Tag: Afvallen

Complicaties, Fitgirl, Galblaas, Lifestyle, Maagverkleining, Natraject

Struggles en mindfuck

veel liefs, Renske

Na de galblaasoperatie viel ik vrij veel af, ik had veel pijn en at dus ook niet zoveel. Maar eenmaal weer bezig met m’n herstel kwamen de kilo’s er ook zó weer aan. Zomaar in een week zat er 3,3 kilo aan. En daarna waren het ook alleen maar kleine plusjes. Ik had daar best veel problemen mee. Ik begreep heus wel dat die 2,5 kilo per week afvallen niet normaal is als je al een jaar PO bent, maar ondanks m’n langere herstel had ik wel gehoopt dat er in ieder geval iets vanaf zou blijven. Dus waar ik eerder echt nog maar een keer per week op de weegschaal stond, vind ik deze steeds vaker weer.

Ieder rondje is een registratie van wegen

Natuurlijk wil je niet dagelijks op de weegschaal staan, maar snel afvallen én bijna evensnel weer aankomen geeft je zo’n mindfuck. Het gevoel van wegen geeft je een soort inzicht, zelfs als je er niks aan kan doen. Of nouja dat kan wel, maar mijn probleem is dat ik ook veel moeite heb met eten. Of misschien moet ik zeggen juist het gebrek aan moeite met eten. Ik kan voor een maagverkleiner vrij veel eten. Ik ben gewoon een normale kleine eter haast. En er zijn echt wel dingen die ik niet kan verdragen maar echte dumpings of vastlopers heb ik (gelukkig!) niet meer. Dat betekent wel dat je nog maar weinig op je vingers getikt wordt en het vooral allemaal zelf moet doen. En dat is gewoon best lastig soms, je hoofd is immers niet geopereerd.

Doorgaan met lezen “Struggles en mindfuck”

Eten & drinken, Lifestyle, Maagverkleining, Natraject

Oude gewoontes

veel liefs, Renske

Ik merk dat ik het de afgelopen tijd moeilijk heb. En met name met het eten en drinken. De balans vinden vind ik lastig. Een koekje of paaseitjes gaan er veel te gemakkelijk in. Maar gezonde tussendoortjes vinden waar ik zin in heb en verzadigd van raak lukt niet. Om nog maar te zwijgen over voldoende drinken.

Dat heeft (denk ik) als gevolg dat ik schommel in m’n gewicht. Op 2 februari haalde ik mijn mijlpaal van -60,0. Nu is dat -58,6. Steeds gaat er een beetje af en dan toch weer een groter gewicht (1-2 kilo) erbij. En als ik dat uitspreek krijg ik veel reacties, die vaak op hetzelfde neer komen; “je bent al zoveel afgevallen, het kan niet meer zo hard gaan.. of je sport nu ook veel en spieren zijn zwaarder dan vet.” En dat weet ik allemaal en ik waardeer het ook heus wel, maar je wil gewoon resultaten zien. En niet achteruit gaan. Ik weet echt oprecht dat ik veel ben afgevallen, maar ik had de hoop zeker nog wel wat kwijt te raken en doordat het nu soort van stagneert voor de finishlijn voel ik dat oude gewoontes weer een beetje de kop op steken. Gelukkig heb ik binnenkort weer een controle. Wellicht dat het ziekenhuis mij nog wat nieuwe inzichten kunnen geven die me op weg helpen.

Toch ook wel positief nieuws. Eindelijk is er sinds tijden weer wat af van mijn bovenarm. Het is misschien een klein beetje vertekend omdat ik over ben gegaan op een ander meetlint. Maar er is weer een stap gezet. Op naar de volgende!

Let’s talk!, Lifestyle, Maagverkleining, None Scale Victory (NSV), Psychotherapie, Voortraject, WLS Community

Nieuwe ronde, nieuwe kansen?

veel liefs, Renske

In de laatste dagen van het jaar is het vrij standaard dat je terug kijkt op het afgelopen jaar. Vaak zie je dat mensen het allemaal vrij snel achter zich willen laten. Op naar het nieuwe jaar, want nieuwe ronde nieuwe kansen.. Toch?

Ik heb dat ook een tijdlang gehad. Met sporten, afvallen, gezond eten en ook hoe ik naar mijzelf keek. Niets was goed genoeg voor de lange termijn. Waardoor ik dan de hoop weer opgaf, mijzelf opgaf.

Dit jaar is het anders. Dankzij het bariatrie traject en de psychotherapie die ik heb gevolgd, ben ik weer van mijzelf gaan houden. En natuurlijk is het fijn dat je afvalt en slanker wordt, maar er liggen daarmee ook gevaren op de loer. Zo heb ik een tijd mijzelf iedere dag gewogen, het werd gewoon een obsessie. Dus heb ik mijzelf gedwongen terug te gaan naar maximaal één keer per week wegen. En sinds mijn –6 maanden post operatief moment-, ga ik het ook niet meer wekelijks delen op social media maar enkel nog maandelijks.

Ik zie er teveel gevaren in, ook bij lotgenoten. De wekelijkse face to face friday, waar schouders zo worden neergezet dat botten zichtbaar zijn (die je op andere fotoos helemaal niet ziet) of je buik inhouden wanneer er een vergelijking wordt gemaakt met de before foto. Uiteraard is het een aanname, want ik weet niet zo goed wat het doel is van iemand om dat te doen. Maar in mijn optiek lijkt het dat iedereen maar slanker gezien wil worden, nog slanker dan ze dus in werkelijkheid zijn. En dat is niet oké, wat geef je dan af naar anderen? Of bovenal, wat geef je dan af naar jezelf? Je bent 40, 50, 60 of zelfs 70 kilo afgevallen en het is nog steeds niet genoeg?

Doorgaan met lezen “Nieuwe ronde, nieuwe kansen?”