Here we go.., Let’s talk!, Maagverkleining, Psychotherapie, Woordenbrij, Working girl

Confessions @ work

Moe, dat was ik natuurlijk al een tijdje. Weer in gewicht aankomen is niet bevorderlijk voor je algemene functioneren en dan heb ik daar bovenop die slaapapneu die maakt dat ik niet goed slaap en dus niet voldoende uitrust. Maar sinds ik psychotherapie heb merk ik dat het beetje energie dat ik nog wel had inmiddels verdwenen is als sneeuw voor de zon.

Ik probeer iedere dag heel hard alle ballen hoog te houden. Het voorbereiden op het voortraject van de ingreep, zoals het slaaponderzoek of het longfunctie onderzoek. De psychotherapie. De drukte op werk, maar ook mijn groei en ontwikkeling. Als m’n werkdag voorbij is, ben ik regelmatig zó ontzettend moe. En dan maak ik het mezelf ook niet makkelijker met 2 vrijwilligersfuncties en niet te vergeten mijn sociale leven.

Op mijn werk weten, naast de HR-manager, al een aantal collega’s van mijn trajecten. Ik werk voor een niet al te groot bedrijf en met een aantal van mijn collega’s ga ik ook privé om of praten we regelmatig over privé zaken. Ik vond het niet meer dan logisch hen hierover te vertellen. Toch vond ik het wel lastig, zeker omdat er vaak de nodige emotie bij komt kijken. Maar gelukkig waren de reacties die ik kreeg waren erg lief en bemoedigend. Pre-Corona bracht ik minstens 40 uur door met mijn directe collega’s, sommigen zag ik meer dan mijn meest dierbare vrienden en/of familie. Zij weten hoe ik ben, de goede maar ook de bitchy momenten. En dat helpt. Dat is fijn als het even niet meer gaat.

Doorgaan met lezen “Confessions @ work”

Let’s talk!, Psychotherapie

Dat weet je zelf wel!

Omaaaa, ik ga naar Danielle!” roep ik enthousiast als ik net op de camping ben gearriveerd. Ik sta te trappelen om naar een van mijn vriendinnetjes te gaan met wie ik de vorige vakantie heb doorgebracht. Ik word tegen gehouden. “Danielle wil niet meer met jou spelen“. Vol ongeloof kijk ik haar aan, ik snap het niet en vraag om uitleg. “Dat weet je zelf wel“. He? Maar ik heb de vorige keer echt een ontzettend leuke vakantie gehad, we hebben ook uitgebreid afscheid genomen toen ik weg moest. Dus grote vraagtekens komen op. “Dan moet je daar maar eens goed over nadenken” zegt mijn Oma.

Moeilijk vind ik dat, vertel ik drs. O. tijdens mijn EMDR sessie. Dat je dan een jaar of 13 bent en dat als iemand dan iets vertelde, dat het werd aangenomen voor het juiste. Want ja ik was dat brutale meisje die altijd een grote mond had naar haar ‘lieve vader’, dus was mijn kant in van het verhaal in andere situaties ook niet relevant.

Doorgaan met lezen “Dat weet je zelf wel!”

Let’s talk!, Psychotherapie

Subtle art of not giving a F*CK

Wat vind ik mijn psychotherapeut een fantastisch mens. Echt, ik had nooit van tevoren kunnen bedenken dat ik iemand zou vinden waar ik mee zou klikken en die mij ook daadwerkelijk kan helpen. Ik geloof echt dat therapie in welke vorm dan ook, je echt verder kan helpen. Maar dat het staat of valt met de persoon van wie je het krijgt. En Drs. O. staat voor mij als een betonnen paal! Ze kijkt dwars door me heen. Laat me lachen, huilen en boos zijn. En soms zelfs een beetje trots!

Vandaag had ik weer een afspraak staan. Normaliter hebben we een praatsessie en dan afwisselend EMDR. Afgelopen week had ik echter m’n vaccinatie gehad en was wat ziekjes geweest dus in plaats van op een ding te focussen praatte ik haar bij over mijn bariatrie traject, de onderzoeken in het ziekenhuis en alle bijkomende frustratie. En laten we vooral het Jumbo bezorg “yoghurt” akkefietje niet vergeten.

Doorgaan met lezen “Subtle art of not giving a F*CK”