De Ingreep, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

Armday!

Het is zover!! Nadat ik gister redelijk laat ben gaan slapen was ik al vroeg wakker.. 05.20, wat inmiddels na de start van mn nuchterbeleid was, dus eten was geen optie meer. Daarom bleef ik nog lekker even liggen tot het écht nodig was om op te staan. Daar heb ik de laatste foto’s en video’s nog gemaakt van m’n armen. Een laatste keer vastleggen hoe alles eruit ziet vóór m’n operatie.

Een uurtje van tevoren neem ik nog even 2x paracetamol (500mg) in en voor ik het weet is het al tijd op pad te gaan. Uiteraard kom ik veel te vroeg aan bij het ziekenhuis, maar laat of op het laatste moment pas ergens zijn zit gewoonweg niet in mijn aard. Na een korte vragenlijst word ik doorgestuurd richting opname. Ik mag naar de eerste verdieping, opname B.

Eenmaal bij de balie aangekomen blijkt dat ik net in de koffiepauze ben beland en zo’n 10 minuten nog moet wachten tot iemand me verder kan helpen. Gelukkig heb ik geen haast!

Doorgaan met lezen “Armday!”

Curaçao, Lifestyle, Travel

Welkom thuis!

Tijd om naar huis te gaan. Twee weken Curaçao waren mega intens, het was een bijzonder avontuur maar ergens keek ik ook wel weer uit om naar huis te mogen gaan. Na de heenreis zag ik alleen wel een klein beetje op tegen de terugreis. Hoewel het mijn eerste keer was dat ik zolang in een vliegtuig zat, was het op zich een prima vlucht. Maar na een uur of 7 te hebben gezeten werd ik wel een beetje ongedurig. Je zit niet meer lekker, die jengelende kinderen om je heen ben je beu en echt even je benen strekken voor meer dan 5 minuten zit er niet in. Maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik op de terugreis best wel veel dutjes heb gedaan. Het is natuurlijk een nachtvlucht waardoor het een stuk rustiger is in het vliegtuig en je sneller in slaap valt. Maar waar ik wel regelmatig weer wakker werd van de stewardess die kwam met drinken of eten, of een jengelend kind die door mn achtergrondmuziek heen kwam. Ik dacht dat ik best wel redelijk uitgerust was, tot dat ik op het toilet in de spiegel keek en mijn ogen bloeddoorlopen rood waren. Oepsie.

Eenmaal geland begon het haasten. Tegen wat bezwaar en commentaar van een medepassagier was ik relatief snel uit het vliegtuig, ook al zat ik helemaal achterin. Helaas mocht dat niet baten want mijn koffer liet maar liefst 40 minuten op zich wachten om vervolgens nét een vertraagde IC direct te moeten missen. Eenmaal in Rotterdam overwoog ik om mijn koffers op het station te stallen zodat ik wellicht de hele wedstrijd kon zien van Feyenoord, maar helaas was er gedoe met de bagage-kluizen en besloot ik om toch maar eerst naar huis te gaan. D. ging in de tussentijd even met Bella wandelen zodat ik mij even kon omkleden en m’n spullen kon droppen zonder al te veel verwachtingen en onrust bij Bella te creëren. Althans, zij had door m’n geur heus wel door dat er iets was gebeurd tijdens haar wandelingetje.

Bella die voor de slaapkamerdeur staat, waar mijn koffers zich bevinden…

Doorgaan met lezen “Welkom thuis!”

Let’s talk!, Lifestyle, Woordenbrij

Dutjes & Feyenoord!

De derde dag op rij dat ik compleet uitgeblust wakker word.. Of misschien niet zo wakker word, maar het is amper 09:00 voor dat dat gevoel zich alweer ontwikkeld heeft. Nooit verwacht dat ik zo zou kunnen verlangen naar het hebben van energie.

Vanavond staat de Kuip op het programma. Zoals jullie weten ben ik een fanatieke Feyenoord supporter en het seizoen gaat eíndelijk weer van start. Voor vanavond ben ik dan uiteraard ook in het bezit van een ticket!

Alleen, hoe ga ik naar een avondwedstrijd als ik nu al niet weet hoe ik mijn werkdag vol moet maken? Niet dus…

Maarrrrr, gelukkig had ik nog wat overuren staan. Dus mijn planning leeg gemaakt en in overleg met m’n leidinggevende de middag vrij genomen. En zoals een ware 85-jarige betaamt, (scheelt slechts een jaar of 50 🙄) heb ik een 2-uur durend dutje gedaan. En kunnen we er hopelijk de rest van de avond tegenaan!