordat er momenteel gewoon veel gebeurt in mijn leven. Op 22 augustus was ik alweer drie maanden PO (post-operatief). Sindsdien probeer ik stap voor stap mijn routine weer terug te vinden – niet alleen qua beweging en voeding, maar ook op sociaal vlak. Dat betekent onder andere dat ik weer ben begonnen met krachttraining, twee keer per week, gecombineerd met wat boksen. Deze keer met méér begeleiding in de vorm van Small Group Training bij de sportschool van mijn trainerT. In augustus mocht ik al proefdraaien, en het is echt anders dan ik gewend ben. Tegelijkertijd geeft het me precies wat ik nu nodig heb: een stok achter de deur.

Verder ga ik ook het salsa dansen weer oppakken. Helaas was mijn eigen niveau niet meer beschikbaar, dus val ik nu in als hulpdame bij een Beginners 3-cursus. Dat geeft me de kans om weer even warm te draaien, zodat ik me over tien weken hopelijk op tijd kan aanmelden voor mijn eigen niveau!

Ook ben ik sinds vorige week weer begonnen met hardlopen. Daarbij heb ik opnieuw een fijne stok achter de deur: mijn vriendin Jade. Zij gaat met me mee rennen en hoewel het voorlopig nog maar kleine stukjes zijn, ben ik daar écht heel blij mee. Het helpt me door de tegenzin heen en vormt hopelijk een goede basis om mijn eigen motivatie én discipline weer terug te vinden.

Ondertussen ben ik zakelijk met wat dingen bezig en volg ik rijlessen voor mijn motorrijbewijs. De eerste examens zitten erop en heb ik (godzijdank!) gehaald. Maar zo loopt m’n hoofd steeds een beetje voller.

Maar goed, ergens hoort het er bij. De afgelopen periode heeft best wel veel van mij gevergd, het voelt alsof ik weer helemaal terug ben bij 0. Terwijl de weegschaal juist weer meer aangeeft dan me lief is. Dus het is een kwestie van opnieuw bouwen. Stap voor stap. Zonder al te veel druk, maar wel genoeg want eind van het jaar staat er een nieuwe belangrijke afspraak voor me te wachten die vereist dat ik wel netjes binnen de kadertjes val van BMI en dergelijke. Dusja, de tijd vliegt voorbij en de zomer zit er ook alweer bijna op. Maar we gaan er weer voor!

Baer Lifestyle, Fitgirl, Herstel, Lifestyle, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

Kijk trainerT, zonder mouwen!

veel liefs, Renske

Zonder mouwen! Toen ik m’n sporttas aan het inpakken was twijfelde ik echt nog even. Wat als het nou niet lukt? Of dat het te hard trekt? Dus liep ik wederom naar m’n slaapkamer om toch nog een van mn compressiemouwen te pakken. Nu kan het nog, want ze staan inmiddels op Vinted en ik heb er dus al een verkocht!

Anyway. Ik ben dus officieel gewisseld naar de ‘sportschool’ van mijn trainer. Hij geeft namelijk naast personal training ook small group trainingen en op zaterdag zijn er mogelijkheden om vrij gebruik te maken van de sportruimte. Dat is wel even wennen, maar wel wat ik nu echt nodig heb. Niet alleen een stok achter de deur, omdat ik zo ontzettend veel moeite heb met terug te komen in mn routine nadat ik bijna 4 maanden uit de running was. Maar ook betere focus op hoe mijn training eruit ziet, efficiënter te werk gaan en kijken naar m’n techniek. Meer denken vanuit de spieren waar je mee traint.

Dus toen we van start gingen, vroeg hij hoe het met me ging. En ik vertel hem dat ik er voor heb gekozen de compressiemouwen ook niet meer te dragen bij het sporten. En dat ik het spannend vind. Hierdoor kan ik m’n zenuwen delen en weet ik dat hij voor mij let op hoe ik beweeg en dat ik niks forceer.

