Herstel, Maagverkleining, Natraject

6 weken PO

Z-E-S W-E-K-E-N PO (!!!!) Echt wát een beleving is dit. Officieel is mijn herstel voorbij en ga ik nu het natraject in. Als het goed is ben ik van binnen nu helemaal genezen en mag ik dingen als (intensief) sporten weer gaan oppakken.

Maar wat kijk ik met gemengde gevoelens terug op de afgelopen 6 weken. Van me best goed voelen, tot me heel naar voelen. Dumpings, vastlopers, ‘gewone’ misselijkheid en laten we de duizeligheid en gebrek aan energie ook nog even toevoegen aan de bingokaart. Om te zwijgen over de struggles met de weegschaal en de hoge verwachtingen die je hebt.

Zo relaxed als dat ik was op het moment van dat ik de operatiekamer in ging, zo waren de afgelopen weken in ieder geval niet. Ik denk dat ik mij echt best wel goed voorbereid had als het aankomt op wat er komen ging. Maar iets weten en iets ervaren zijn 2 zo ontzettend verschillende dingen. Feiten die ik mijn vriendinnen vertelde als ze zich onzeker voelden, die wist ik niet meer of ik negeerde het. Voelde me rot als er in een week nog maar 4 ons af was. Mezelf afvragend waar ik dit allemaal voor doe? Terwijl ik het dan eigenlijk nog makkelijk had. Ik kan goed eten, redelijk goed drinken en heb weinig pijn gehad.

Maar die mentale achtbaan in je hoofd is echt verschrikkelijk. Maar momenteel rijdt die van mij weer omhoog. Ondanks de vastlopers en de dumpings die ik heb gehad gaat het nu steeds wat beter. Ik probeer wat meer te gaan werken en morgen is m’n eerste stap naar meer beweging. En afgelopen weken was ook fijn om naar het getal op de weegschaal te kijken.

Wel heb ik afgesproken met vriendin C. dat ik vanaf dit moment niet meer dagelijks mag wegen. En gaan we samen strijden voor slechts 1 keer per week. We weten allebei dat het beter is voor onze mentale gesteldheid, maar je kan je gewoon niet voorstellen wat voor een obsessie het haast is op dit punt van de reis. Maar nu ik weer wat meer om handen heb ga ik proberen het proces te vertrouwen en af te kicken van de weegschaal.

Vandaag was mijn officiële weegmoment en ik ben 1,9 lichter dan vorige week! Wat het totaal nu brengt op: – 26,7! Dat is fijn, ik heb ook een lager tiental bereikt. En nu op naar nog veel minder dan dat!

Fitgirl, Lifestyle, Maagverkleining, Natraject

Aanstaande vrijdag!

Komt het uit dat ik bel? vraagt J.B. als ik m’n telefoon opneem. Ik ben net wakker van m’n instortmomentje nadat ik een ochtend was wezen werken. Dus wat mij betreft wel.

Ik bel omdat je hebt aangegeven met het sporttraject mee te willen doen na je operatie. Je bent op 16 juni geopereerd dus ik zou graag even een afspraak willen maken met je”. Ik schiet in de lach en geef aan dat ik gister al een afspraak heb gemaakt. “Oh bij wie dan?” vraagt hij, niet wetende dat ik in zijn agenda sta. Ik leg tevens uit hoe mijn gesprek met de verpleegkundig specialist is verlopen. Dat ik op zich wel weet waar ik naartoe wil met sporten (bodypump / bodycombat), maar qua fitness en dergelijke dat ik niet zo goed weet hoe ik moet starten of m’n m’n draai daarin moet vinden. En dat met een intake afspraak zover weg het “nut” misschien een beetje wegvalt voor de komende weken. Dus gaat hij even kijken of anders een andere collega het over kan nemen op een eerder moment.

Op zich kan een andere collega het ook prima af en in jouw dossier staat alles wat wij samen gedaan hebben. Je zal hooguit wat dubbele vragen krijgen misschien” geeft J.B. aan. Nu heeft dat niet mijn voorkeur, maar nog weken lang niks doen terwijl sporten mij misschien juist beter kan laten voelen is ook niet echt een de betere optie. Zodra ik instem vraagt de bewegingstherapeut ineens of ik ook aanstaande vrijdag kan. Want dan heeft hij zelf nog een gaatje vrij.

Doorgaan met lezen “Aanstaande vrijdag!”

Fitgirl, Lifestyle, Maagverkleining, Natraject

Zomerperiode

Ik zou gewoon morgen bellen als ik jou was” zegt mijn vriendin C. als ik tegen haar klaag dat ik nog niks gehoord heb van het ziekenhuis. Een order in het systeem krijgen en een afspraak maken voor de intake. Hoeveel tijd zou het moeten kosten?

Dus bel ik het ziekenhuis en leg ik zo geduldig mogelijk uit waar ik voor bel. Ze geeft aan dat er zomerperiode is en dat het daarom misschien langer duren kan en vraagt om mijn persoonlijke gegevens zodat ze het kan nakijken. “oh nou de order staat sinds 21 juli in het systeem”, dus dat is op de dag dat ik belde al gelijk geregeld. “Maar wellicht door de zomerperiode is er nog geen contact met u gelegd.” Weer dat woord, zomerperiode. Ik begrijp he dat mensen vakantie hebben, vakantie moeten hebben. Maar om dat bij iedere regel als excuus te gebruiken begin ik met de minuut vervelender te vinden. “Maar nu er een order is zou ik natuurlijk gelijk een intake afspraak voor u kunnen plannen met J.B.

Ik ben blij, het doel van mijn telefoontje lijkt te lukken. Totdat de vrouw aan de telefoon tot de constatering komt dat hij vanaf de 2e week van augustus vakantie heeft en zijn agenda compleet gevuld is tot die tijd en de eerste afspraak-mogelijkheid pas is op maandag 29 augustus.

Doorgaan met lezen “Zomerperiode”