Vandaag is het tijd voor mijn telefonische controle. Een telefoontje om te kijken of het goed met me gaat. Misschien ligt dat aan mij, maar ik vind het toch gek dat een telefoontje de enige controle is na zo’n operatie. Dus je wordt geopereerd, je gaat herstellen, een telefoontje als controle en dan? Alles is goed? Blijkbaar!
Na mijn operatie was ik overigens niet bepaald een fan van de betreffende chirurg, dus het telefoontje had ik mij van tevoren al op een bepaalde manier voorgesteld. Toch viel het gelukkig mee. Hij belde rond het middaguur en vertelde dat hij belde voor een checkup. Dat ik zo’n 3 weken geleden geopereerd was, nog bij de SEH was geweest maar dat ik gelukkig geen longembolie had en dat hij benieuwd was hoe de weken erna zijn gegaan. Dus ik vertel dat ik het wel echt als een pijnlijk herstel heb ervaren, dat ik sinds vorige week maandag geen pijnstillers meer slik en pas sinds deze week geen pijn meer heb. Maar dat ik vanmorgen een kattenbak heb verschoond en gelijk toch een wat pijnlijk gevoel er aan overhoud.
Veel liefs, Renske 