Vorige week belde ik met het Opnamebureau naar aanleiding van mijn gesprekken tijdens de pre-operatieve screening. Zij vertelde mij dat de wachttijd voor mij zo’n 6 tot 8 weken zou zijn. Na een halve zenuwinzinking en vooral ook wel blij te zijn dat dingen waarschijnlijk véél sneller zouden gaan bleef het toch een beetje knagen. 6 tot 8 weken leek mij vrijwel onmogelijk. Maar als het echt zo is, dan is dat natuurlijk geweldig. Alleen die als…
Dus besloot ik om het Opnamebureau toch nog eens te bellen. Er werd deze keer opgenomen door een iets oudere vrouw en ik vertelde haar over mijn afspraak met de pre-operatieve screening die nog eventjes duurt en dat dit samenvalt met de wachttijd die ik heb meegekregen aan de telefoon onlangs en dat ik toch even wil checken of dit goed gaat komen.
Ze legt uit dat die screening sowieso iets verder wordt gepland meestal, omdat hij dan in ieder geval nog geldig is. “Wat ik zo zie is dat dr. Jaquet in ieder geval tot eind mei al helemaal is volgepland. Dus het wordt in ieder geval niet eerder dan juni. Maar even kijken of je dan wel aan bovenaan op de lijst staat.” Terwijl zij aan het kijken is daarna reageer ik met de informatie die ik vorige week heb gekregen. De vrouw is iets stugger en zegt dat ze niet weet hoe dat kan want iedereen die daar werkt wéét dat dr. Jaquet geen wachtlijst heeft van 6 tot 8 weken. “Nee ik zie dat dr. Jaquet in ieder geval heeft gezegd voor september”.
En eigenlijk had ik het ook kunnen weten hè, het klonk te mooi om waar te zijn. En hoe slordig ik het ook vind, dat was het dus ook gewoon. “Het enige wat ik zou kunnen doen is je op de lijst zetten, waarbij je gebeld wordt als er uitvallers zijn.” Hoewel ik me afvraag of dat haalbaar is met de fysieke pre-screening, stem ik daar mee in. Maar goed daar kan ik wellicht ook nog wel even achteraan gaan.
Voor nu is de domper eventjes groot genoeg.
Veel liefs, Renske 