Maagverkleining, Natraject

Extra controle

Ondanks alles wat er gebeurt gaat het gewone leven gewoon door. En aangezien ik toch even terug naar huis was heb ik besloten mijn afspraak voor de extra controle door te laten gaan. Tijdens de controle bespreken we mijn voedingspatroon. Ik geef aan dat ik tegenwoordig 4 keer per week sport; ik doe aan boksen, bodypump, salsadansen en hardlopen. Ik merk dat mijn lichaam om meer eten vraagt; zo erg dat ik op dagen soms ‘s ochtends al met honger op sta. Ik moet daar mijn eigen weg in vinden en dat is lastig.

Ik wil goed voor mijn lichaam zorgen, zeker omdat ik er best wel veel van vraag. Dus vraag ik de physician assistent M.R. hoe het zit met mijn vitamines. Mijn trainer vertelde mij namelijk dat multivitamine meestal geen nut hebben. Je neemt veel vitamines in, maar je lichaam is maar in staat slechts een aantal vitamines en mineralen tegelijkertijd op te nemen. Hoewel M.R. bevestigt dat het laatste klopt, zijn de samenstellingen van deze specifieke vitamines volgens hem zo gemaakt om te zorgen dat m’n lichaam dat kan opnemen wat het nodig heeft. “Omdat door de operatie de twaalfvingerige darm wordt overgeslagen heeft het lichaam veel moeite om vitamines op te nemen. Daarom zijn die multivitamine zo afgesteld dat je een grote hoeveelheid aangeboden krijgt. En wat er teveel is scheid je weer uit”. Verder bespreken we ook nog mijn extra inname van magnesium, vezels en magnesium hydroxide. En dat ik ook het advies van m’n trainer heb gekregen om eventueel calcium te slikken om dat tegenover de magnesium te zetten. “Nu is het zo dat wij geen calcium verplicht stellen, waar veel andere ziekenhuizen dat wel doen. Wij adviseren vier zuivelmomenten per dag waarbij er voldoende calcium opgenomen kan worden. Maar extra calcium nemen kan geen kwaad. Dan raad ik je wel aan om de calciumcitraat te kiezen voor de beste opname.” Dus dat ga ik zeker even bekijken.

We blijven nog even hangen bij de vitamines. De laatste periode ben ik namelijk best veel moe. Soms begin ik al moe aan m’n dag en dat maakt het dubbel zo lastig om alles op te brengen. Natuurlijk doe dat ik dat wel, maar het zou fijn zijn als ik meer energie zou hebben op momenten. Misschien moet ik die energie uit (meer) eten halen, maar ik wil toch zeker weten dat het niet aan iets anders ligt. Dus stelt M.R. voor om een extra lab uit te voeren op mijn bloedwaarden. Dat doen ze normaal niet, maar het is goed om zaken uit te kunnen sluiten. Zo was mijn vitamine D bijvoorbeeld voor de operatie al erg laag en daar heb ik destijds een jaar vitamine D voor bij geslikt om deze waarde weer op te krikken. Toch is bij de laatste paar uitslagen terug te zien dat deze weer behoorlijk zakt. Dus mag ik een ‘paar’ buisjes bloed laten afnemen voor: Kreatinine incl eGFR, Albumine, Calcium, Ferritine, Foliumzuur, Hemoglobine, HBA1C, Hematocriet, IJzer, Kalium, MCV, Magnesium, RDW, Triglyceriden, Transferrine, Vitamine B1, Vitamine B12, Vitamine B6, Zink en Vitamine D.

Doorgaan met lezen “Extra controle”

Complicaties, Fitgirl, Galblaas, Lifestyle, Maagverkleining, Natraject

Struggles en mindfuck

Na de galblaasoperatie viel ik vrij veel af, ik had veel pijn en at dus ook niet zoveel. Maar eenmaal weer bezig met m’n herstel kwamen de kilo’s er ook zó weer aan. Zomaar in een week zat er 3,3 kilo aan. En daarna waren het ook alleen maar kleine plusjes. Ik had daar best veel problemen mee. Ik begreep heus wel dat die 2,5 kilo per week afvallen niet normaal is als je al een jaar PO bent, maar ondanks m’n langere herstel had ik wel gehoopt dat er in ieder geval iets vanaf zou blijven. Dus waar ik eerder echt nog maar een keer per week op de weegschaal stond, vind ik deze steeds vaker weer.

Ieder rondje is een registratie van wegen

Natuurlijk wil je niet dagelijks op de weegschaal staan, maar snel afvallen én bijna evensnel weer aankomen geeft je zo’n mindfuck. Het gevoel van wegen geeft je een soort inzicht, zelfs als je er niks aan kan doen. Of nouja dat kan wel, maar mijn probleem is dat ik ook veel moeite heb met eten. Of misschien moet ik zeggen juist het gebrek aan moeite met eten. Ik kan voor een maagverkleiner vrij veel eten. Ik ben gewoon een normale kleine eter haast. En er zijn echt wel dingen die ik niet kan verdragen maar echte dumpings of vastlopers heb ik (gelukkig!) niet meer. Dat betekent wel dat je nog maar weinig op je vingers getikt wordt en het vooral allemaal zelf moet doen. En dat is gewoon best lastig soms, je hoofd is immers niet geopereerd.

Doorgaan met lezen “Struggles en mindfuck”