Dating 'nd more, Fitgirl, Lifestyle, Maagverkleining, Married at first Sight, Natraject

Knop om!

Vandaag was ik bezig met het uitbreiden van m’n blog. Als mijn avontuur doorzet, komt m’n leven toch wat op z’n kop te staan. Dan verdient Married at first Sight toch wel een plekje hier! Met wat Google onderzoek naar de vorige koppels vind ik een uitspraak van Chantal uit seizoen 2 waar ze zegt “Er was waanzinnig veel te doen: mijn jurk moest worden uitgezocht en de gastenlijst worden opgesteld. Mijn aanstaande man en ik mochten allebei dertig mensen voor de ceremonie en vijftig mensen voor het feest uitnodigen. Ook werd er een vrijgezellenfeest voor me georganiseerd.” Dat geeft wat extra informatie, want ik had nog niet bedacht om dat te vragen. Leuk want dat biedt voor de gastenlijst toch wel wat ruimte!

Binnenkort dus misschien een feestje!” zegt m’n zusje als ik dat enthousiast met haar deel. “17 kilo binnen twee maanden is best haalbaar toch😂?” en gelijk weet ik dat ze het heeft over dat ze graag nog wat lichter zou willen zijn. Mijn eigen doel ligt namelijk momenteel op 19 kilo. Ik was kort voor m’n operatie al enigszins aan het stabiliseren en nu wisselen de kilo’s ook iedere week. Toch zou ik graag nog willen doorpakken om mijn laatste doel te behalen, niet alleen voor m’n eventuele bruiloft maar gewoon in het algemeen. Alleen nu is er een extra beweegreden bijgekomen. Ik wilde eigenlijk niet echt diëten, maar misschien toch een beetje zeg ik gekscherend. “Misschien als ik door ben naar testdag 3?”

Maar dat is pas bekend op 25 augustus, voor een eventuele trouwdag is dat wel erg kort dag. Al scheelt dat maar 2 weken met nu. We lachen erom, maar besluiten toch om een gezamenlijk doel te stellen van 15 kilo en dat het toch echt tijd is om weer eens even flink orde op zaken te stellen. We moeten natuurlijk wel genoeg in de kast hebben liggen om dit te ondersteunen. Dus ik bestel nog even snel een extra rondje gezonde dingen zoals griekse yoghurt, skyr, fruit, eieren, melk, tonijn, komkommer en maiswafels, bij Picnic. Dan kunnen we er tegenaan!

Doorgaan met lezen “Knop om!”

Fitgirl, Lifestyle, Maagverkleining

Blok beton

Al eerder schreef ik over mijn avonturen met de fysio en haar inadequate zorg. Inmiddels heb ik een nieuwe fysio; Freek. En Freek is vooralsnog fantastisch. Misschien ook een easy win als je hem vergelijkt met zijn voorganger. Maar hij neemt de tijd, geeft mij het gevoel dat hij weet wat hij doet én geeft oefeningen die werken!

Vandaag mocht ik weer naar de Fysio. Deze keer ondernam ik een poging om naar de praktijk te komen. Eenmaal daar bespraken we de voortgang. Trots vertel ik dat ik inmiddels weer zonder stoel kan douchen én dat ik de bureaustoel ook vrijwel niet meer gebruik om van plek A naar B te komen binnenshuis. Dan legt hij uit wat de vervolgstappen zijn “Wat gebeurt bij zweepslag is dat de spier erna totaal verkrampt. Dat bemoeilijkt het lopen en andere bewegingen, dus ik ga je kuitspier losmasseren” en terwijl hij dat zegt voelt hij aan mijn been en zegt “wauw, wat een blok beton zeg”.

Terwijl hij mij probeert af te leiden met de dramatische wedstrijd van gister, onderga ik gedwee de massage. Het is voor een goed doel, maar de eerste minuten zijn echt wel even doorbijten. Gelukkig neemt de pijn daarna af en gaan we verder met de oefeningen. Lopen zonder krukken én op m’n tenen staan.

De Fysio is erg tevreden en hoopvol gestemd over mijn herstel. En met m’n krukken onder m’n arm, een nieuwe afspraak voor dinsdag en nieuwe oefeningen ga ik weer naar huis.

Het was maar een half uurtje, maar ik ben helemaal stuk! Dus vanavond maar vroeg onder de wol!

Fitgirl, Lifestyle, Maagverkleining

Nieuwe ronden, nieuwe kansen

Zo’n 7 weken geleden liep ik een zweepslag op. Een fikse scheur in mijn kuitspier die mij immens veel pijn bezorgde. In de weken die volgde, voelde het alsof ik een beetje aan mijn lot was overgelaten. Gevalletje houd maar rust en zoek t verder maar lekker uit. Inadequate zorg noemde de Arbo arts het. Dat vind ik nogal een heftige constatering, maar het onderschreef zó het gevoel dat ik al weken had.

Gek toch hoe een kort moment; een knappend geluid. Zóveel impact kan hebben en zelfs mijn been eruit kan laten zien alsof er een vrachtwagen overheen is gereden.

De Arbo arts had aangegeven dat het misschien beter was om een andere (lees; betere) fysiotherapeut te zoeken of om het gesprek aan te gaan met mijn huidige. Ze zou al de dag erna komen, dus ik besloot om toch het gesprek maar aan te gaan. Wisselen geeft misschien ook onnodig veel gedoe.

Ik heb gister mijn gesprek gehad met de Arbo arts, alleen deze was niet zo tevreden. Hij is van mening dat er wel wat tekortgeschoten is, waardoor mijn herstel minder snel is gevorderd dan misschien mogelijk was geweest.” Hoewel ik nooit confrontatie vermijdend ben, vond ik dit wel ontzettend lastig. Ik ben zelf een leek wat dat betreft, zit soms ontzettend in de knoop met emoties als het aankomt op belangrijke dingen rustig te brengen. Maar dit ging redelijk. En het leek er zelfs op dat ze open stond voor feedback. Ik kreeg een lading oefeningen en we zouden elkaar 1,5 week later weer treffen.

Doorgaan met lezen “Nieuwe ronden, nieuwe kansen”