Oordelen en vooral veroordelen zijn we enorm goed in. Iedereen die afwijkt van de ‘norm’ wordt vaak als ‘niet mooi’ of ‘niet goed genoeg’ bestempeld. Maar wat is die norm eigenlijk? Society, wie zijn zij? Waarom bepalen zij wat ‘normaal’ of ‘goed genoeg’ is voor mij of voor jou? Kort gezegd, zij zijn helemaal niemand, of misschien wel iedereen. De waarheid is dat iedereen zijn eigen waarde bepaalt en niemand anders.
Hard heb ik gewerkt om die eigenwaarde weer te durven bepalen, om mezelf opnieuw te leren waarderen. En dat ging niet zonder struggles. Het was een reis van vallen en opstaan, kracht vinden op momenten dat ik dacht dat ik het niet meer zou kunnen. Die sprankeling in mijn ogen, het bewijs van mijn groei. Niet alleen het gewichtsverlies of het terugkrijgen van mijn gezondheid, maar de innerlijke kracht die ik opnieuw heb gevonden. Het mentale stukje, dat beetje geluk, tevreden zijn met wie je bent en waar je staat, dat is het mooiste cadeautje aan mijzelf..
Een boudoirshoot was een enorme stap buiten mijn comfortzone. Het idee om mezelf zo kwetsbaar te tonen, mij (bijna letterlijk) bloot te geven aan iemand die me ook nog eens tot in de details zou vastleggen, voelde ontzettend spannend. Maar ik realiseerde me dat dit een kans was om mezelf eindelijk te omarmen. Te laten zien dat ik trots ben op wie ik ben, zelfs op mijn kwetsbaarste momenten. Het was niet zomaar een fotoshoot, maar een moment van acceptatie en mezelf te laten zien in mijn puurste vorm.
Dus toen ik op social media een oproep zag van Joyce Klick fotografie voor modellen voor een boudoirshoot, twijfelde ik geen moment en meldde ik mijzelf aan! En hoewel ik niet ingeloot was voor de shoot, mocht ik enkele weken later toch onder dezelfde voorwaarden voor haar lens verschijnen. Het was hard werken, maar elke seconde was het waard.
De zenuwen bleven, zelfs na een kleine sneak peek. Want ja, hoe zou de rest van de foto’s zijn geworden? Toen ik gisteren het eindresultaat ontving werd ik overweldigd door een gevoel van trots. De foto’s zijn meer dan ik had durven hopen, hoewel ik eerlijk moet toegeven dat ik niet alles even mooi vond. Maar ik ontdekte dat juist in die kleine imperfecties ik mijn eigen schoonheid terug zie.
Een paar van die pareltjes wil ik graag met jullie delen, niet alleen een onthulling van mijn uiterlijk maar ook van mijn reis naar zelfacceptatie. Het is voor mij de kleine kers op een waanzinnige taart van persoonlijke groei en zelfliefde.
Veel liefs, Renske 