Herstel, Maagverkleining, Natraject

6 weken PO

Z-E-S W-E-K-E-N PO (!!!!) Echt wát een beleving is dit. Officieel is mijn herstel voorbij en ga ik nu het natraject in. Als het goed is ben ik van binnen nu helemaal genezen en mag ik dingen als (intensief) sporten weer gaan oppakken.

Maar wat kijk ik met gemengde gevoelens terug op de afgelopen 6 weken. Van me best goed voelen, tot me heel naar voelen. Dumpings, vastlopers, ‘gewone’ misselijkheid en laten we de duizeligheid en gebrek aan energie ook nog even toevoegen aan de bingokaart. Om te zwijgen over de struggles met de weegschaal en de hoge verwachtingen die je hebt.

Zo relaxed als dat ik was op het moment van dat ik de operatiekamer in ging, zo waren de afgelopen weken in ieder geval niet. Ik denk dat ik mij echt best wel goed voorbereid had als het aankomt op wat er komen ging. Maar iets weten en iets ervaren zijn 2 zo ontzettend verschillende dingen. Feiten die ik mijn vriendinnen vertelde als ze zich onzeker voelden, die wist ik niet meer of ik negeerde het. Voelde me rot als er in een week nog maar 4 ons af was. Mezelf afvragend waar ik dit allemaal voor doe? Terwijl ik het dan eigenlijk nog makkelijk had. Ik kan goed eten, redelijk goed drinken en heb weinig pijn gehad.

Maar die mentale achtbaan in je hoofd is echt verschrikkelijk. Maar momenteel rijdt die van mij weer omhoog. Ondanks de vastlopers en de dumpings die ik heb gehad gaat het nu steeds wat beter. Ik probeer wat meer te gaan werken en morgen is m’n eerste stap naar meer beweging. En afgelopen weken was ook fijn om naar het getal op de weegschaal te kijken.

Wel heb ik afgesproken met vriendin C. dat ik vanaf dit moment niet meer dagelijks mag wegen. En gaan we samen strijden voor slechts 1 keer per week. We weten allebei dat het beter is voor onze mentale gesteldheid, maar je kan je gewoon niet voorstellen wat voor een obsessie het haast is op dit punt van de reis. Maar nu ik weer wat meer om handen heb ga ik proberen het proces te vertrouwen en af te kicken van de weegschaal.

Vandaag was mijn officiële weegmoment en ik ben 1,9 lichter dan vorige week! Wat het totaal nu brengt op: – 26,7! Dat is fijn, ik heb ook een lager tiental bereikt. En nu op naar nog veel minder dan dat!

Here we go.., Let’s talk!, Psychotherapie

Moeheid, therapie & tekens aan de wand

Drs. O. vraagt aan me hoe het met gaat. Tsja hoe gaat het met me…? Op zich niet onaardig. Ik heb goede dagen, ik heb slechte dagen. Helaas zijn er van die laatste wat meer. En op een goede dag heb ik maar weinig nodig om overprikkeld te raken en dat het dan toch een slechte dag wordt. Ook is mijn energielevel zo beneden peil dat ik soort van burn-out klachten ontwikkel, terwijl de moeheid en het gebrek aan energie de enige reden daartoe zijn. Het traject is wel zwaar, maar het komt nog niet per se in de buurt van een burn-out. Althans, dat denk ik…

Heb je al iets gehoord van je slaapapparaat?“. Eerder heeft Philips een terugroepactie gedaan voor mijn slaapapparaat omdat het veiligheidsrisico’s met zich meebracht. Maar de berichtgeving is steeds vaag en het ziekenhuis is op zich wel van mening dat het apparaat zonder risico gebruikt kan worden. Maar officieel uitspreken doen ze dan weer niet.

Toch vindt psychotherapeut (en ik zelf eigenlijk ook wel) dat het niet gebruiken van het apparaat waarschijnlijk een grote impact heeft op mijn gebrek aan energie. Naar aanleiding van de laatst ingevulde vragenlijst (deze vul ik periodiek in) ziet ze dat alles aardig goed in balans is maar dat de cognitieve klachten weer toenemen. En dat voel ik zelf ook heel erg. Ik heb weinig concentratie, ik ben vergeetachtig en chaotisch. En dat past totaal niet bij wie ik ben. En dat maakt me heel erg aan het twijfelen aan mijn keus om te stoppen met de slaaptherapie.

Doorgaan met lezen “Moeheid, therapie & tekens aan de wand”

Let’s talk!, Lifestyle, Woordenbrij

Dutjes & Feyenoord!

De derde dag op rij dat ik compleet uitgeblust wakker word.. Of misschien niet zo wakker word, maar het is amper 09:00 voor dat dat gevoel zich alweer ontwikkeld heeft. Nooit verwacht dat ik zo zou kunnen verlangen naar het hebben van energie.

Vanavond staat de Kuip op het programma. Zoals jullie weten ben ik een fanatieke Feyenoord supporter en het seizoen gaat eíndelijk weer van start. Voor vanavond ben ik dan uiteraard ook in het bezit van een ticket!

Alleen, hoe ga ik naar een avondwedstrijd als ik nu al niet weet hoe ik mijn werkdag vol moet maken? Niet dus…

Maarrrrr, gelukkig had ik nog wat overuren staan. Dus mijn planning leeg gemaakt en in overleg met m’n leidinggevende de middag vrij genomen. En zoals een ware 85-jarige betaamt, (scheelt slechts een jaar of 50 🙄) heb ik een 2-uur durend dutje gedaan. En kunnen we er hopelijk de rest van de avond tegenaan!