Wanneer je op een punt komt dat je in aanmerking komt voor een maagverkleining, dan weet je dat er een kans is dat je ook in aanraking gaat komen met plastisch chirurgie. Bij plastisch chirurgie denkt men vaak aan facelifts, of borstvergrotingen. Maar er komt in de praktijk veel meer bij kijken.
Ik ben zelf een fervente jo-jo’er geweest. Afvallen, aankomen, afvallen, aankomen en aankomen. En nog zelfs een beetje meer. Op mijn linkerbovenbeen is zelfs een soort van uitstulping van vet ontstaan, toen ik op mijn zwaarste was. Ook is mijn buik voorzien van striae, zonder een zwangerschap als aanleiding. Op veel plaatsen van mijn lichaam is de rek van de huid er wel uit. En dat is goed te zien.
Hoewel ik eigenlijk niet ontevreden ben in hoeverre mijn buik nog wel is ‘teruggerekt’, doet de huid van mijn bovenarmen helemaal niets meer. En is er ook veel huidoverschot bij mijn bovenbenen om nog maar te zwijgen over het vel dat in mijn broek zit verstopt. Wat natuurlijk niet zo gek is als je beseft dat ik een heel mens in lichaamsgewicht ben kwijt geraakt. Ruim 70 kilo. Ik krijg dan ook zo her en der wel eens de vraag of ik wat aan mijzelf zou laten corrigeren.
Het antwoord daarop is ja. Maar dan vooral uit overwegingen dat ik soms behoorlijk wat ongemak ervaar van de losse huid. Omdat de losse huid meebeweegt en dan tegen andere delen van je lichaam aan ‘kletst’. Dat maakt het erg gevoelig en soms zelfs een beetje pijnlijk. Al valt het relatief goed op te lossen door strakke mouwtjes te dragen onder (sport)kleding. Maar het zou fijner zijn als daar iets aan gedaan kan worden natuurlijk én dat je zelf niet voor alles moet betalen.
Veel liefs, Renske 