Fitgirl, Lifestyle

Streep erdoor

Terwijl ik m’n blog schrijf voel ik nog een beetje de pijn van mijn keuze. Ik had echt nog de vurige hoop dat ik dit wel even zou fixen. Heb het zolang als mogelijk uitgesteld. De machteloze (en ietwat eigenwijze) neiging om er tegen in te willen gaan. Maar het gaat gewoon echt niet. Ik kan hier niet tegen vechten en dat frustreert me enorm.

Waar ik vorige week vrijdagavond compleet clueless en gezond m’n bed in stapte veranderde dat een paar uur later compleet. BPPD. Ik had er wel al eens van gehoord van een collega, maar dat dit de uitwerking zou zijn had ik geen idee van.

Ik had me voorgenomen vandaag m’n bestelde hardloopschoenen op te halen. “Als dat nou goed gaat, dan gaat die 1/4 marathon zondag misschien ook nog wel lukken”. Nou een leuke gedachte maar het werd zeer duidelijk dat die marathon er echt niet in zit, definitief een streep erdoor. Hoe graag ik het anders had gezien. Dus ik mocht niet meer uitstellen van mezelf en heb de knoop doorgehakt om m’n startbewijs ter overname aan te bieden. Is er tenminste nog iemand die er blij van wordt. En binnen 20 minuten was hij verkocht.

Wil je nog een foto ontvangen na de finish met je naam en startnummer? 😉” vraagt de gozer die m’n startbewijs overnam. “Altijd leuk!” reageer ik met gemengde gevoelens.

Dan maar volgend jaar..

Fitgirl, Let's do this!

Round 2!

Nieuwe ronde nieuwe kansen, toch? Afgelopen week was qua pijntjes behoorlijk heftig. ’s middags in de Kuip voelde ik de pijn in m’n rug al toenemen en ook de rest van m’n gewrichten waren niet zo geamuseerd. De zondag erna heb ik dan ook echt er aan toegegeven en de hele ochtend in bed gelegen. ’s Middags heb ik hetzelfde traject gewandeld samen met Bella in de hoop dat ik de pijn er een beetje uit kon wandelen. En dat lukte redelijk! Maar de heftigheid van de pijntjes die ik had maakt dat ik toch even een stapje terug doe. De start to run sessies zijn gebaseerd op drie keer hardlopen per week, maar dat is echt niet te doen naast het boksen, pumpen en dansen wat ik al doe. Dus gewoon eventjes rustig aan en eerst maar zien dat ik één keer per week kan volhouden.

Deze week staat er ook nog eens een behoorlijk druk weekend voor de deur, maar ik mag van mezelf niet opgeven en moet dus echt even gaan hardlopen. Ik had me al helemaal in mijn hardloop outfit gehesen toen ik naar de mondhygiëniste ging om half 9, zodat ik daarna direct door kon naar het park en niet eerst naar huis hoefde. Met een sprintje richting de metro voel ik dat m’n nieuwe hardloopschoenen heel licht om m’n voeten heen zitten. Maar ik twijfel, zijn ze misschien toch niet iets te los? Het halve maatje kleiner zat juist weer heel erg strak wat in combinatie met mijn compressie kous geen goed idee is. Maar gaat dit wel werken dan?

Doorgaan met lezen “Round 2!”

Fitgirl, Let's do this!

Oh shit..

Waar ben ik in hemelsnaam aan begonnen..? Vraag ik mezelf nog even af, als ik m’n hardloop-heupband aantrek om m’n telefoon en sleutels in kwijt te kunnen. M’n hardloopschoenen pasten toch niet. Is dat een teken? Een teken dat ik dit niet kan? Ik doe m’n oude vertrouwde skechers aan en laat me niet tegenhouden. Volgende week beter, maar nu dan maar even zo. Ik warm me op en begeef me dan richting het park vlakbij m’n huis.

Na wat getreuzel tot mensen mij gepasseerd zijn doe ik mijn oortjes in en start de audio van ‘Start to Run‘. Ik ging aan de slag met de intervallen uit de audio. Het voordeel is dat je totaal niet op de tijd hoeft te letten. De muziek gaat aan en er wordt aangekondigd wanneer ik moet hardlopen en wanneer ik mag wandelen. Dus dat is een goede focus op dat ik niet te hard loop, maar ook m’n ademhaling zoveel mogelijk onder controle houd.

Doorgaan met lezen “Oh shit..”