Maagverkleining, Natraject

Here we go again

Een tripje naar het ziekenhuis voor bloedafname. Dat is niet de eerste keer en ik verwacht ook zeker niet de laatste keer. Maar laat ik voorop stellen dat ik het proces wat ik ben ingegaan enorm dankbaar ben voor waar ik nu sta en ik hoop nog een aantal stappen te mogen zetten. Dus klagen zal ik zeker niet. Toch voel ik me niet helemaal fit de afgelopen weken. Ik heb al langer wat last van moeheid. En hoewel ik denk dat ik met voeding en natuurlijke supplementen die ik neem ter ondersteuning al goed mijn best doe om te zorgen dat ik alles binnenkrijg wat ik binnen moet krijgen, lost zich dat nog niet op.

Tijdens mijn laatste halfjaarlijkse controle bespreek ik dat ik mij wat zorgen maak over mijn bloedwaarden. Maar de arts-assistent geeft aan dat dat nergens voor nodig is. Oke prima, maar de moeheid blijft. De laatste weken en met name na de Strong Viking Run merk ik dat mijn lichaam vermoeider is. Wanneer ik op een vrije dag bloed doneer krijg ik een brief terug dat ik voorlopig niet meer mag doneren omdat volgens Sanquin op dit moment mijn ferritine te laag is. Hoewel ik terugdenk aan mijn gesprek van in maart laat ik het voor wat het is.

Maar de dagen en ook weken erna neemt de duizeligheid toe. Zover dat ik gister tijdens mijn bokstraining regelmatig een duizeligheid ervaar, vlekken zie en m’n hartslag in mn hoofd tekeer voel gaan. Op een gegeven moment zegt zelfs mn trainer dat als het niet gaat ik moet stoppen (wat ik overigens niet deed, maar dat is een kwestie van vertrouwen). Toch vind ik het niet onverstandig er maar weer eens naar te laten kijken en bel ik het ziekenhuis. Er is donderdag nog een plekje voor een (bel)afspraak, maar dan moet ik wel vandaag nog gaan bloedprikken. Dus dat doen we dan maar. Ben heel benieuwd of er nog iets zinnigs uit komt. Ik hoef niet per se iets te hebben, liever niet zelfs! Maar een oplossing voor wat ik momenteel ervaar zou wel fijn zijn.

Dus nu even de uitslagen en het gesprek van donderdag maar weer afwachten!

Intake & Aanvraag Armlift, Maagverkleining, Mediale Armlift, Natraject, Plastische Chirurgie

Controle en verwijzing PC

Vandaag was de controle afspraak, die eigenlijk samen hoort te vallen met mijn twee jarig ‘kiwi-jubileum’. Maar door wat geschuif met data is dit ietsje vroeger gepland. Ik had een afspraak met A. vd S., ook een physcian assistent maar een andere dan normaal. Ik had nog best lang extra ondersteuning vanwege mijn struggles na het verwijderen van mijn galblaas, na deze afspraak word ik overgedragen naar de verpleegkundige.

Toen ik binnenkwam begreep ik dat A. naar huis was geroepen, dus dat ik bij een assistent-arts de afspraak had zodat de afspraak toch door kon gaan. Op zich geen ramp, toch merk ik dat ik onbekende gezichten die je historie niet kennen ietwat vervelend vind. En dat merk ik ook wel enigszins tijdens ons gesprek.

Zelf was ik door een uitgevallen trein 5 minuten te laat, maar heb vervolgens nog zeker 10 minuten wachten om vervolgens net 6 minuten binnen te zijn geweest. “Je bent nu ruim een jaar PO.. ohnee dat is de galblaas. Bijna twee jaar. Je bloedwaarden zien er netjes uit. Gaat alles goed met eten? Heb je pijn in je buik? Slik je je multi nog?”

Ik vertel haar dat het goed gaat en ze sluit af met of ik nog vragen heb. Die heb ik zeker. Ik zie dalende lijnen als het gaat om bepaalde bloedwaarden die me zorgen baren. Een enkele zit zelfs al onder de ondergrens. Maar volgens de arts-assistent is dat nergens voor nodig. Ik ben sceptisch, maar ja tegelijkertijd weet ik er zelf niet genoeg van om echt het gesprek aan te gaan.. Lastig, want hoe ga je daar dan mee om?

