Here we go.., Maagverkleining

Anticonceptie

Zo’n 10 jaar geleden stopte ik met de pil. Ik had de Diana-35 en deze kwam slecht in het nieuws. Mijn relatie destijds was op sterven na dood, dus van intimiteit was weinig sprake. Daarom koos ik ervoor geen nieuwe pil meer te kiezen. Na een paar jaar werd mijn lichaam rustiger en hoewel mijn menstruatie erg heftig was, zat er veel regelmaat in de periodes en bleef ik bij mijn besluit.

Ik heb altijd een kinderwens gehad. Een van de redenen dat ik niet terug wilde aan de pil is omdat deze voor eventuele vertraging kan zorgen bij het proberen zwanger te worden. Zodra je stopt zijn de hormonen immers niet direct uit je lijf. Nu 10 jaar later heb ik die kinderwens nog steeds alleen gaat hij voorlopig op ‘on hold’. Wat niet per se lastig is, want ik heb momenteel ook geen relatie. En kinderen zou ik natuurlijk het liefst krijgen samen met een leuke partner! Maar dat is nu even niet van toepassing en dat is maar goed ook. Want zwanger worden net na een ingreep is geen optie.

Na een ingreep verandert er namelijk heel veel. Je maaginhoud is sterk verminderd en afhankelijk van welke ingreep je ondergaat is er mogelijk ook iets aangepast in je darmstelsel. Hierdoor kan je niet alleen minder eten, maar neem je ook nog veel minder voedingsstoffen op. Dat is deels de bedoeling en onderdeel van het gewichtsverlies proces, maar ontzettend zwaar voor je lichaam.

Dan is het natuurlijk niet verstandig dat er een klein wondertje in je groeit. Zo’n kleintje heeft veel nodig en vraagt dat allemaal aan je lichaam. Als je lichaam dan zelf nog hard werkt aan het opnieuw vormen, herstellen en stabiel worden, dan kan dat zorgen voor grote problemen. Vandaar dat aangegeven wordt, dat zwanger worden minstens 12 maanden absoluut uit den boze is. Behalve alle gezondheidsrisico’s voor jou en je ongeboren kindje wil je natuurlijk ook wel kunnen genieten van een eventuele zwangerschap als het zover mocht zijn. En niet continue stressen over of je kindje het wel goed maakt en of hij/zij genoeg binnen krijgt. Of lang genoeg blijft zitten. Vroeggeboorte is namelijk een van de risico’s.

Dus belde ik de huisarts en vroeg om advies rondom anticonceptie. Heel gek, met mijn 34 jaar voelde ik mij ineens weer even 14. Twintig jaar terug in de tijd. De huisarts heeft mij microgynon voorgeschreven. Iedere dag ga ik weer een pilletje slikken. Waar dat tien jaar van mijn leven “normaal” was, zal ik wel weer even moeten wennen aan die dagelijkse routine!

Here we go.., Maagverkleining

Easy way out

Een ingreep als deze wordt heel vaak onderschat. Want joh als je af wil vallen dan ga je toch gewoon sporten en eet je eens wat minder en dan ben je er. Toch? Ik ben niet zó kortzichtig, want ik weet als geen ander hoe lastig het is om blijvend gewichtsverlies te hebben, maar ik heb het lange tijd wel gezien als de easy way out. Want gewoon afvallen is ook niet makkelijk, maar met zo’n ingreep heb je geen honger omdat je een deel van je maag mist. Dus dat is wel lekker makkelijk. Boy was I wrong..

Als advies had ik van de obesitasverpleegkundige meegekregen om mijn eetgedrag alvast proberen aan te passen. Voor mij betekent dat; regelmaat vinden. 6 eetmomenten op een dag waarvan er 3 de standaard maaltijd zijn en dan nog 3 extra momenten van tussendoortjes. Dus ben ik aan het puzzelen gegaan. Ik ken een paar meiden die een ingreep hebben gehad, wat maakt dat ik advies kan vragen aan echte ervaringsdeskundigen. Wat ik absoluut nodig had, want ik bleef maar aan het puzzelen. En hoe zit het nou, helemaal na zo’n ingreep. Doorgaan met lezen “Easy way out”

Here we go.., Maagverkleining

Mindful eten

Toen ik die term hoorde dacht ik, wat is dat nu weer? Misschien klinkt het zelfs een beetje zweverig. Ga je helemaal zen nadenken of juist totaal niet nadenken terwijl je eet? Nee hoor, het betekent dat je meer bezig bent met wat je eet. Even niks anders doet, geen afleiding, dan aandacht hebben voor wat er op je bord ligt. Of hoe je dat naar binnen schuift.

Na mijn afspraak afgelopen week op de bariatrie heb ik vast wat “huiswerk” gekregen. Ik ben een snelle eter en momenteel ook nog een slechte eter. Er zit onvoldoende regelmaat in mijn eetmomenten, wat na een operatie echt een probleem vormt. Ik moet dus gaan oefenen met een paar dingen zodat ik daar aan kan wennen en de omslag minder groot zal zijn. Dat betekent dat ik over moet gaan naar 6 vaste eetmomenten op een dag. Regelmatig en rustiger eten is echt nodig, evenals meer kauwen.

Toen ik de term mindful eten tegen kwam op mijn Instagram deed ik eens even een rondje Google. De interpretatie van de term is vrij breed. Maar ik vond er een paar die aardig overeen kwamen. Via mindful-eten.nl heb ik nu 5 richtlijnen die matchen met een deel van mijn huiswerk en deze 5 “regels” ga ik dagelijks proberen in acht te houden:

* Vermijd afleiding tijdens het eten. Wil je gaan eten, ga er dan even voor zitten. Liefst aan een tafel, en zonder zaken als een beeldscherm, een mobiel, een krant, of een druk gesprek. Zo blijf je beter met je aandacht bij de eetervaring.

* Neem kleine porties en/of hapjes. Als je een kleine portie neemt, vormt dat een natuurlijke rem op de hoeveelheid die je eet. Je moet moeite doen om meer te nemen. Kleine hapjes zorgen ook voor meer smaakprikkels, dus tot groter genot.

* Eet langzaam, kauw uitvoerig. Als je langzaam eet geef je je spijsvertering beter de kans om zijn werk te doen. Ook voel je beter wanneer het genoeg is. Vaak kauwen helpt hierbij.

* Gebruik je zintuigen. Kijk, ruik en proef bewust. Je zintuigen helpen je om te genieten van je maaltijd en er met aandacht bij te blijven. En nemen je zintuiglijke sensaties af? Dan ben je misschien verzadigd.

* Pauzeer regelmatig tijdens je maaltijd. Neem kleine pauzes tussendoor. Bijvoorbeeld door je bestek even neer te leggen. Zo kun je steeds bewust beslissen of je nog meer wilt of niet. Vaak leidt dat tot minder eten.

Voor mij als “mindless” eter wordt dit nog een beste opgave. Eten doe ik regelmatig achter mijn computer als ik aan het werk ben. En ben ik klaar met werk eet ik met de tv aan of scroll ik door mijn social media. Eten is dus vaak een bijzaak geweest. It’s time for change!