Herstel, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

3 weken PO! 💪🏻

Hoewel mijn plastische avontuur met wat tegenslagen begon, waardoor deze later van start ging dan gehoopt ging het uiteindelijk sneller dan verwacht. Mijn eerste afspraak zou zijn op 12 augustus, dat werd uiteindelijk 8 januari. Eenmaal na de goedkeuring van de zorgverzekeraar voor de ingreep kreeg ik een vervolgafspraak voor 14 mei.

Met de tip om af en toe te bellen voor uitvallers was het gelijk de eerste poging al raak. Diezelfde dag kon ik al terecht en dat resulteerde in een plaatsing op de wachtlijst waarbij ik van het Maasstad Ziekenhuis gewisseld werd naar de locatie in Spijkenisse. De wachttijden voor dr. Jaquet zouden daar ongeveer 3-6 maanden zijn, maar in ieder geval vóór september. Naar verwachting een stuk korter dan in het Maasstad, waar de wachttijd al richting een jaar gaat.

Na diverse keren contact te hebben gehad met het intakebureau, werd ik op de uitvallijst geplaatst. Een soort reservelijst voor als er iemand uitviel. Daar kreeg ik enorm veel hoop van, maar na mijn pre-operatieve screening werd het duidelijk dat de kans op uitvallers écht heel klein is. Dus toen ik gebeld werd door het ziekenhuis kon ik me echt niet voorstellen dat het voor de operatie was. Maar toch was dat wel het geval! En na een paar pittige dagen ging het herstel vooral heel erg goed. En hoewel enerzijds de dagen soms heel lang aanvoelen, werd het na het verwijderen van de drains een stuk sneller en zijn er nu ook ‘alweer’ 3 weken voorbij.

Doorgaan met lezen “3 weken PO! 💪🏻”

Curaçao, Lifestyle, Travel

Welkom thuis!

Tijd om naar huis te gaan. Twee weken Curaçao waren mega intens, het was een bijzonder avontuur maar ergens keek ik ook wel weer uit om naar huis te mogen gaan. Na de heenreis zag ik alleen wel een klein beetje op tegen de terugreis. Hoewel het mijn eerste keer was dat ik zolang in een vliegtuig zat, was het op zich een prima vlucht. Maar na een uur of 7 te hebben gezeten werd ik wel een beetje ongedurig. Je zit niet meer lekker, die jengelende kinderen om je heen ben je beu en echt even je benen strekken voor meer dan 5 minuten zit er niet in. Maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik op de terugreis best wel veel dutjes heb gedaan. Het is natuurlijk een nachtvlucht waardoor het een stuk rustiger is in het vliegtuig en je sneller in slaap valt. Maar waar ik wel regelmatig weer wakker werd van de stewardess die kwam met drinken of eten, of een jengelend kind die door mn achtergrondmuziek heen kwam. Ik dacht dat ik best wel redelijk uitgerust was, tot dat ik op het toilet in de spiegel keek en mijn ogen bloeddoorlopen rood waren. Oepsie.

Eenmaal geland begon het haasten. Tegen wat bezwaar en commentaar van een medepassagier was ik relatief snel uit het vliegtuig, ook al zat ik helemaal achterin. Helaas mocht dat niet baten want mijn koffer liet maar liefst 40 minuten op zich wachten om vervolgens nét een vertraagde IC direct te moeten missen. Eenmaal in Rotterdam overwoog ik om mijn koffers op het station te stallen zodat ik wellicht de hele wedstrijd kon zien van Feyenoord, maar helaas was er gedoe met de bagage-kluizen en besloot ik om toch maar eerst naar huis te gaan. D. ging in de tussentijd even met Bella wandelen zodat ik mij even kon omkleden en m’n spullen kon droppen zonder al te veel verwachtingen en onrust bij Bella te creëren. Althans, zij had door m’n geur heus wel door dat er iets was gebeurd tijdens haar wandelingetje.

Bella die voor de slaapkamerdeur staat, waar mijn koffers zich bevinden…

Doorgaan met lezen “Welkom thuis!”

Curaçao, Lifestyle, Travel

It’s time!!

Okeee, nog niet helemaal maar wel bijna dan! Want ik heb zojuist m’n online incheck gedaan en over iets minder dan 30 uur stap ik in het vliegtuig naar Curaçao voor 15 dagen. En god wat vind ik het spannend. De laatste keer dat ik überhaupt heb gevlogen is in 2013 geweest. In april vloog ik destijds met wat klasgenoten naar Barcelona om ons laatste studiejaar af te sluiten. En in september vloog ik met een vriendin voor een paar dagen naar Londen. Europa, that’s it. Verder ben ik met mijn billen nog niet geweest. En nu ga ik naar freakin’ Curaçao, in m’n eentje.

En ja ik word daar opgewacht door een collega met mijn huurauto en ik moet daar ook werken en heb dus wel aanspraak, een soort van sociaal vangnet etc. Maar tot ik in het vliegtuig zit en alles is geboard etc., ofnee misschien wel tot ik de eerste dagen achter de rug heb van inchecken in m’n appartement en de weg naar kantoor vinden zal ik misschien toch nog wel een beetje zenuwen of misschien is het zelfs een beetje stress ervaren.

Ik ben écht wel het type persoon dat nieuwe dingen wil proberen, het gevoel van avontuur wil opzoeken. Maar het zijn dingen die ik niet zo vaak doe. Daarnaast ben ik een enorme controlfreak, wat maakt dat ik me extra druk maak over dat waar ik dus geen controle over heb. Dus ga ik dingen 100 keer over in m’n hoofd om er zeker van te zijn dat het gaat zoals ik denk dat het gaat. En hoop ik dat alles onderweg ook mee zit.

Dus ook vandaag ga ik nog een keer al m’n lijstjes af, pak ik vanavond de laatste dingen in mijn handbagage waaronder mijn laptop. Maak ik m’n handtas klaar, weeg ik mijn koffers nog een keertje en ga ik het echt proberen los te laten en genieten van de laatste avond voor ik vertrek (gelukkig is er afleiding aanwezig🥰🥰).

Willen jullie mee op avontuur? De komende twee weken zal ik proberen zoveel mogelijk te delen van mijn reis welke je kan volgen op mijn PolarSteps ‘Workation Curaçao’! Dus voor nu zeg ik doeeeeeiiiii, of zoals ze in Curaçao zouden zeggen ‘Ayo!’