De Ingreep, Herstel, Mediale Armlift

Sleepover!

Na een enerverend dagje, je wordt immers niet iedere dag geopereerd, blijf ik een nachtje in het ziekenhuis. Officieel is deze operatie een dagopname maar in combinatie met mijn slaapapneu had de anesthesioloog liever een verblijf. Dit omdat de narcose veel effect kan hebben op de slaapapneu en ze liever het zekere voor het onzekere willen nemen.

Ik had na het avondeten met zuurstof in al een dutje gedaan, maar tegen een uurtje of half 11 heb ik de verpleegkundige gevraagd me te helpen met het opzetten van het slaapmasker zodat ik kan gaan slapen.

Een redelijk nachtje wel, met wat toiletbezoekjes, pijn medicatie én snacks!

Doorgaan met lezen “Sleepover!”

Complicaties, Galblaas, Maagverkleining, Natraject

2 weken PO

2 weken geleden werd ik geopereerd. Maar jeetje wat gebeurt er dan veel. Althans, de eerste dagen in ieder geval. Na mijn bezoekje aan de SEH werd het gelukkig rustiger. Ik bracht voornamelijk veel tijd door in bed. Slapen.. Overdag én ‘s avonds. Bizar hoe moe een mens kan zijn na een relatief ‘kleine’ ingreep.

De huidige vibe momenteel bij ons in huis 🥰

De afgelopen week was niet veel anders dan de eerste week PO. Ik sliep veel en probeerde goed op mijzelf te letten. Zeker omdat ik nog braaf pijnstillers slikte en je dan misschien overmoedig wordt. Toen ik op een gegeven moment bedacht dat ik best een volle vuilniszak uit de bak kan halen om er een nieuwe in te doen en daardoor ‘s nachts gelijk geen oog meer dicht deed door de stekende pijn besefte ik mij wederom dat ik het best wel onderschat heb allemaal. Ik doe het rustig aan, hoeveel rustiger moet het nog worden?!

Maar inmiddels ben ik sinds enkele dagen wél gestopt met de pijnstillers. De pijn in m’n buik is nagenoeg te handelen, maar ik heb wel enorme hoofdpijn. Wat mogelijk een gevolg is van het abrupte stoppen met alle meuk die ik slikte. Verschrikkelijk! Een voordeel is, als ik niet al te snel weer ga hollen dan kan het vanaf nu alleen maar beter gaan. Toch?

Complicaties, Galblaas, Maagverkleining, Natraject

Russisch roulette

Wat werd ik belabberd wakker vanmorgen. Gisteravond toen ik door een vriend werd thuisgebracht na de wedstrijd van Feyenoord, bracht ik een bezoekje aan de snackbar. Een bezoekje die me erg duur kwam te staan doordat ik weer een aanval kreeg. Minder intens wat betreft het level van pijn, niet meer gevalletje ‘onverdraaglijk’ maar het ging gewoon niet over. Naast een zetpil heb ik ook de maagwandbeschermer ingenomen, die er niet veel later ook weer uit kwam om vervolgens de hele avond liggen puffen in bed, er kwam gewoon geen eind aan.

Aangezien ik geen NSAID’s mag slikken ben ik overgeleverd aan paracetamol. Wat gister dus precies niks deed. Daarom heb ik toch het ziekenhuis maar weer gebeld voor advies. Ik heb nu buscopan voorgeschreven gekregen. Wat ik de volgende keer in kan nemen, als ik weer een aanval krijg. Als.. of moet ik zeggen wanneer? Ik sta inmiddels op de wachtlijst voor de verwijdering van m’n galblaas, die is vooralsnog niet naar voren gehaald. Tot die tijd is iedere maaltijd een soort van Russisch roulette. Met alle gevolgen van dien.

Hopelijk zijn de 4 tot 6 weken snel voorbij! Of komt er eerder een plekje vrij.

Duimen jullie mee?