inspiratie – Veel liefs, Renske

Mijn eerste keer in een heuse motor winkel, you little pervert. Ik weet wel wat je dacht. Vandaag ben ik met een vriendin naar MKC Moto geweest, een motorkleding outlet om wat inspiratie en advies op te doen. Daar dook ik in de wereld van leren jassen, stevige broeken en alles wat je nodig hebt voor op de motor. Maar jeetje, de kleding was toch best wel een uitdaging. Ik was begonnen met de broeken. Ik begrijp echt dat ze veilig en praktisch moeten zijn. Maar ik zou het ook wel fijn vinden als ze lekker zitten en ze ook nog een beetje leuk staan. Maar, en geloof me dat was echt makkelijker gezegd dan gedaan…

Ik had echt even het gevoel weer terug te gaan in de tijd, naar de Renske met een heleboel kilootjes meer. Ik had namelijk een hele toffe legging van REV’IT!, de Ellison Ladies SK Pantalon. Een skinny fit speciaal voor dames. Alleen… (engelse) maat 34 paste maar nét en dat was ook gelijk de grootste maat is. Ook in het Outlet gedeelte kon ik niet echt slagen. Ik had een broek te pakken die ik wel nice vond, maarja lengtemaat 34. En als je denkt “dan haal je toch gewoon wat van de pijpen af?”. Dat zit er helaas niet in, want de bescherming die je knieën moet beschermen zit dan ineens op je schenen. Leuk, maar ik wil motorrijden niet voetballen.

Vervolgens probeerde ik een ander merk, maat 48 (!!!!). En daar paste ik weer bijna twee keer in. Seriously? Waarom moet er zóveel verschil in zitten? Het wordt me wel duidelijk, ik moet echt flink op zoek naar een merk die broeken heeft voor de vollere én kleinere vrouw. Met een mooie aansluiting hebt, wat soepelere stof voor bewegingsvrijheid én lengtematen die passen bij iemand van 1,61. Want dat is blijkbaar nog steeds een uitdaging.

Doorgaan met lezen “Mijn eerste keer!”

Zat ik even door mijn wordpress admin portal te snuffelen zie ik ineens dat ik al 99 blogs heb geschreven. Stiekem zijn dat er iets meer, maar sommige blogs staan nog in concepten en zullen misschien het gepubliceerde levenslicht nooit zien. Maar ik heb er dus 99 wél gepubliceerd. En dit, dit wordt mijn 100ste! Dat had ik nooit verwacht toen ik mijn eerste blog schreef op 25 januari. Ik ben namelijk wel eens eerder blogs gestart, maar vaak na een paar maanden vond ik de tijd, zin of inspiratie er gewoonweg niet meer voor. Deze blog is natuurlijk niet hetzelfde. Ik maak een emotionele reis inclusief pieken en dalen en dat delen zorgt dat de bron van inspiratie eindeloos is. Daarnaast vind ik ook veel rust in het schrijven hierover, geeft dingen vaak wat beter een plekje in mijn hoofd.

Deze blog was dan eigenlijk ook bedoeld voor mijzelf en de mensen die erg dicht bij mij staan. Zodat ik het straks nog eens terug kan lezen, maar ook uitgebreid kan schrijven hoe het allemaal verloopt (her en der wel wat gecensureerd, want het blijft uiteraard het internet) en daarmee iedereen tegelijkertijd informeren. En dat is grotendeels natuurlijk nog steeds zo, echter sinds ik mijn instagram account openbaar heb gezet en deze in no-time een best aantal volgers kreeg, zie ik ook in de statistieken van mijn blog regelmatig wat bezoekers terugkomen. Dat is natuurlijk indirect een ontzettend leuk compliment. En ik hoop dan ook dat zeker lezers die aan het begin van het traject staan iets hebben aan mijn ‘belevenissen’.