En dat is echt heel fijn. Zeker omdat ik naast m’n ingreep ook nog eens hypermobiel ben. En merk hoezeer mn lichaam in kracht en conditie achteruit is gegaan. Ik zie nog maar een fractie van mezelf terug. Renske van augustus 2024 was een goed geoliede machine. Tot de machine er geen zin meer in had. En nu voel ik me echt een oude verroeste kruiwagen die piepend met horten en stoten heel erg langzaamaan vooruit komt.

Maar we maken stappen..stapjes. Kleintjes die hopelijk straks leiden naar grote stappen en mij terug krijgen in het fitte zadel!

Fitgirl, Intake & Aanvraag Armlift, Lifestyle, Maagverkleining, Natraject, Plastische Chirurgie

VIJF EN ZEVENTIG.

veel liefs, Renske

Wie mij al langer kent weet dat ik enorm heb gestruggled met mijn gewicht. Dat doe ik al mijn hele leven, maar ook na de operatie stabiliseerde mijn gewicht relatief snel (+/- 9 maanden PO). En hoewel ik een enorme hoeveelheid gewicht verloren ben, was ik er nog niet. Ik wilde eigenlijk nog zo graag die puntjes op de i zetten al was het nog maar 5 of misschien 10 kilo. Die illusie werd lekgeprikt toen het ziekenhuis mij vertelde dat ik daar niet meer vanuit moest gaan. Ik voelde me enerzijds heel teleurgesteld, anderzijds accepteerde ik het. Had ik er vrede mee. Want 70 kilo afvallen is natuurlijk ook gewoon óntzettend veel. En als ik in de spiegel kijk ben ik echt wel tevreden.

Dus wat klaag ik dan? Het blijft wrikken, dat gevoel dat het niet compleet is. Dan val je weer iets af, dan kom je weer iets aan. Stabiliteit is fijn als je alle doelstellingen hebt gehaald, maar eigenlijk had ik dat niet helemaal. Toen Gino van RealRoots in januari heel stellig zei dat het allemaal “bullshit” was dat ik niet meer zou kunnen afvallen, maar dat er misschien een andere benadering voor nodig was liet ik me dat geen twee keer meer zeggen. En met de hulp van mijn trainer van BAER Lifestyle, mijn sportbuddy Jade en de tips van Gino & Esther van HealThyself ging ik aan de slag met krachttraining. En voor ik het wist had ik dat gewichtsplateau waar ik al tijden op zat gewoon doorbroken. Daarnaast was ik niet alleen enthousiast maar mijn lichaam werd krachtiger. Helemaal trots was ik toen ik de Strong Viking Run finishte.

Alleen volgde er daarna een periode die wat minder was. M’n nieuwe baan vergde best wel wat van me, de gozer met wie ik serieus al enige tijd aan het daten was had vrij onverwachts aangegeven niet klaar te zijn voor een serieuze relatie, de run had fysiek een enorme aanslag op mijn lichaam en toen moest ik ook mijn lieve Bella nog in laten slapen. Ik kón niet meer. En behalve een keertje dansen en heel veel sociale afleiding verdween de sportieve Renske richting een hoekje van de kamer.

Gelukkig wist ik de laatste weken wel wat op te krabbelen. Ik had mezelf al weer een keer naar de bokstraining gesleept, maar échte motivatie kon ik nog niet vinden. Routine in sporten is zo ontzettend fijn, maar om tot die routine te komen is er heel veel discipline nodig. Zeker als de motivatie even uitblijft. Maar daar kwam ‘hulp’ uit onverwachtse hoek toen ik een telefoontje kreeg van het ziekenhuis. Man wat was ik flabbergasted en bóós. Na de eerste emoties en een gesprek met dr. Jaquet heb ik getracht het toch anders te doen. Ja ik ben boos over hoe het is gegaan, maar we moeten er nu het beste van maken. De knop móet gewoon om. EN daar ging ik. Met nog wat tips van Esther en een toffe gratis webinar van haar en Gino ging ik aan de slag. Ik ben weer begonnen met mijn voedsel tracken. Om te zien of ik dagelijks voldoende eiwitten binnen krijg en ook de calorie inname wat binnen de perken houd. Daarnaast heb ik wat aanpassingen gedaan op hoe ik bepaalde mineralen en vitamines inneem.

Doorgaan met lezen “VIJF EN ZEVENTIG.”