Maagverkleining, Natraject

Bloedprikken & bloedwaarden

Het is weer zover, bloedprikken. Normaliter krijg je, als er geen bijzonderheden zijn na het eerste jaar van het traject enkel nog jaarlijkse afspraken. Dat betekent dat je één keer per jaar bloed prikt en vervolgens worden de waarden met je doorgenomen om te zien of op dat vlak alles loopt zoals het hoort. Doordat ik in die periode nog erg aan het strugglen was met eten en m’n stoelgang na het verwijderen van de galblaas kreeg ik een paar extra afspraken voor zowel de diëtiste als de physician assistent. Daarna hebben we besloten dat ik het zelf ging proberen en als het niet zou gaan, kon ik altijd nog aan de bel trekken. Vervolgens werd er een nieuwe controle-afspraak gepland voor in mei.

Nu is het zo met het oog op mijn nieuwe baan en mijn vertrek voor 3 weken dat die afspraak waarschijnlijk net in die periode valt. Dus heb ik de afspraak maar wat naar voren (woensdag 27 maart) gehaald en was het dus ook nodig om bloed te prikken. Dat doe ik graag tijdig, zodat ik een beetje kan kijken en vergelijken zodra de uitslag binnen is. En na een blik in mijn ziekenhuis account zie ik dat de labgegevens inderdaad binnen zijn. Fijn dat dat tegenwoordig al bijna binnen 24 uur online staat!

Doorgaan met lezen “Bloedprikken & bloedwaarden”

Maagverkleining, Natraject

‘Slechts’ een polygrafie

Met zoveel wat er is gebeurd de afgelopen weken, is het haast gek om voor iets “normaals” naar het ziekenhuis te gaan. Maar hoewel het geen bezoekje is aan de spoedeisende hulp (goddank!), is het wel belangrijk. Want ik krijg eindelijk m’n nieuwe polygrafie, ook wel slaaponderzoek genoemd!

In het voortraject van de Bariatrie heb ik een verplicht slaaponderzoek moeten doen omdat ik een verleden heb met slaapapneu door overgewicht. En waar ik van mezelf wist dat ik best wel snurkte, verwachtte ik ook wel dat de slaapapneu weer terug zou zijn na het wederom aankomen van een behoorlijk gewicht. Hoewel het eerste onderzoek destijds geen succes was en nog een tweede keer over moest, kwam er daarna een hele duidelijke uitslag. De slaapapneu was terug. De reden dat het noodzakelijk was om dit te ontdekken is zodat ik een CPAP apparaat zou krijgen, in verband met de operatie. Door de narcose kan het aantal ademstops in de eerste week beduidend toenemen. En ik wil graag blijven leven, dus was het van belang dat ik het apparaat zou hebben in die periode. Zo gezegd, zo gedaan. De eerste week na de operatie heb ik het apparaat trouw gebruikt maar daarna was ik het alweer snel beu. De slang die continue in de weg zat, het benauwde masker. En nu zit het apparaat in de bijgeleverde tas en staat deze in een hoek van m’n slaapkamer. Beetje zonde wel hè?

Dus ik stond natuurlijk te popelen om weer een afspraak te kunnen maken voor een nieuwe polygrafie. Ik vond -60,0 kilo een prima aanleiding. En na het nodige ‘gedoe’ was het vandaag ineens zover! Dus ging ik naar het ziekenhuis en werd ik door een OSAS verpleegkundige weer aangesloten op het kastje en alle kabels.

Doorgaan met lezen “‘Slechts’ een polygrafie”

Fitgirl, Lifestyle, Maagverkleining

Nieuwe ronden, nieuwe kansen

Zo’n 7 weken geleden liep ik een zweepslag op. Een fikse scheur in mijn kuitspier die mij immens veel pijn bezorgde. In de weken die volgde, voelde het alsof ik een beetje aan mijn lot was overgelaten. Gevalletje houd maar rust en zoek t verder maar lekker uit. Inadequate zorg noemde de Arbo arts het. Dat vind ik nogal een heftige constatering, maar het onderschreef zó het gevoel dat ik al weken had.

Gek toch hoe een kort moment; een knappend geluid. Zóveel impact kan hebben en zelfs mijn been eruit kan laten zien alsof er een vrachtwagen overheen is gereden.

De Arbo arts had aangegeven dat het misschien beter was om een andere (lees; betere) fysiotherapeut te zoeken of om het gesprek aan te gaan met mijn huidige. Ze zou al de dag erna komen, dus ik besloot om toch het gesprek maar aan te gaan. Wisselen geeft misschien ook onnodig veel gedoe.

Ik heb gister mijn gesprek gehad met de Arbo arts, alleen deze was niet zo tevreden. Hij is van mening dat er wel wat tekortgeschoten is, waardoor mijn herstel minder snel is gevorderd dan misschien mogelijk was geweest.” Hoewel ik nooit confrontatie vermijdend ben, vond ik dit wel ontzettend lastig. Ik ben zelf een leek wat dat betreft, zit soms ontzettend in de knoop met emoties als het aankomt op belangrijke dingen rustig te brengen. Maar dit ging redelijk. En het leek er zelfs op dat ze open stond voor feedback. Ik kreeg een lading oefeningen en we zouden elkaar 1,5 week later weer treffen.

Doorgaan met lezen “Nieuwe ronden, nieuwe kansen”