Biker Girl, Lifestyle

Nieuwe rijschool!

Na wat onduidelijkheid rondom de aanbieding van de ANWB opstapdagen, lieten zij helaas niets meer horen. Dus was het toch echt tijd voor een andere rijschool. Maar welke dan? Eerder tijdens een avondje skeeleren met een vriendin bij Ahoy was ik een instructeur tegengekomen, of nouja eigenlijk 2. Maar één oogde wel heel vriendelijk en open en ik was zo vrij geweest om te vragen van welke rijschool hij was. Kort daarna werd ik geopereerd, dus heb ik verder niet zoveel meer van mij laten horen.

Maar nu is het misschien goed om eens wat meer informatie op te doen. Dus zocht ik enkele rijscholen in Rotterdam en met name degene die ook lesgeven in Zuid. En vergeleek ik pakketten, losse tarieven én natuurlijk reviews. Want het kan voordeliger zijn, maar als de kwaliteit minder is dan levert het je aan het eind van de rit niet zoveel op natuurlijk. Na wat telefoontjes te hebben gepleegd en het ook vooral even laten bezinken, koos ik ervoor om er één te bellen voor een proefles. Ik moet natuurlijk ergens beginnen en tijdens een proefles krijg ik wel meer feeling bij hoe de manier van lesgeven is. Hij had gelukkig al snel tijd, ik had afgelopen vrijdag gebeld en kon al snel terecht!

Het toeval wilde dat de parkeerplaats van Ahoy, waar hij meestal zijn lessen voor AVB geeft bezet waren in verband met het North Sea Jazz festival. Daarom zouden we uitwijken naar…. het terrein bij Schiehaven. Toch nog het water over! Voor het eerst wat langer bij iemand achterop de motor. Ik heb vroeg bij menig brommer achterop gezeten, toch is het geweld dat je voelt aan kracht bij zo’n motor toch heel anders. En als je ouder bent denk ik dat we ook zeker meer nadenken over de hoe en de wat. Wat het ook nog een stukje spannender maakt.

Eenmaal bij Schiehaven ging de rij-instructeur uitleggen wat we zoal gingen doen. Ik had een portofoon in m’n jaszak zitten en het oortje bevestigd aan m’n oor onder de helm. En vervolgens gingen we aan de slag met de oefeningen. Dat ging wel met wat tussenpozen, omdat mijn armen het toch nog wel vrij intensief vonden. Maar de proefles vloog voorbij en voor ik het wist was het alweer tijd om terug te gaan naar mijn geliefde Zuid.

Terug bij de rijschool hebben we de mogelijkheden qua lessen en financiën besproken en heb ik de knoop definitief doorgehakt. De volgende les staat gepland voor dinsdag 15 juli om 18.30!

Herstel, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

6 weken PO!

Zes weken PO, oftewel post operatief. ZES WEKEN?!?! Hallo, waar blijft de tijd? Het voelt enerzijds als gisteren dat ik mij meldde in het ziekenhuis voor de opname en m’n ingreep. De eerste week was nog best wel pittig, zeker met de drains. Maar sinds die eruit zijn, is het meest lastige geduld hebben. Geduldig zijn en blijven en m’n lichaam veel rust geven.

Maar het is gelukt en vandaag ben ik dan EINDELIJK 6 weken PO. Waarbij het grootste gedeelte van mn eerste herstel (6-8 weken) er nu op zit. Het daadwerkelijke resultaat zal nog even op zich laten wachten. Maarrrrr…. Vanaf vandaag mag ik rustig aan gaan beginnen met sporten waarbij ik ook mn armen mag belasten.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik het ook wel een beetje spannend vind. Omdat zeker nu ik (bijna) geen hechtpleisters meer draag, m’n littekens ineens heel fragiel aanvoelen. Zelfs met mn compressiemouwen aan.

Maar goed geleidelijk aan zal dat vast beter gaan. En hopelijk neemt het vocht straks ook wel echt meer af. Want gister was mn linkerhand ineens een hoopje vocht. Dus naast mn lymfedrainage massages ben ik een klein beetje in de weer geweest met een stress balletje en wat knijpbewegingen, in de hoop dat het voldoende doet om het vocht te verminderen. Want m’n drukmouwen hoeven in principe “nog maar” 3 weken aan en dan zitten die 8 weken er ook EINDELIJK op! Maar het is wel fijn als dat vocht dan een stuk minder is!

Doorgaan met lezen “6 weken PO!”

Just life, Lifestyle

Mijn meisje ✨

Bella was de laatste in m’n fur-family. Na Boef en Diva maakte zij ons in 2012 compleet. Dat was zeker even wennen, want hoewel ze maar klein was veroverde ze niet alleen onze harten maar ook het hele huis.

Wat een kleine muppet was het. En hoewel ze ouder werd, groeide ze natuurlijk niet overdreven. En daar maakte ze goed gebruik van. Want ze wilde niet alleen tegen je aan liggen, maar ook bovenop je. Op je buik, je borst of in de hals.

En samen met z’n viertjes hebben we echt veel hebben meegemaakt. Verhuizingen, break-ups, ongelukjes… Want als je denkt dat ik soms lomp ben, Bella was precies zo. Met slechts 12 weken wilde ze op de bank springen en dat lukte niet waardoor ze een klein scheurtje op liep in haar pootje. En dat was nog maar het begin van een hele reeks aan dierenarts bezoekjes. Maar ook maakten we hele mooie dingen mee. Een nieuw huis, een nieuwe start. Een plekje waar we uiteindelijk ons helemaal thuis zijn gaan voelen en tot rust kwamen.

Niet iedereen zal het begrijpen, maar jullie waren en zullen altijd mijn kindjes zijn. Wat er ook gebeurde in het leven, ik heb me nooit echt alleen hoeven voelen. Je voelde me altijd zo goed aan. En dankzij je mini formaat ging je bijna overal mee naartoe. Uit logeren, op visite, vakantie en zelfs soms mee naar het werk. Lekker samen treinen 🚂

Doorgaan met lezen “Mijn meisje ✨”