Just life, Lifestyle

Oh my… disc

Oh my… disc. Je leest het goed. Vorig jaar september ben ik weer gestopt met de pil. Voor mij heeft de pil slikken, in combinatie met m’n maagverkleining, niet zoveel nut en het bracht ook vooral heel veel nare dingen met zich mee. Naast uiteraard het verlies van bloed had ik enorm veel last van de buikkrampen waar ik nu natuurlijk geen ibuprofen meer voor kan slikken en de complete afwezigheid van energie tijdens deze dagen waren voor mij genoeg reden om ermee te stoppen. Een besluit waar ik tot de dag van vandaag voor de volle honderd procent achter sta. Naarmate de eerste maanden verstreken werden de krampen in m’n onderbuik tijdens m’n menstruatie veel minder en ook het gebrek aan energie veranderde. Zelfs sporten tijdens deze periode werd prima te doen.

Hoewel ik nu na een periode van serieus daten weer single ben, heb ik nog steeds wel een kinderwens. Daarom probeer ik zo goed mogelijk voor mijn lichaam te zorgen en bezig te zijn met het verbeteren van mijn vruchtbaarheid. Mocht ik dan die ene man tegenkomen, dan wil ik zeker niet direct toegeven aan die kinderwens. Maar ik wil wel opties en mogelijkheden hebben om het uiteindelijk in ieder geval een kans te geven.

Om die reden volg ik op social media een aantal accounts die zich bezig houden met een natuurlijke manier van anticonceptie en zo ontdekte ik de Saalt Disc. Dit is een menstruatie disc, waar online veel positieve geluiden over te vinden zijn. Na veel wikken en wegen, ik bedoel ik ben een maandverband gebruiker omdat ik een tampon al verschrikkelijk vind, heb ik toch zo’n disc besteld. En na wat leveringsproblemen (zending kwijt 🫠) had ik haar dan ook in huis en was het wachten tot m’n menstruatie van start ging.

Doorgaan met lezen “Oh my… disc”

Just life, Lifestyle, Maagverkleining, Natraject, None Scale Victory (NSV)

Pretpark: NSV’s & dumpings

Tijd voor pretpark!! Een dagje uit met familie staat op het programma. Hellendoorn it is. Ik heb achtbanen altijd een beetje spannend gevonden. Niet eens zozeer het over de kop gaan, maar de klim naar de top en dan over het randje en dat moment dat de daling in zet naar beneden “de afgrond in”. Mijn maag maakt dan een soort buiteling en dan al misselijk wordend gaat de rit verder.

Voor dat misselijk worden heb ik een paar jaar geleden al een oplossing gevonden. Ik ben namelijk “wagenziek”, dat is bewegingsziekte en daar zijn de tabletten van primatour een goede oplossing voor. En dat werkt dus ook grotendeels voor achtbanen (maar let erop; er zijn wel echt grenzen! Ronddraaiende attracties kan ik nog altijd niet tegen)

Toch ging ik de laatste jaren niet meer in zulke attracties. Want zeg nou zelf, met een fiks overgewicht is de kans groot dat je niet altijd in zo’n stoeltje past. En het zal op een gegeven moment ook niet erg verantwoord meer zijn. Tot afgelopen zaterdag mijn neefje (6) vroeg of ik mee wilde in de achtbaan over de kop. Tuurlijk, zou nu wel moeten kunnen. Toch?

Doorgaan met lezen “Pretpark: NSV’s & dumpings”

Just life, Let’s talk!, Woordenbrij

Een maand 💫

Niet iedereen begrijpt dat je zo ontzettend veel liefde kan voelen voor een dier. Voor mij was ze niet ondergeschikt aan mijn gezin, ze wás mijn gezin. Samen met m’n katten Boef & Diva heeft zij het verschil gemaakt in mijn leven. Ze heeft mooie momenten meegemaakt, maar vooral ook hele moeilijke. En ik durf oprecht niet te zeggen of ik nu zou zijn waar ik ben als ik haar niet had gehad om mij op sommige momenten op de been te houden.

Dat ik zo onverwachts zo’n heftige keuze moest maken, die tot het einde van haar leventje heeft geleid is er een die mij heel zwaar is gevallen. Nog vaak stel ik mijzelf de vraag of ik niet meer had moeten doen. Of ik niet nog extra dingen had moeten laten checken en haar laatste blik staat in mijn geheugen gegrift. Ik weet als ik echt met m’n hoofd denk dat haar laatste jaren al wel enigszins beperkt waren. En de laatste twee weken was ze echt niet meer haar sprankelende zelf. Toch vind ik het moeilijk en daarbovenop komt natuurlijk het gemis. Thuiskomen in een leeg huis (zonder Bella dan). Geen hyperactief klein dondertje meer om me heen. Geen ochtend- /middag- en avondwandelingen. Geen ukkie die zich lekker tegen me aan nestelt. Enkel je foto die op mijn nachtkastje prijkt en die ik zie als ik wakker word…

Doorgaan met lezen “Een maand 💫”