Fitgirl, Lifestyle, Maagverkleining, Natraject

Bewegen onder begeleiding

Tijdens mijn controle zo’n 2 weken na de operatie heb ik het met de verpleegkundig specialist gehad over wat ik wilde doen qua sporten. Ik had zwemmen benoemd, maar ook dat ik dat lastig vind in combinatie met de duizeligheid. Vorige week ben ik wezen zwemmen met z’n zusje. Of nouja zwemmen, ik heb in het ondiepe bad gezeten met m’n neefje van 4 in plaats van de glijbanen af te roetsjen met die van 8. Ik durfde niet…

Niet omdat ik niet van de glijbaan zelf af durfde, maar meer dat ik alle treden van de glijbaan op zou moeten klauteren, eraf moet houden. En mezelf vervolgens uit het zwembad moet hijsen op zo’n metalen trappetje. Heb ik die energie wel? Heb ik de kracht wel in m’n benen? Sinds m’n zweepslag ben ik niet meer wezen zwemmen en ik vind het eng. Dus zwemmen stelde ik uit.

Maarja de andere sporten die ik leuk vind zijn dingen als bodypump. Waar je op een lekker muziekje op hoog tempo in de weer gaat met gewichten. Dat is veel te heftig om mee te starten. Ook met m’n HMS waar ik rekening mee moet houden. “Als je wil kunnen we J.B. inzetten om je te begeleiden. Dan moet je rond de 6 weken na je operatie even een seintje geven” vertelde de verpleegkundig specialist.

Doorgaan met lezen “Bewegen onder begeleiding”

Herstel, Lifestyle, Maagverkleining, Working girl

Werk & warmte

Na een beroerde nacht (met dank aan blaffende politiehonden en mensen met vuurwapens in hun auto enzo), is het tijd om op te staan. Al een week probeer ik om 06:00 op te staan om weer wat meer ritme te krijgen. Maar het valt zwaar.

Toch wil ik echt proberen vandaag m’n gezicht weer even te laten zien. En misschien ook wel weer wat werk te verrichten. Ik ben één keer even ‘op de koffie’ geweest, 2 weken geleden en afgelopen week ben ik 2 keer een uurtje aanwezig geweest.

En na een keer snoozen lukt het me eindelijk om uit bed te komen, m’n routine te doen en richting werk te gaan. Eenmaal op het werk moet ik echt even bijkomen. De trappen van het metrostation hakken er nog een beetje in, nu ik toos conditieloos ben. Ook de warmte helpt niet echt mee. Ik zweet me de tyfus maar ik ben er, dus stap 1 kan ik alweer afvinken. Om 09:00 is er het wekelijkse overleg, waar ik weer even op de hoogte gebracht wordt van alle ins & outs. En deel ik met mijn team dat ik vanaf deze week wil proberen weer wat meer structureel aanwezig te zijn. Beginnende met maandag, woensdag en vrijdagochtend, voor zo’n 2-4 uur afhankelijk hoe ik mij voel.

Doorgaan met lezen “Werk & warmte”

Herstel, Lifestyle, Maagverkleining, Working girl

Opstarten

Aankomende donderdag is het inmiddels 4 weken geleden dat ik geopereerd ben. Bijna 4 weken en ik zit nog steeds thuis. Ja ik probeer wel dingen te doen. Even een boodschapje, een pakketje wegbrengen, naar een afspraak in het ziekenhuis en zelfs weer even weg voor sociale activiteiten. Maar het voelt wel dubbel dat werken nog niet weer opgestart is. Vorige week ben ik eventjes op ‘de koffie’ geweest. En vanaf deze week zet ik mijn wekker voor ‘opstaan voor werk’ ook weer aan. De ochtenden zijn pittig, maar daar moet ik ook weer aan wennen. Op deze manier kan ik per dag even kijken hoe ik mij voel.

Waar het gisteren nog niet ging doordat m’n ontbijt verkeerd viel, voel ik mij vandaag een stuk beter. Dus tijd om eens m’n gezicht weer te laten zien op kantoor. Gelijk m’n laptop maar meenemen zodat ik m’n nieuwe werkplek in kan richten. Na even een kletspraatje gemaakt te hebben met de baas, plug ik mijn laptop aan de docking en ga ik even door m’n e-mails heen. Ik werk deze weg en merk dat m’n hoofd er best wel moeite heeft. Her en der vlekken en een zeurend gevoel die zich in mn hoofd manifesteert. Leuk man, hoofdpijn. Toch weet ik een uur vol te houden. Dat wilde ik toch minimaal proberen. En ondanks dat het niet helemaal soepel ging is dat wel gelukt.

Nu in de metro, snel naar huis en dan maar even gestrekt. Iedere stap, hoe groot of klein ook, is er weer toch weer een!