Maagverkleining, Voortraject, Wachtlijst & Afspraken

1ste Groepsbijeenkomst

U komt voor de voorlichting? Dan mag u plaatsnemen in de wachtkamer”. Ik pak nog even wat water en ik neem plaats. Ik ben altijd op tijd, dat is deze keer niet anders. 15 minuten zijn vast zó voorbij.

Wachtkamer chillings

Dan mogen we naar de voorlichtingsruimte. We zijn met vier patiënten, 3 mannen en ik. En dan nog 2 vrouwen; partners. Gek toch dat je zo weinig online terugvindt van mannen die de ingreep hebben gedaan en dan toch met 3 mannen samenkomt tijdens zo’n voorlichting.

Dan gaat W., de physician assistent van start met zijn verhaal. Hij legt uit hoe BMI werkt en dat bij een BMI boven de 35 het wordt bestempeld als een ziekte. Een BMI van 35 is ernstig overgewicht, een BMI van 40 heet morbide obesitas. Na verloop van tijd zie je bij mensen met zoveel overgewicht dat er nog andere ziektes uit voort komen. Denk aan suikerziekte, hoge bloeddruk, slaapapneu syndroom en grote omvang van de buik. Doe daar een cholesterol afwijking bij en dan is er sprake van een metabool syndroom. Mensen die dit hebben leven gemiddeld 10 jaar korter. Deze staat op plek 2, na roken. Ik heb dan geen suikerziekte en “slechts” lichtelijke hoge bloeddruk en cholesterol afwijking. Maar ook de andere 2 noemers kan ik afvinken. Dat is toch wel erg zorgwekkend.

Doorgaan met lezen “1ste Groepsbijeenkomst”

Maagverkleining, Voortraject

Laatste afspraak diëtiste?

De vorige keer dat ik bij de diëtiste was zei ze dat ze er vanuit ging dat de volgende afspraak wel de laatste afspraak pre-OP zou kunnen zijn. Ik was erg enthousiast, want dan is er weer iets afgevinkt!! Maar helaas was dat wel enigzins met een ‘dooie mus’. Tijdens een e-consult over een vraag die ik had schreef ze namelijk “goed om dit in de komende keren dat we elkaar zien te bespreken hoe na de operatie te doen.” Komende keren is meervoud. Teleurstelling kon ik niet onderdrukken, maar om te voorkomen dat ik voor niks de balen er in had vroeg ik om opheldering. Ze gaf daarbij aan dat het afhankelijk is van de afspraak van de 24ste. De “mystery date” met mijn case-manager. Maar het gaat nou eenmaal niet vanzelf, dus we moeten toch maar moed verzamelen zodat we gewoon weer door kunnen met het voortraject!

Vandaag was dan de ‘net wel/net niet’ laatste afspraak. Met de zomervakantie en de afzegging van mijn afspraak met de psycholoog, ben ik echt al even niet meer in het ziekenhuis geweest. Gek toch dat er soms 3 afspraken in een week zijn en dan ineens weer weken niet. Anyway, we hebben het gehad over hoe het gaat. Niet alleen over het eten en drinken, wat eigenlijk best goed gaat. Ik doe het nog niet voor de volle 100% zoals het moet, maar het gaat steeds beter en beter. Mijn lichaam merkt ook steeds meer de behoefte op bepaalde momenten. Daarnaast heb ik een airfryer gekocht!

Maar ook hebben we gepraat over bewegen en mijn frustratie over de uitgestelde afspraak rondom de uitslag van het psychologisch onderzoek. Ik geef eerlijk toe dat het allemaal wel langer duurt dan ik had gedacht. Vandaag ben ik officieel een half jaar onderweg sinds het intakegesprek, maar het is niet niks. En dat besef ik ook heel goed, alleen het punt is vooral als je eenmaal die keus maakt dan wil je er ook gewoon echt voor gaan. En niet steeds weken moeten wachten voor afspraken. Dat begrijpt ze wel en ze gaat even voor mij kijken of ze in ieder geval iets kan betekenen in de uitgestelde afspraak. Dus behalve even bijpraten, is het vooral nog even geduldig zijn.

Ik kijk echt ontzettend uit naar de 24ste, in de hoop dat het mij veel duidelijkheid gaat geven.

Fingers crossed!

Fitgirl, Lifestyle, Maagverkleining, Voortraject

Parkzicht

Naast alle onderzoeken die ik onderga voor dit traject, “moet” ik ook bewegen. Ik heb in mei een conditietest gehad en volgende week heb ik er weer een. In de tussentijd moet ik kracht oefeningen doen en de interval wandelingen om daarmee wat fitter te worden.

Eerlijk is eerlijk, die kracht oefeningen… Daar kan ik me echt zó niet toe zetten. Ik heb het een of twee keer geprobeerd en toen was ik er wel weer klaar mee. Mn week is vrij vol en vaak ben ik te moe of heb ik gewoon geen zin. Wat wel opmerkelijk is, want deze oefeningen kan ik thuis gewoon doen. En de interval wandelingen waar ik echt het huis voor uit moet (soms ook met regen) die doe ik braaf, zoals gevraagd, 3x per week. En als het echt een keertje niet gaat dan schuif ik het bijna altijd op.

Inmiddels ben ik aanbeland in week 6. En hoewel ik echt regelmatig momenten heb dat het pittig is, dat is overigens niet eens conditioneel maar vooral dat ik dan pijn heb aan m’n kuiten of gewrichten, ga ik toch gewoon dóór..

Doorgaan met lezen “Parkzicht”