Ik laat het voor wat het is en vertel dat ik bij mijn vorige afspraak met M. heb afgesproken dat bij stabiliteit ik mijn verwijzing krijg voor de plastische chirurgie! “Oh ja hoor, ga ik voor je regelen”.

En dat was het weer, ik sta buiten. Kort maar krachtig, was er meer nodig? Dat weet ik niet zo goed, maar ik heb straks m’n verwijzing dus we gaan gewoon lekker door!

Maagverkleining, Natraject

Extra controle

Ondanks alles wat er gebeurt gaat het gewone leven gewoon door. En aangezien ik toch even terug naar huis was heb ik besloten mijn afspraak voor de extra controle door te laten gaan. Tijdens de controle bespreken we mijn voedingspatroon. Ik geef aan dat ik tegenwoordig 4 keer per week sport; ik doe aan boksen, bodypump, salsadansen en hardlopen. Ik merk dat mijn lichaam om meer eten vraagt; zo erg dat ik op dagen soms ‘s ochtends al met honger op sta. Ik moet daar mijn eigen weg in vinden en dat is lastig.

Ik wil goed voor mijn lichaam zorgen, zeker omdat ik er best wel veel van vraag. Dus vraag ik de physician assistent M.R. hoe het zit met mijn vitamines. Mijn trainer vertelde mij namelijk dat multivitamine meestal geen nut hebben. Je neemt veel vitamines in, maar je lichaam is maar in staat slechts een aantal vitamines en mineralen tegelijkertijd op te nemen. Hoewel M.R. bevestigt dat het laatste klopt, zijn de samenstellingen van deze specifieke vitamines volgens hem zo gemaakt om te zorgen dat m’n lichaam dat kan opnemen wat het nodig heeft. “Omdat door de operatie de twaalfvingerige darm wordt overgeslagen heeft het lichaam veel moeite om vitamines op te nemen. Daarom zijn die multivitamine zo afgesteld dat je een grote hoeveelheid aangeboden krijgt. En wat er teveel is scheid je weer uit”. Verder bespreken we ook nog mijn extra inname van magnesium, vezels en magnesium hydroxide. En dat ik ook het advies van m’n trainer heb gekregen om eventueel calcium te slikken om dat tegenover de magnesium te zetten. “Nu is het zo dat wij geen calcium verplicht stellen, waar veel andere ziekenhuizen dat wel doen. Wij adviseren vier zuivelmomenten per dag waarbij er voldoende calcium opgenomen kan worden. Maar extra calcium nemen kan geen kwaad. Dan raad ik je wel aan om de calciumcitraat te kiezen voor de beste opname.” Dus dat ga ik zeker even bekijken.

We blijven nog even hangen bij de vitamines. De laatste periode ben ik namelijk best veel moe. Soms begin ik al moe aan m’n dag en dat maakt het dubbel zo lastig om alles op te brengen. Natuurlijk doe dat ik dat wel, maar het zou fijn zijn als ik meer energie zou hebben op momenten. Misschien moet ik die energie uit (meer) eten halen, maar ik wil toch zeker weten dat het niet aan iets anders ligt. Dus stelt M.R. voor om een extra lab uit te voeren op mijn bloedwaarden. Dat doen ze normaal niet, maar het is goed om zaken uit te kunnen sluiten. Zo was mijn vitamine D bijvoorbeeld voor de operatie al erg laag en daar heb ik destijds een jaar vitamine D voor bij geslikt om deze waarde weer op te krikken. Toch is bij de laatste paar uitslagen terug te zien dat deze weer behoorlijk zakt. Dus mag ik een ‘paar’ buisjes bloed laten afnemen voor: Kreatinine incl eGFR, Albumine, Calcium, Ferritine, Foliumzuur, Hemoglobine, HBA1C, Hematocriet, IJzer, Kalium, MCV, Magnesium, RDW, Triglyceriden, Transferrine, Vitamine B1, Vitamine B12, Vitamine B6, Zink en Vitamine D.

Doorgaan met lezen “Extra controle”