There we go. Na inmiddels nacht drie dat ik wakker schrik van rare dromen over AVB-oefeningen, motoren die niet doen wat ik wil en andere examenstress, sta ik enigszins moe op uit m’n bed. De afgelopen nacht heb ik, om m’n hoofd wat rustiger te krijgen, nog wat filmpjes zitten kijken met tips voor de oefeningen. Vandaag moet het gaan gebeuren. “Ik kan het“, zeg ik tegen m’n spiegelbeeld.
Als ik op de fiets richting de rijschool zit, begint het licht te druppelen. Dat kan er ook nog wel bij. Nog geen enkele les met regen gehad en dan nu examen in de regen? Gelukkig trekt het weer redelijk snel bij. Zodra we vertrekken richting het examenterrein merk ik dat de zenuwen wat verder toenemen. Zo dusdanig dat ik bijna een fietser van z’n sokken afjaag. Ik zie hem namelijk wel, maar ik registreer hem niet snel genoeg. Gelukkig heeft de motor één groot voordeel: met een beetje extra gas bij kan ik er nog nét voor langs.
Eenmaal gearriveerd op het examen terrein beginnen we rustig met oefeningen. Mijn nieuwe rij-instructeur Jason vertelt rustig aan wat ik moet gaan doen en stap voor stap lopen we alles door. Tussendoor moeten we ons even melden bij de examinator om vast de uitleg te horen. Daarna voeren we de laatste oefeningen uit en krijg ik nog wat tips mee voordat het tijd is om ons officieel te gaan melden voor het AVB-examen. Het is vrij druk, maar wij mogen gelukkig tussen twee groepen door.
Veel liefs, Renske 