Here we go.., Let’s talk!, Maagverkleining, Woordenbrij, Working girl

Last but not least!

Onlangs vertelde ik de operationeel directeur over mijn traject. God wat vond ik dat moeilijk. Maar daarna was er ook een soort van opluchting, alsof er een zware last van mijn schouders gevallen. Maar toch niet helemaal, want er is nog één iemand over waarvan ik vind dat hij het ook verdient om te weten; de directeur. Hij is natuurlijk een druk bezet man, hij heeft een bedrijf met zo’n 80-90 man personeel. En daarnaast is hij toegewijd manager van het development team waar non-stop hard gewerkt wordt aan het product waar onze business om draait.

Voor de tweede keer vandaag loop ik zijn kamer in “nieuwe ronde, nieuwe kansen?” hij knikt terwijl hij zijn conference call afrondt. Als hij aanschuift aan de vergadertafel zegt hij “ik hoor dat je leuk nieuws hebt!”. Enigszins overdonderd hoor ik dat de operationeel directeur hem al geïnformeerd heeft. Enerzijds geeft dat een mooie ingang, anderzijds irriteert het me omdat ik het graag zelf had willen vertellen. Maar hij staat er open voor om mijn verhaal te horen, vol begrip en geduld luistert hij oprecht naar mijn verhaal. En dat is zo ontzettend fijn.

Dat maakt ook dat ik meer open kan zijn, durf te zijn. Een stukje laat zien van mijn verleden. Vertel over mijn narcistische ‘vader’ en hoe je leert te overleven en welke gevolgen dat heeft. Dan vertelt hij over zijn vrouw, zij is therapeut en werkt met kinderen. Maar de ouders worden er vaak bij betrokken omdat het eigenlijk zelden aan het kind ligt. Maar die er wel door gedupeerd raakt.

Ik vind het knap van je. We vinden je al een topper en willen je graag helpen, maar dit is iets wat je zelf moet doen. Onthoud wel, als wij iets voor je kunnen betekenen laat het dan vooral weten!” En met die woorden sluit ik die laatste deur van delen. Iedereen in mijn privé en werk omgeving die ik persoonlijk op de hoogte wilde stellen is inmiddels wel geïnformeerd.

Het is fijn om op zo’n prettige manier je verhaal te kunnen doen en te weten dat er begrip is. Dat men weet dat je dit niet zomaar doet en dat deze periode niet makkelijk voor me is. Dat maakt het net even wat makkelijker!

Here we go.., Maagverkleining

Medisch Psycholoog

HOERA! Eindelijk is het dan 13 april. Maar wat is het eigenlijk snel gegaan.. Op 17 februari heb ik mijn eerste intake gehad. Daar kwam uit dat ik eenzelfde soort gesprek nog zou moeten voeren met een medisch psycholoog om te zien of er nog bezwaren zouden zijn, met name richting mijn gelijktijdige traject van psychotherapie. Toen ik de brief met de afspraakbevestiging kort erna thuisgestuurd kreeg en zag dat de afspraak op 13 april pas zou plaatsvinden dacht ik echt … jeeeetje, zolang nog?! Maar het is allemaal veel sneller voorbij gevlogen dan ik van tevoren had verwacht. En daar was ik dan weer, in het Bariatrie Expertise centrum.

Ik was gisteravond al een beetje zenuwachtig. Dr. S., gaat er straks een klap op geven hoe de rest van mijn toekomst eruit moet gaan zien. Dat is spannend, dat is eng.. Zolang het maar niet teleurstellend is. Als het maar wel gaat gebeuren. Daar komen de zenuwen vandaan, wat als zij het allemaal niet nodig vindt? Doorgaan met lezen “Medisch Psycholoog”

Let’s talk!, Psychotherapie

Psychotherapie

Zoals ik al eerder vertelde, heb ik de keus gemaakt om zowel met m’n buitenkant als aan met m’n binnenkant aan de slag te gaan. De buitenkant is vaak iets wat men snel ziet. Daar kan je snel resultaat boeken óf juist niet.. Maar de binnenkant is een heel ander verhaal.

Als je “state of mind” niet is zoals je graag zou willen, dan valt men dat vaak totaal niet op. En wanneer je mensen alleen maar oppervlakkig kent, wordt er vaak ook niet gevraagd naar redenen voor bepaald gedrag. Wel trekken ze vaak alvast conclusies. Reageer je te emotioneel ben je waarschijnlijk een ‘jankerd’. Reageer je fel of kort door de bocht krijg je de mogelijk de stempel ‘bitch’.

Bij mij zal het laatste vást en zeker het geval zijn. Ik ben direct, recht door zee en wind er meestal geen doekjes om en als ik mij ergens mateloos aan erger of je maakt mij boos kan ik ronduit een teringwijf zijn. En daar heb ik over het algemeen vrede mee. Maar er zijn ook momenten dat ik een emotioneel teringwijf ben en hoewel emoties niet erg zijn, wordt het wel een probleem als je ze zelf niet meer onder controle hebt. Als er daardoor dingen gezegd of gedaan worden waar je spijt van krijgt. Doorgaan met lezen “Psychotherapie”