Let’s talk!, Lifestyle, Woordenbrij

Sprookjeskoningin ❤️

Mijn leven was niet altijd makkelijk. Als dochter van een narcistische vader, moest ik vaak het onderspit delven. Het was nooit goed genoeg, zijn gezin was nooit genoeg voor hem. Schreeuwen, vloeken, tieren. De ‘dreiging’ van een zwevende hand boven je hoofd als er niet direct geluisterd werd. Hoewel ik het destijds nooit zo voelde, ik wist namelijk niet beter, was mijn thuissituatie niet gezond. Zelfs niet altijd even veilig. Toch was het niet allemaal slecht. Ik had namelijk een toevluchtsoord, een veilige haven..

Als jong meisje was ik al stapelgek op mijn Opa & Oma. Ik bracht er veel tijd door en ik keek er zo ontzettend naar uit om in de zomervakantie een paar weken te logeren. Verkleden als prinses, in mijn Oma’s nachtjapon en met haar hakken aan. Klussen in de “schuur” met Opa, picknicken op het gras tussen de appelbomen, verse groenten plukken van het land, de hertjes voeren of heerlijk kleuren in het zonnetje in het “tuinhuis”. Die momenten maakten dat ik even zorgeloos was. Gewoon even kind mocht zijn. En ook in de jaren die volgden, stelden zij nooit teleur. In mijn tienerjaren, maar ook als een volwassen vrouw. Zij waren er gewoon. Altijd. Onvoorwaardelijk. Mijn Opa & Oma zijn meer ouders voor mij, dan mijn eigen ‘vader’ ooit zal kunnen zijn.

Doorgaan met lezen “Sprookjeskoningin ❤️”

Lifestyle, Selflove

Herinrichten rugzak

Zoals ik in een eerdere blog “Voor mijzelf💚” schreef gaat December voor mij de maand van de bewustwording en ‘selflove’ worden. Nu is werken aan jezelf en meer van jezelf houden niet iets waar je een tijd of datum aan moet verbinden. Je moet gewoon vandaag beginnen en niet maandag, volgende week of volgende maand. Maar voor mij is het nú en het voelt gewoon goed!

Zelfliefde klinkt voor mij persoonlijk een beetje raar. Liefde hebben voor mijzelf. Ik ken dat niet zo goed. Ik ken liefde hebben voor mijn huisdieren, mijn dierbaren of zelfs mijn passies. Daar denk je aan en heb je een warm gevoel bij. Maar het is niet dat dat naar voren komt als ik aan mijzelf denk. Klinkt haast een beetje arrogant. Daarmee begin ik mij steeds meer begin te beseffen dat mijn zelfbeeld en dus ook het level van mijn zelfliefde nooit heel erg goed in orde zijn geweest. Het helpt dan ook niet om een narcistische vader te hebben waar je eigenlijk van jongs af aan van mee krijgt dat het nooit goed genoeg is. Dat jij als persoon nooit goed genoeg bent.

Doorgaan met lezen “Herinrichten rugzak”

Here we go.., Let’s talk!, Maagverkleining, Woordenbrij, Working girl

Last but not least!

Onlangs vertelde ik de operationeel directeur over mijn traject. God wat vond ik dat moeilijk. Maar daarna was er ook een soort van opluchting, alsof er een zware last van mijn schouders gevallen. Maar toch niet helemaal, want er is nog één iemand over waarvan ik vind dat hij het ook verdient om te weten; de directeur. Hij is natuurlijk een druk bezet man, hij heeft een bedrijf met zo’n 80-90 man personeel. En daarnaast is hij toegewijd manager van het development team waar non-stop hard gewerkt wordt aan het product waar onze business om draait.

Voor de tweede keer vandaag loop ik zijn kamer in “nieuwe ronde, nieuwe kansen?” hij knikt terwijl hij zijn conference call afrondt. Als hij aanschuift aan de vergadertafel zegt hij “ik hoor dat je leuk nieuws hebt!”. Enigszins overdonderd hoor ik dat de operationeel directeur hem al geïnformeerd heeft. Enerzijds geeft dat een mooie ingang, anderzijds irriteert het me omdat ik het graag zelf had willen vertellen. Maar hij staat er open voor om mijn verhaal te horen, vol begrip en geduld luistert hij oprecht naar mijn verhaal. En dat is zo ontzettend fijn.

Dat maakt ook dat ik meer open kan zijn, durf te zijn. Een stukje laat zien van mijn verleden. Vertel over mijn narcistische ‘vader’ en hoe je leert te overleven en welke gevolgen dat heeft. Dan vertelt hij over zijn vrouw, zij is therapeut en werkt met kinderen. Maar de ouders worden er vaak bij betrokken omdat het eigenlijk zelden aan het kind ligt. Maar die er wel door gedupeerd raakt.

Ik vind het knap van je. We vinden je al een topper en willen je graag helpen, maar dit is iets wat je zelf moet doen. Onthoud wel, als wij iets voor je kunnen betekenen laat het dan vooral weten!” En met die woorden sluit ik die laatste deur van delen. Iedereen in mijn privé en werk omgeving die ik persoonlijk op de hoogte wilde stellen is inmiddels wel geïnformeerd.

Het is fijn om op zo’n prettige manier je verhaal te kunnen doen en te weten dat er begrip is. Dat men weet dat je dit niet zomaar doet en dat deze periode niet makkelijk voor me is. Dat maakt het net even wat makkelijker!