Let’s talk!, Psychotherapie

Dat weet je zelf wel!

Omaaaa, ik ga naar Danielle!” roep ik enthousiast als ik net op de camping ben gearriveerd. Ik sta te trappelen om naar een van mijn vriendinnetjes te gaan met wie ik de vorige vakantie heb doorgebracht. Ik word tegen gehouden. “Danielle wil niet meer met jou spelen“. Vol ongeloof kijk ik haar aan, ik snap het niet en vraag om uitleg. “Dat weet je zelf wel“. He? Maar ik heb de vorige keer echt een ontzettend leuke vakantie gehad, we hebben ook uitgebreid afscheid genomen toen ik weg moest. Dus grote vraagtekens komen op. “Dan moet je daar maar eens goed over nadenken” zegt mijn Oma.

Moeilijk vind ik dat, vertel ik drs. O. tijdens mijn EMDR sessie. Dat je dan een jaar of 13 bent en dat als iemand dan iets vertelde, dat het werd aangenomen voor het juiste. Want ja ik was dat brutale meisje die altijd een grote mond had naar haar ‘lieve vader’, dus was mijn kant in van het verhaal in andere situaties ook niet relevant.

Doorgaan met lezen “Dat weet je zelf wel!”

Let’s talk!, Psychotherapie

Subtle art of not giving a F*CK

Wat vind ik mijn psychotherapeut een fantastisch mens. Echt, ik had nooit van tevoren kunnen bedenken dat ik iemand zou vinden waar ik mee zou klikken en die mij ook daadwerkelijk kan helpen. Ik geloof echt dat therapie in welke vorm dan ook, je echt verder kan helpen. Maar dat het staat of valt met de persoon van wie je het krijgt. En Drs. O. staat voor mij als een betonnen paal! Ze kijkt dwars door me heen. Laat me lachen, huilen en boos zijn. En soms zelfs een beetje trots!

Vandaag had ik weer een afspraak staan. Normaliter hebben we een praatsessie en dan afwisselend EMDR. Afgelopen week had ik echter m’n vaccinatie gehad en was wat ziekjes geweest dus in plaats van op een ding te focussen praatte ik haar bij over mijn bariatrie traject, de onderzoeken in het ziekenhuis en alle bijkomende frustratie. En laten we vooral het Jumbo bezorg “yoghurt” akkefietje niet vergeten.

Doorgaan met lezen “Subtle art of not giving a F*CK”

Let’s talk!, Lifestyle, Selflove, Woordenbrij

Work in progress; love yourself part 1.

Je kan pas van iemand anders houden, als je van jezelf houdt. Ik vond dat eigenlijk altijd een beetje van die “zweefteven” onzin. Van mezelf houden?? Dat deed ik niet, maar dan kan je toch wel van iemand anders houden? Natuurlijk kan dat, maar het is belangrijk dat je beseft dat dat wel kan leiden tot ongezonde situaties.

Ik val altijd voor de typische bad boys. Mannen, jongens, die niet in staat zijn om zich open te stellen, bindingsangst hebben, vreemd gaan of liegen. Of een heel repertoire aan andere problemen hebben. Wat dan uiteindelijk ook effect had op mij. En als die relatie of periode van daten dan overging, dan kwam al snel de volgende die hetzelfde deed. En voorheen accepteerde ik dat. Het punt is namelijk dat als je niet van jezelf houdt, je vaak ook niet een heel erg goed gevoel van eigenwaarde hebt. En je sneller genoegen neemt met wat je wordt ‘aangedaan’. Of je ziet gewoonweg niet dat je beter verdient.

Maar ook als de liefde van je partner wel oprecht is. Als iemand met heel zijn of haar hart van je houdt, maar je houdt niet van jezelf. Dan is een eventuele relatie die daaruit voortvloeit er een die bij voorbaat al op een 5-0 achterstand staat. Want je hebt die ander nodig om je geliefd te voelen, het gebrek aan liefde voor jezelf op te vullen. En dat is natuurlijk helemaal niet eerlijk. Doorgaan met lezen “Work in progress; love yourself part 1.”