Fitgirl, Lifestyle, Maagverkleining, Natraject

Bewegen onder begeleiding

Tijdens mijn controle zo’n 2 weken na de operatie heb ik het met de verpleegkundig specialist gehad over wat ik wilde doen qua sporten. Ik had zwemmen benoemd, maar ook dat ik dat lastig vind in combinatie met de duizeligheid. Vorige week ben ik wezen zwemmen met z’n zusje. Of nouja zwemmen, ik heb in het ondiepe bad gezeten met m’n neefje van 4 in plaats van de glijbanen af te roetsjen met die van 8. Ik durfde niet…

Niet omdat ik niet van de glijbaan zelf af durfde, maar meer dat ik alle treden van de glijbaan op zou moeten klauteren, eraf moet houden. En mezelf vervolgens uit het zwembad moet hijsen op zo’n metalen trappetje. Heb ik die energie wel? Heb ik de kracht wel in m’n benen? Sinds m’n zweepslag ben ik niet meer wezen zwemmen en ik vind het eng. Dus zwemmen stelde ik uit.

Maarja de andere sporten die ik leuk vind zijn dingen als bodypump. Waar je op een lekker muziekje op hoog tempo in de weer gaat met gewichten. Dat is veel te heftig om mee te starten. Ook met m’n HMS waar ik rekening mee moet houden. “Als je wil kunnen we J.B. inzetten om je te begeleiden. Dan moet je rond de 6 weken na je operatie even een seintje geven” vertelde de verpleegkundig specialist.

Doorgaan met lezen “Bewegen onder begeleiding”

Herstel, Lifestyle, Maagverkleining, Working girl

Werk & warmte

Na een beroerde nacht (met dank aan blaffende politiehonden en mensen met vuurwapens in hun auto enzo), is het tijd om op te staan. Al een week probeer ik om 06:00 op te staan om weer wat meer ritme te krijgen. Maar het valt zwaar.

Toch wil ik echt proberen vandaag m’n gezicht weer even te laten zien. En misschien ook wel weer wat werk te verrichten. Ik ben één keer even ‘op de koffie’ geweest, 2 weken geleden en afgelopen week ben ik 2 keer een uurtje aanwezig geweest.

En na een keer snoozen lukt het me eindelijk om uit bed te komen, m’n routine te doen en richting werk te gaan. Eenmaal op het werk moet ik echt even bijkomen. De trappen van het metrostation hakken er nog een beetje in, nu ik toos conditieloos ben. Ook de warmte helpt niet echt mee. Ik zweet me de tyfus maar ik ben er, dus stap 1 kan ik alweer afvinken. Om 09:00 is er het wekelijkse overleg, waar ik weer even op de hoogte gebracht wordt van alle ins & outs. En deel ik met mijn team dat ik vanaf deze week wil proberen weer wat meer structureel aanwezig te zijn. Beginnende met maandag, woensdag en vrijdagochtend, voor zo’n 2-4 uur afhankelijk hoe ik mij voel.

Doorgaan met lezen “Werk & warmte”

Herstel, Maagverkleining

1 maand PO

Wauw. Vandaag is het één maand geleden dat ik werd geopereerd. Wat is het een rollercoaster zeg. Van me eigenlijk meer dan prima voelen naar onwijs moe en steeds duizelig. Maar toch eigenlijk wel stappen moeten blijven maken wat betreft herstel. Het is zo onwijs pittig, dat heb ik enorm onderschat.

En als je dan iedere dag zo struggled zou het fijn zijn als je er in ieder geval al wat resultaat van terug ziet op de weegschaal. Dat was de afgelopen 2 weken helaas niet het geval. Ik kwam op sommige dagen zelfs aan!!! En ja ik weet dat het erbij hoort, mocht ik t vergeten dan hoor ik het wel via goedbedoelde adviezen. Hoevaak heb ik ook zelf niet tegen lotgenoten gezegd: “het hoort erbij, je lichaam is hard aan het werk. Stilstaan betekent niet dat er geen vooruitgang is”. Maar dat maakt me momenteel allemaal geen reet uit, het blijft gewoon frustrerend. Ik wil op zo’n moment niet horen hoe het zit. Maar dat iemand me aanhoort en begrijpt dat het kut is. Dat het gevoel dat je hebt gewoonweg niet te stroken valt met rationeel nadenken. Dat de hoge verwachtingen die je hebt, ook doordat je veel meemaakt in die eerste weken, niet worden waargemaakt.…

Doorgaan met lezen “1 maand PO”