De Ingreep, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

Armday!

Het is zover!! Nadat ik gister redelijk laat ben gaan slapen was ik al vroeg wakker.. 05.20, wat inmiddels na de start van mn nuchterbeleid was, dus eten was geen optie meer. Daarom bleef ik nog lekker even liggen tot het écht nodig was om op te staan. Daar heb ik de laatste foto’s en video’s nog gemaakt van m’n armen. Een laatste keer vastleggen hoe alles eruit ziet vóór m’n operatie.

Een uurtje van tevoren neem ik nog even 2x paracetamol (500mg) in en voor ik het weet is het al tijd op pad te gaan. Uiteraard kom ik veel te vroeg aan bij het ziekenhuis, maar laat of op het laatste moment pas ergens zijn zit gewoonweg niet in mijn aard. Na een korte vragenlijst word ik doorgestuurd richting opname. Ik mag naar de eerste verdieping, opname B.

Eenmaal bij de balie aangekomen blijkt dat ik net in de koffiepauze ben beland en zo’n 10 minuten nog moet wachten tot iemand me verder kan helpen. Gelukkig heb ik geen haast!

Doorgaan met lezen “Armday!”

Complicaties, Galblaas, Maagverkleining, Natraject

Ze moet maar even doorbijten

Okay.. Waar te beginnen? Ik ben altijd op tijd. Liever een half uur te vroeg, dan 5 minuten te laat. En nadat ik nog een pakketje had weggebracht was ik ruim op tijd in het ziekenhuis. Maar mijn bed was vrij en ik kon mij installeren. Ik stond rond 12:00 op de planning, dus met een boekje op bed kwam ik de tijd prima door.

Toen ik werd klaargemaakt voor OK was ik blij, maar ik merkte aan de rillingen van m’n lijf dat ik het toch wel een beetje spannend vond. De verkoudheid had m’n lichaam nog steeds niet helemaal verlaten en het hoesten was ook wat toegenomen deze ochtend. Stiekem was ik erg bang dat ik op de holding weer teruggefloten werd. Dat was wel zo, maar niet omdat ik niet voldeed. Alles werd gemeten, het infuus was gelukkig in 1x geprikt er werden nog wat discussies gevoerd over de piercings in mijn lijf, maar dat ik terug moest naar de afdeling was enkel omdat de operatie voor mij liep uit.

Nou het slechte nieuws is pas als je naar huis gestuurd wordt, dus dit valt mee” zegt de dame van de holding. Misschien probeerde ze mij op te beuren, maar dat naar huis gaan ook een mogelijkheid was had ik nog helemaal niet bij stil gestaan. Dus ik maakte me wel wat meer zorgen inmiddels. Ik wilde al dit gedoe niet nog een keer door. Dus hopen maar op het beste.

Doorgaan met lezen “Ze moet maar even doorbijten”

Complicaties, Galblaas, Maagverkleining, Natraject

Logeerpartijtje @ ZH

Wachten duurt lang en ik ben al niet bepaald een geduldig persoon. Maar waar ik eerder schreef dat ik zo oververhit en bezweet binnen kwam, is dat inmiddels het tegenovergestelde. In m’n hemdje lig ik op een kamer waar het vreselijk koud is. En hoewel er veel verplegend personeel voorbij loopt in de gang, is er niemand die het verlossende woord komt brengen.

Als er een dame wat spullen komt opbergen vraag ik haar om een deken. Ze dekt mij toe en legt ook nog een tweede deken voor me klaar. Ik probeer een beetje te slapen, want de afgelopen uren waren slopend. Maar de slaap wil helaas niet vatten. Gelukkig komt op een gegeven moment eindelijk een verpleegkundige. Zij komt mij nog het een en ander toedienen. Ook mag ik een heerlijk bekertje maagzuurremmers drinken terwijl ze vertelt dat ik zo over word gebracht naar het observatorium. Observatorium?!?! Dat klinkt niet veelbelovend. En de arts dan?

Wanneer ik opgehaald word blijkt dat de arts niet meer gaat komen vanavond. Uit het bloedonderzoek zijn wel wat verhoogde waarden terug gekomen, maar geen die aansluit bij de eerder genoemde mogelijke diagnoses. Ze willen me een nachtje houden ter observatie en morgen krijg ik dan een nieuw bloedonderzoek. En terwijl ik het mij gemakkelijk maak op m’n nieuwe kamer, vertelt ze dat ik vanaf 00:00 nuchter moet blijven. Bij voorkeur dus ook geen water meer.

Doorgaan met lezen “Logeerpartijtje @ ZH”