Categorie: Maagverkleining

Here we go.., Let’s talk!, Psychotherapie

Moeheid, therapie & tekens aan de wand

veel liefs, Renske

Drs. O. vraagt aan me hoe het met gaat. Tsja hoe gaat het met me…? Op zich niet onaardig. Ik heb goede dagen, ik heb slechte dagen. Helaas zijn er van die laatste wat meer. En op een goede dag heb ik maar weinig nodig om overprikkeld te raken en dat het dan toch een slechte dag wordt. Ook is mijn energielevel zo beneden peil dat ik soort van burn-out klachten ontwikkel, terwijl de moeheid en het gebrek aan energie de enige reden daartoe zijn. Het traject is wel zwaar, maar het komt nog niet per se in de buurt van een burn-out. Althans, dat denk ik…

“Heb je al iets gehoord van je slaapapparaat?“. Eerder heeft Philips een terugroepactie gedaan voor mijn slaapapparaat omdat het veiligheidsrisico’s met zich meebracht. Maar de berichtgeving is steeds vaag en het ziekenhuis is op zich wel van mening dat het apparaat zonder risico gebruikt kan worden. Maar officieel uitspreken doen ze dan weer niet.

Toch vindt psychotherapeut (en ik zelf eigenlijk ook wel) dat het niet gebruiken van het apparaat waarschijnlijk een grote impact heeft op mijn gebrek aan energie. Naar aanleiding van de laatst ingevulde vragenlijst (deze vul ik periodiek in) ziet ze dat alles aardig goed in balans is maar dat de cognitieve klachten weer toenemen. En dat voel ik zelf ook heel erg. Ik heb weinig concentratie, ik ben vergeetachtig en chaotisch. En dat past totaal niet bij wie ik ben. En dat maakt me heel erg aan het twijfelen aan mijn keus om te stoppen met de slaaptherapie.

Doorgaan met lezen “Moeheid, therapie & tekens aan de wand”

Maagverkleining, Voortraject

6 maanden

veel liefs, Renske

Vandaag is het 6 maanden geleden dat ik de huisarts belde en met de assistente een afspraak maakte. Of niet één, maar eigenlijk twee afspraken. Die dag heeft mijn leven compleet op zijn kop gezet. Ik ben in de achtbaan gestapt van afspraken, onderzoeken, opdrachten en heel veel wachten.

Ik wist van tevoren wel dat het niet allemaal morgen geregeld zou zijn. Je hebt de intake, dingen die je daarvoor mogelijk moet regelen en dan start het voortraject. En als je die hebt afgerond kom je op een wachtlijst. Toch valt het wel een beetje tegen met hoelang je tussen de afspraken door moet wachten. “Het is druk”. En dat begrijp ik ook. COVID-19 heeft natuurlijk ook echt zijn stempel gedrukt op de zorg. Maar dat maakt het niet minder frustrerend. Ik ben inmiddels 6 maanden verder vanaf het moment dat ik mijn huisarts heb gebeld en voor mijn gevoel is het einde van het voortraject nog lang niet in zicht. En dat is ontzettend zwaar.

Daarnaast.. En ik weet niet of dat misschien aan mijn ziekenhuis te wijten is, of dat het standaard zo is weet ik niet. Maar het is erg onduidelijk. Onduidelijk wat er allemaal moet gebeuren, wat je kan verwachten. Ik krijg afspraken thuis gestuurd en dan is het een kwestie van wachten. Het is niet altijd duidelijk waar een afspraak voor is. In welk deel van het traject die afspraak is. En wat het vervolg zal zijn. En dat laatste waar niemand invloed op heeft momenteel, hoelang het gaat duren.

Maar voor nu, zijn de eerste 6 maanden achter de rug. De eerste stappen zijn gezet en zeker met het positieve nieuwtje van mijn lotgenoot gisteren, pakt niemand mij dat meer af! Op naar augustus, waar ik hopelijk ook wat meer duidelijkheid krijg op het vervolg!

Lifestyle, Maagverkleining, Voortraject, WLS Community

Een beetje hoop!

veel liefs, Renske

Onlangs was ik alle moed wel een beetje verloren, zo schreef ik in mijn blog. Ik had online iemand gesproken die mij vertelde hoelang zij wachten moest op een afspraak waar ik (helaas!) nog lang niet aan toe ben.

Echter na ons gesprek kreeg zij ineens een brief thuis waar ze uitgenodigd was voor een afspraak op 27 juli (vandaag dus!). Vorige week moest zij bloed prikken en was er een onderzoek voor bacteriën in de darmen. Zojuist terug van de betreffende afspraak vertelt zij dat ze volgende week direct weer mag voor een afspraak met de chirurg én een bijeenkomst en dat zij daarna als het goed is op de wachtlijst wordt geplaatst. Eindelijk lijkt er voor haar wat schot in de zaak te zitten.

Maar waar ik echt oprecht door verrast werd is dat er ‘slechts’ 70 patiënten op de wachtlijst staan momenteel. 70 personen is ontzettend veel, begrijp mij niet verkeerd. Maar als het ziekenhuis 10 operaties uitvoert per week, zijn dat ongeveer maar 7 weken. Dat is nog zo goed te overzien. En afhankelijk hoe mijn voortraject verloopt ben ik dan toch misschien dit jaar wel aan de beurt. En dat is ontzettend positief nieuws.

Kon ik ook echt wel even gebruiken! Dus voor mij is het eind voorlopig nog steeds niet in zicht, maar de positieve noot van dit bericht helpt wel met de tijd uitzitten.