Curaçao, Lifestyle, Travel

It’s time!!

Okeee, nog niet helemaal maar wel bijna dan! Want ik heb zojuist m’n online incheck gedaan en over iets minder dan 30 uur stap ik in het vliegtuig naar Curaçao voor 15 dagen. En god wat vind ik het spannend. De laatste keer dat ik überhaupt heb gevlogen is in 2013 geweest. In april vloog ik destijds met wat klasgenoten naar Barcelona om ons laatste studiejaar af te sluiten. En in september vloog ik met een vriendin voor een paar dagen naar Londen. Europa, that’s it. Verder ben ik met mijn billen nog niet geweest. En nu ga ik naar freakin’ Curaçao, in m’n eentje.

En ja ik word daar opgewacht door een collega met mijn huurauto en ik moet daar ook werken en heb dus wel aanspraak, een soort van sociaal vangnet etc. Maar tot ik in het vliegtuig zit en alles is geboard etc., ofnee misschien wel tot ik de eerste dagen achter de rug heb van inchecken in m’n appartement en de weg naar kantoor vinden zal ik misschien toch nog wel een beetje zenuwen of misschien is het zelfs een beetje stress ervaren.

Ik ben écht wel het type persoon dat nieuwe dingen wil proberen, het gevoel van avontuur wil opzoeken. Maar het zijn dingen die ik niet zo vaak doe. Daarnaast ben ik een enorme controlfreak, wat maakt dat ik me extra druk maak over dat waar ik dus geen controle over heb. Dus ga ik dingen 100 keer over in m’n hoofd om er zeker van te zijn dat het gaat zoals ik denk dat het gaat. En hoop ik dat alles onderweg ook mee zit.

Dus ook vandaag ga ik nog een keer al m’n lijstjes af, pak ik vanavond de laatste dingen in mijn handbagage waaronder mijn laptop. Maak ik m’n handtas klaar, weeg ik mijn koffers nog een keertje en ga ik het echt proberen los te laten en genieten van de laatste avond voor ik vertrek (gelukkig is er afleiding aanwezig🥰🥰).

Willen jullie mee op avontuur? De komende twee weken zal ik proberen zoveel mogelijk te delen van mijn reis welke je kan volgen op mijn PolarSteps ‘Workation Curaçao’! Dus voor nu zeg ik doeeeeeiiiii, of zoals ze in Curaçao zouden zeggen ‘Ayo!’

Maagverkleining, Natraject

6 maanden PO

Afgelopen week bedacht ik mij dat het weer tijd was om mijn centimeters op te meten. Maar wacht… dan is de zes maanden post operatief ook bereikt! Zes maanden….. Wauw! Zes maanden geleden onderging ik een van de spannendste dingen in mijn leven.

De allereerste keer dat ik écht koos voor mijzelf, een beter leven. Omdat ik zo niet meer wilde leven. Maar wat een rollercoaster; het voortraject, de operatie maar ook het herstel. Ik dacht dat er geen einde aan kwam. En poef ineens was het daar toch. Geen duizeligheid, geen pijn meer rondom de wondjes. Ook die zijn inmiddels goed genezen en worden zelfs al een beetje lichter van kleur.

Doorgaan met lezen “6 maanden PO”

Lifestyle, Maagverkleining, Natraject, Working girl

20 uur en verder

Afgelopen week heb ik dan EIN-DE-LIJK de 20 uur gehaald. 5 ochtenden heb ik gewerkt van 8.30-12.30 En wat is het gek en tegelijkertijd fijn om weer meer regelmaat te hebben. Toch valt het werken me zwaar. Zodra ik klaar ben met werken ga ik, hooguit met een tussenstop bij de AH, naar huis en duik ik vrijwel direct m’n bed in. Slapen doe ik niet meer, maar wel lig ik als een dooie een beetje te scrollen op m’n telefoon.

Maar toch voel ik de druk. Niet dat mijn werkgever mij pusht hoor, het is meer een gevoel dat ik zelf heb. Morgen is het 8 weken geleden dat ik geopereerd ben, dus het aangegeven herstel van 2-6 weken is ruimschoots verstreken. En aangezien ik qua ochtenden niet meer verder uit kan breiden, wordt het tijd voor een nieuwe stap; een extra dagdeel. Oftewel een hele dag werken.

Maar dat had ik wel een beetje onderschat. Hoewel ik vol goede moed en een tas vol eten en drinken naar kantoor ging merkte ik tegen de lunchpauze aan dat m’n hoofd aan het eind van haar latijn was. Maarja, ik geef me dan niet direct gewonnen natuurlijk. Dus start ik aan m’n lunchpauze. Even m’n crackers met filet american opeten. Maar als ik me dan nog steeds niet lekker voel, kruip ik even weg in een van onze treinzitjes. Even geen prikkels…

Doorgaan met lezen “20 uur en verder”