Tag: verwijzing

Afvallen, Intake & Aanvraag Beenlift, Mediale Beenlift, Medicatie

Intake benen

veel liefs, Renske

Daar gaan we dan… Ongeveer zes maanden geleden besloot ik een intake te plannen voor mijn benen. Na het fijne resultaat met mijn armen wist ik eigenlijk meteen: dit wil ik ook voor mijn benen. De uitdaging zit ’m alleen in het feit dat mijn stabiele gewicht nog zo’n vijf kilo boven de BMI-grens van 35 ligt, wat een vereiste is om in aanmerking te komen voor vergoeding.

Bij mijn vorige intake heb ik in de weken ervoor, naast mijn vaste sportroutine, echt alles op alles gezet. Ik deed een maximale cut en bracht veel tijd door in de sauna. Daarmee kreeg ik bijna alle laatste kilo’s eraf, maar nét niet genoeg. De wanhoop sloeg toe en in de laatste dagen besloot ik bisacodyl te gebruiken. Geen gezonde keuze, dat weet ik, maar wel eentje die uiteindelijk werkte.

Dit jaar liep het anders. In november kreeg ik bronchitis. En hoewel ik echt mijn best deed om te blijven sporten, dansen en zelfs hardlopen, was ik simpelweg niet fit. Ik hoestte me de tandjes, voelde me mentaal niet mezelf en kreeg zelfs een inhaler tegen de benauwdheid. Dan is het oprecht lastig om die kilo’s die, volgens de kleine lettertjes, standaard iets te veel aan mijn lijf zitten er ook nog eens vanaf te krijgen. Met als resultaat dat ik na de kerstdagen zelfs iets zwaarder was dan mijn ‘normale’ gewicht. Dat zorgde voor flinke twijfel: verplaats ik mijn afspraak, of ga ik gewoon en zie ik wel waar het schip strandt?

Doorgaan met lezen “Intake benen”

Intake & Aanvraag Armlift, Maagverkleining, Mediale Armlift, Natraject, Plastische Chirurgie

Controle en verwijzing PC

veel liefs, Renske

Vandaag was de controle afspraak, die eigenlijk samen hoort te vallen met mijn twee jarig ‘kiwi-jubileum’. Maar door wat geschuif met data is dit ietsje vroeger gepland. Ik had een afspraak met A. vd S., ook een physcian assistent maar een andere dan normaal. Ik had nog best lang extra ondersteuning vanwege mijn struggles na het verwijderen van mijn galblaas, na deze afspraak word ik overgedragen naar de verpleegkundige.

Toen ik binnenkwam begreep ik dat A. naar huis was geroepen, dus dat ik bij een assistent-arts de afspraak had zodat de afspraak toch door kon gaan. Op zich geen ramp, toch merk ik dat ik onbekende gezichten die je historie niet kennen ietwat vervelend vind. En dat merk ik ook wel enigszins tijdens ons gesprek.

Zelf was ik door een uitgevallen trein 5 minuten te laat, maar heb vervolgens nog zeker 10 minuten wachten om vervolgens net 6 minuten binnen te zijn geweest. “Je bent nu ruim een jaar PO.. ohnee dat is de galblaas. Bijna twee jaar. Je bloedwaarden zien er netjes uit. Gaat alles goed met eten? Heb je pijn in je buik? Slik je je multi nog?”

Ik vertel haar dat het goed gaat en ze sluit af met of ik nog vragen heb. Die heb ik zeker. Ik zie dalende lijnen als het gaat om bepaalde bloedwaarden die me zorgen baren. Een enkele zit zelfs al onder de ondergrens. Maar volgens de arts-assistent is dat nergens voor nodig. Ik ben sceptisch, maar ja tegelijkertijd weet ik er zelf niet genoeg van om echt het gesprek aan te gaan.. Lastig, want hoe ga je daar dan mee om?

Ik laat het voor wat het is en vertel dat ik bij mijn vorige afspraak met M. heb afgesproken dat bij stabiliteit ik mijn verwijzing krijg voor de plastische chirurgie! “Oh ja hoor, ga ik voor je regelen”.

En dat was het weer, ik sta buiten. Kort maar krachtig, was er meer nodig? Dat weet ik niet zo goed, maar ik heb straks m’n verwijzing dus we gaan gewoon lekker door!

Let’s talk!, Psychotherapie

Psychotherapie

veel liefs, Renske

Zoals ik al eerder vertelde, heb ik de keus gemaakt om zowel met m’n buitenkant als aan met m’n binnenkant aan de slag te gaan. De buitenkant is vaak iets wat men snel ziet. Daar kan je snel resultaat boeken óf juist niet.. Maar de binnenkant is een heel ander verhaal.

Als je “state of mind” niet is zoals je graag zou willen, dan valt men dat vaak totaal niet op. En wanneer je mensen alleen maar oppervlakkig kent, wordt er vaak ook niet gevraagd naar redenen voor bepaald gedrag. Wel trekken ze vaak alvast conclusies. Reageer je te emotioneel ben je waarschijnlijk een ‘jankerd’. Reageer je fel of kort door de bocht krijg je de mogelijk de stempel ‘bitch’.

Bij mij zal het laatste vást en zeker het geval zijn. Ik ben direct, recht door zee en wind er meestal geen doekjes om en als ik mij ergens mateloos aan erger of je maakt mij boos kan ik ronduit een teringwijf zijn. En daar heb ik over het algemeen vrede mee. Maar er zijn ook momenten dat ik een emotioneel teringwijf ben en hoewel emoties niet erg zijn, wordt het wel een probleem als je ze zelf niet meer onder controle hebt. Als er daardoor dingen gezegd of gedaan worden waar je spijt van krijgt. Doorgaan met lezen “Psychotherapie”