Here we go.., Maagverkleining, Working girl

Als een ballon

“Ik ga het doen! Nee toch niet. Jaweheeel! NEE! DOE het nou”. Zo zit ik na mijn lunchpauze een minuut of 5 achter mijn bureau. De operationeel directeur lijkt deze week wat rustiger te zijn in haar agenda, dus het zou het perfecte moment zijn om haar in te lichten. “oké genoeg”, ik sta op en begeef me naar haar kantoor. Iedere stap die ik zet maakt de knoop vol spanning in mijn maag groter. Ik voel mijn hart kloppen in mijn keel. Als ik mijn hoofd om de hoek laat zien merk ik dat ik mijn adem heb ingehouden. “Ben je druk, heb je even tijd?” vraag ik, terwijl alle ingehouden adem ontsnapt. “Ik ben druk, maar tijd kan ik maken”, antwoord ze.

Afgelopen weken heb ik diverse collega’s ingelicht. Niet allemaal, verre van maar wel een deel waar ik regelmatig mee samen werk. Dat ging soms met veel emotie gepaard, maar soms viel het mee. Wat de trigger daartoe is weet ik niet. Het is niet dat ik twijfel over mijn keuze voor dit traject. Ik ben er zelfs echt heel zeker van dat dit voor mij de juiste weg is naar een gezondere ik, een gezondere toekomst.

Doorgaan met lezen “Als een ballon”

Here we go.., Let’s talk!, Maagverkleining, Psychotherapie, Voortraject, Working girl

Instort momentje

Ik wist van tevoren dat ik niet zomaar door de trajecten zou huppelen die ik heb gekozen. Maar dat het op momenten zo ontzettend zwaar zou zijn, of zwaar zou vallen dat heb ik misschien wat onderschat.

Ik heb een goede baan, maar ook een die soms veel van me vraagt. Soms is dat in extra werk verrichten, soms heeft het te maken met frustratie of gewoon stressen om het een of ander. Het helpt dan niet echt als je altijd maar moe bent. Na een dag werken heb ik meestal ook weinig zin nog in sociale interactie, want dan ben ik gewoon klaar. Niet heel gezellig, maar de afgelopen periode met de lockdown was het ook niet per se dat je dan ook iets kan doen.

Inmiddels begin ik te merken dat de psychotherapie ook zijn werk begint te doen. Er wordt het een en ander opgerakeld, ontleed en geanalyseerd tijdens de sessies die ik heb en dat is vermoeiend. Het lastige daaraan is alleen dat als je niet zo veel energie hebt, dat er dan nog maar weinig over blijft. En dat is allemaal niet zo erg. Maar als je daar dan bovenop wat ‘tegenslagen’ hebt, dan valt dat soms extra zwaar.

Doorgaan met lezen “Instort momentje”

Here we go.., Let’s talk!, Maagverkleining, Psychotherapie, Woordenbrij, Working girl

Confessions @ work

Moe, dat was ik natuurlijk al een tijdje. Weer in gewicht aankomen is niet bevorderlijk voor je algemene functioneren en dan heb ik daar bovenop die slaapapneu die maakt dat ik niet goed slaap en dus niet voldoende uitrust. Maar sinds ik psychotherapie heb merk ik dat het beetje energie dat ik nog wel had inmiddels verdwenen is als sneeuw voor de zon.

Ik probeer iedere dag heel hard alle ballen hoog te houden. Het voorbereiden op het voortraject van de ingreep, zoals het slaaponderzoek of het longfunctie onderzoek. De psychotherapie. De drukte op werk, maar ook mijn groei en ontwikkeling. Als m’n werkdag voorbij is, ben ik regelmatig zó ontzettend moe. En dan maak ik het mezelf ook niet makkelijker met 2 vrijwilligersfuncties en niet te vergeten mijn sociale leven.

Op mijn werk weten, naast de HR-manager, al een aantal collega’s van mijn trajecten. Ik werk voor een niet al te groot bedrijf en met een aantal van mijn collega’s ga ik ook privé om of praten we regelmatig over privé zaken. Ik vond het niet meer dan logisch hen hierover te vertellen. Toch vond ik het wel lastig, zeker omdat er vaak de nodige emotie bij komt kijken. Maar gelukkig waren de reacties die ik kreeg waren erg lief en bemoedigend. Pre-Corona bracht ik minstens 40 uur door met mijn directe collega’s, sommigen zag ik meer dan mijn meest dierbare vrienden en/of familie. Zij weten hoe ik ben, de goede maar ook de bitchy momenten. En dat helpt. Dat is fijn als het even niet meer gaat.

Doorgaan met lezen “Confessions @ work”