Maagverkleining, Voortraject

Krukken, Klimaatbeheersing & Kak

Al “krukkend” stap ik het ziekenhuis binnen. De laatste keer dat ik hier was, had ik zóveel stress en zoveel pijn. De taxi chauffeur reed mij toen in een rolstoel naar binnen. Nu 5 weken verder sta ik hier, zelfstandig maar met krukken.

De hitte stroomt mij tegemoet. De tering joh. Ik had expres al geen dikke jas aan gedaan, maar zelfs in m’n Feyenoord jasje stik ik de moord van de hitte. Ohja en dan moet ik m’n mondkapje ook nog op! Klimaatbeheersing? Zeg maar gerust sauna 🥵

Maar goed, wat moet dat moet. De bloedafname zit direct naast de ingang. Althans zo dacht ik. Voordat ik bij de balie ben, moet ik nog een hele gang door en de hoek om. Ik heb echt spijt dat ik het vriendelijke aanbod van de shuttle-buschauffeur had afgewimpeld voor een rolstoel. Maar we bikkelen langzaam door en EIN-DE-LIJK kom ik bij de balie aan.

Daar ontfermt een vriendelijke verpleegkundige zich direct over mij. Ik maak m’n zakken leeg; brieven, formulieren én mijn potje kak 💩. “Ga maar vast in behandelkamer 3 zitten, scheelt weer wat heen en weer gedoe”.

Doorgaan met lezen “Krukken, Klimaatbeheersing & Kak”

Fitgirl, Lifestyle, Maagverkleining

Inadequate zorg

Het is een beetje stil hier.. Maar eigenlijk had ik ook niet zoveel te vertellen. Ik heb wel eindelijk een oproep gehad voor de internist. Deze is op dinsdag 7 december. En daarvoor moet ik volgende week nog even bloedprikken en ontlasting inleveren.. Ik vind het wel spannend, de COVID-19 maatregelen veranderen, omdat de zorg weer overloopt. Ik hoor geluiden dat operaties weer teruggeschroefd zijn. En hoop maar dat mijn afspraak met de internist maar door mag gaan. Iedere dag log ik even in op mijn ziekenhuis account om te kijken of de afspraak er nog instaat. Tot op heden is dat het geval!

Maar verder is mijn traject even rustig. Gelukkig maar, want de zweepslag die ik 5 weken geleden opliep houdt me aan huis gekluisterd. Logisch, toch….? Als ik de Arbo arts mag geloven, is dat niet helemaal het geval..

Doorgaan met lezen “Inadequate zorg”

Maagverkleining, Voortraject

Verlichting van de tunnel!

Wachten, wachten en nog eens wachten. Toen mij verteld werd “je moet denken aan eind November” dacht ik echt DAN PAS? Dat voelde zó ontzettend ver weg. Waarom moet alles zo ontzettend lang duren? En toen scheurde ik mijn kuitspier en was ik ineens aan huis gekluisterd. Voor dat herstel staat zo’n 6 tot 8 weken. Dat maakte dat ik ergens wel een beetje opgelucht was. Eind november duurt nog een aantal weken, als het meezit is mijn kuit weer hersteld of in ieder geval voor een groot deel als mijn traject verder gaat.

Maar omdat je het nooit zeker weet en ik mijn brievenbus momenteel niet weet te vinden heb ik dagelijks ingelogd op mijn persoonlijke account van het ziekenhuis. Want daar komen de afspraken te staan die je hebt. En na de ‘tigste keer inloggen was de afspraken sectie ineens niet leeg. Er stond daadwerkelijk een afspraak 😱😱

De afspraak is wel iets later dan “eind november”, namelijk op dinsdagmiddag 7 december. Maar dat vind ik momenteel helemaal niet zo erg. Eind november zou namelijk best wel een beetje erop of eronder zijn. De extra tijd geeft mij de rust en ruimte om goed te herstellen van de zweepslag in mijn kuit.

Want als de afspraak met de internist is en alle onderzoeken zijn goed, dan zullen er vrij snel een aantal afspraken vrij gaan opvolgen om dan op de wachtlijst terecht te komen! Dan is het wel fijn dat ik mij met fatsoen weer voort kan bewegen. Dus nee, het licht aan het eind van de tunnel is helaas nog niet in zicht, maar ik mag wel langzaamaan wat verlichting ophangen. Want de wachtlijst komt in ieder geval wél dichterbij.