Maagverkleining, Voortraject

Gebeld door de internist!

Ik neem net een hap van mn brood als mijn telefoon afgaat. De naam van het ziekenhuis verschijnt op het scherm! Ik neem snel op terwijl ik ondertussen mijn brood probeer weg te krijgen. “Met A.T. , de internist! We zouden even bellen vandaag.” zegt ze vrolijk. Ze windt er geen doekjes om en valt direct met de deur in huis dat ze de uitslag heeft gezien van de cardioloog en dat het helemaal goed is. En ondanks dat ik dat eigenlijk allang wist voel ik echt zoveel zenuwen van me afglijden die plaats maken voor euforie. Ik ben zo zo zo ontzettend blij dat zij bevestigt dat ik lichamelijk er klaar genoeg voor ben om deze ingreep te ondergaan. Dit was de laatste “hindernis”. Dus…… Tijd voor de groepsbijeenkomst! Door de recente veranderingen zijn ze nu weer volop begonnen met plannen en daar word ik snel voor uitgenodigd.

Verder bespraken we de afgelopen weken. Ik had toch nog wel een beetje gezeten met hoe mijn verwachting was en de daadwerkelijke uitkomst qua tijd en afspraken en wilde mijn hart nog even luchten. Ze had er gelukkig veel begrip voor, dat laat de extra weken van wachten niet meer verdwijnen, maar het geeft wel rust zodat ik het achter me kan laten. Verder vroeg ze nog wel of ik wilde deelnemen aan een studie over cortisol. Geen idee wat dat precies inhoud, maar baat het niet dan schaadt het niet. Dus ik heb daarvoor toestemming gegeven en word er binnenkort over gebeld.

Uiteraard kon ik het niet laten om te vragen of ze nog iets wist van de huidige stand van zaken. Het is soms een beetje stil rondom de berichtgeving, niet zo lang geleden had ik bijvoorbeeld al gevraagd aan het ziekenhuis van hoe en wat. Toen vertelden ze dat de wachtlijst bestond uit 141 patiënten en dat ze in opstartfase bezig zijn met 4 operaties per week te plannen. De internist dacht dat ze nu inmiddels het dubbele wel plannen. Maar dat ze wel echt afhankelijk zijn van hoe COVID-19 zich ontwikkelt en alles wat daar uit voorkomt. Dat begrijp ik, maar er zit in ieder geval beweging in.

Blij ei - Uniq Coach en Care

En dat maakt dat ik de rest van de dag (of week!) rondstuiter als een klein blij ei!

Maagverkleining, Voortraject

“Ff tussendoor”

Dan doen we ‘ff tussendoor’ dat hartfilmpje laten maken en dan spreken wij elkaar over een paar weken weer, dan neem ik alles met je door”. Daarmee rondde dr. T. gister de interne screening af. Natuurlijk ga ik dan als een of andere gek iedere dag inloggen op mijn ziekenhuis account. En zowaar stonden er vandaag al afspraken in.

In eerste instantie had ik die afspraak van 20 januari nog niet gezien. Maar mijn afspraak met dr. T. staat op 4 januari. Dat is misschien een beetje erg snel. Dus ik bel met de Bariatrie en mijn vermoedens klopten inderdaad. “Nee dan is de uitslag er nog helemaal niet. Je moet ook een kastje en ik weet niet voor hoelang. Maar je afspraak met de Cardioloog is pas 3 weken later, dus die met dr. T. kan pas erna.” Hoooo, wacht. Wat?!?!?! Dr. T. had juist gezegd dat t alleen een kort onderzoekje was, toen ik vroeg of het leek op zoiets als de polygrafie voor het slapen. En ook dat zij daarna alles met mij door zou spreken. Ze ging het even navragen, maar de afspraak met de internist kan echt pas plaatsvinden ná mijn afspraak met de cardioloog. Jammer genoeg is ze dan een weekje met vakantie, dus dat wordt pas dinsdag 2 februari. Een beetje teleurgesteld ben ik wel. “Maar we doen momenteel toch niks en als we wel weer mogen gaan we écht als een speer, dus het komt allemaal goed hoor. En we willen gewoon geen risico nemen” probeert de dame aan de telefoon mij gerust te stellen.

En ik weet ook wel dat dat zo is. Maar ik moet zelf wel echt even leren dat als ze in het ziekenhuis zeggen een paar weken dat het meestal daar nooit bij blijft.. En dat wát ze zeggen ook niet altijd strookt met de werkelijkheid. Want het zijn al 2 afspraken meer dan mij waren verteld. Maar goed, vooralsnog staat inderdaad alles on hold en zolang dat het geval is verlies ik die weken in ieder geval al niet.

Ze kunnen in ieder geval niet zeggen dat er bij mij geen grondig onderzoek is geweest. Psyche, longen & hart kunnen straks allemaal afgevinkt worden! Als er tenminste niet wat geks uit komt! Duimen jullie mee?

Maagverkleining, Voortraject

Dé Internist!!

Wat kan een mens blij zijn om een afspraak te hebben met de internist. Ik voel nog de ongeloof toen ik de afspraak in mijn ziekenhuis account zag staan. Maar dat is wat een traject met je doet. Je moet veel wachten, lang ook. En als je dan eindelijk aan de beurt bent, dan voel je zoveel dankbaarheid.

Ter voorbereiding aan mijn afspraak met de internist moest ik bloed laten prikken en mijn ontlasting💩 inleveren voor onderzoek. En die zijn helaas niet perfect. Maar goed, dat is natuurlijk ook niet zo raar. Ik heb morbide obesitas, dus het zou gek zijn als ik geen afwijkende bloedwaarden zou hebben.

Hoewel ik altijd enorm nieuwsgierig ben en altijd alles wil weten, had ik niet verwacht dat ik het wél weten ervan lastig zou vinden. Ik had al vrij snel de resultaten binnen en hoewel ik sommige waarden voor mijn gevoel best kan uitleggen, ben ik ook nog steeds angstig dat er iets gevonden wordt wat zal zorgen voor het wederom verlengen van mijn voortraject.

Maar vandaag was het eindelijk zover. Ik moest nog even mijn bloeddruk en hartslag laten meten. Lekker nu ik 8 weken niks heb gedaan. Maar mijn bloeddruk zat op 127/83. Dat is niet heel verkeerd. Mijn hartslag daarentegen was wel behoorlijk hoog. Dat was 8 weken geleden al een beetje zo, maar nu zat hij (na wel wat inspanning door het lopen met krukken) op 129.. Oef..

Doorgaan met lezen “Dé Internist!!”