De Ingreep, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

Wauw..

Wanneer ik wakker word gemaakt na de operatie ben ik al op de verkoeverkamer. Hoewel ik wat in de war ben, want ik kan me niet herinneren dat (en of) ik eerder wakker ben gemaakt, merk ik dat ik best wel wat pijn heb vooral in m’n oksels.

De verpleegkundige geeft aan dat ze in verband met mijn slaapapneu niet teveel morfine mag geven, maar even zal kijken wat wel mogelijk is nog. Ik vraag of ik een spuugbakje mag en of ze me rechtop wil zetten. Want ik ben enorm misselijk.

Wil je anders een ijsje?” Ik ben nog wat suf, dus de connectie van pijnstilling naar ijsje snap ik niet helemaal. Maar de suiker schijnt te helpen met ontwaken. Ik krijg een raketijsje, maar zeker gezien de suikers op een lege maag en m’n maagverkleining werkt die in eerste instantie vooral averechts. Maar na wat aandringen krijg ik hem toch op.

Terwijl ik probeer m’n hoofd wat meer helder te krijgen komt dr. Jaquet aangelopen en hij vraagt hoe het met me gaat. Ik geef aan dat m’n oksels zeer doen en hij laat me een foto zien die hij gemaakt heeft van mijn nieuwe arm net na de operatie. Hoewel ik de foto zie kan ik het niet zo goed registreren. De narcose heeft me teveel in z’n greep. “Mooi!” Zeg ik, zover ik dat kan beoordelen. En hij belooft de foto naar me te sturen.

Doorgaan met lezen “Wauw..”

Just life

Dromen & Duizeligheid

Ze springt bovenop mij en helemaal verrast word ik wakker uit m’n droom van het feit dat mijn wereld begint te spinnen alsof ik in een op hol geslagen ‘Breakdance kermisattractie’ zit, die ene waar ik eigenlijk niet in durf. Bang dat ik zo misselijk word dat ik ga spugen.

Als het draaien niet stopt, denk ik heel even dat dit het was. Ik heb een beroerte ofzo, schiet er door mn hoofd. Moest ik dan niet kuchen? Of was dat bij een hartaanval? Ik merk dat paniek een beetje de overhand neemt en probeer overeind te komen. De droom en de nare intense manier van wakker worden hadden me even uit het veld geslagen, ik heb hier nul ervaring maar tegelijkertijd accepteer ik echt niet dat ik zomaar dood ga. Ik moet toch iets kunnen doen om dit te doorbreken?

Als het draaien wat zakt, doe ik m’n smartwatch om. Eens even kijken wat mn hartslag zegt. Hartslag 67, zo laag heb ik hem normaal niet maar ja ik meet hem dan ook nooit als ik slaap of amper wakker ben. Ik google even op wakker worden, duizelig en misselijkheid. Diverse resultaten waaronder draaiduizeligheid komen voorbij maar zeggen me op dat moment nog niet zoveel. Ik zoek naar een manier om er uit te komen. Ergens lees ik dat het helpt om te gaan zitten, dan even op je linkerzijde te gaan liggen en te blijven liggen en dan dat ook te doen voor je rechterzijde en te herhalen tot het volledig afneemt. Dat dit het allerslechtste plan EVER was had ik graag van te voren geweten als bij de 2e keer dat ik op links ga liggen de wereld zo hard gaat spinnen dat ik even denk dat m’n hersenen ermee stoppen en het lichtje uit gaat.

Doorgaan met lezen “Dromen & Duizeligheid”

De Ingreep, Herstel, Maagverkleining

Home Sweet home!

Maar liefst 8 uur lang ben ik compleet buiten westen geweest en ontwaak ik op de vroege zaterdagochtend. Zelfs de verpleegkundigen die ‘s nachts hun controle rondjes doen met zaklampjes heb ik niet gezien noch gehoord.

Ik ben gelijk enthousiast, want vandaag mag ik eindelijk naar huis. Omdat het nog vroeg is kan ik nu wel even lekker op m’n gemakje mezelf opfrissen. Ik heb daar ook echt eventjes behoefte aan. En daarna loop ik nog weer even die inmiddels beroemde gang op en af voor de eerste stappen van mijn dag.

Tegen kwart voor 8 is de eerste controle. Mijn bloeddruk, hartslag, saturatie en temperatuur worden gemeten. Ik heb enorm last van mijn arm waar het infuus in zit en ik vraag of deze er al uit mag. Helaas, hij moet toch echt tot het einde blijven zitten.

Doorgaan met lezen “Home Sweet home!”